De volgorde van de Bijbelboeken in het NT

    Door: Jan Stelma

Geachte lezer, welkom naar de preek van week.

Een van de grote tekortkomingen van de gelovigen in deze tijd is het niet of weinig lezen/bestuderen van Gods Woord, terwijl de Heere ons allemaal oproept  dat het Woord van Christus rijkelijk in ons zal wonen. Om voor God een welbehaaglijk leven te leiden is het absoluut noodzakelijk dat wij dit doen, echter God heeft wel een structuur in de Bijbel aangebracht die ons helpen zal om de Bijbel te kunnen begrijpen en daardoor bekrachtigd te worden.

 Wanneer was de Bijbel compleet zoals wij hem nu in handen hebben.

 Wij moeten begrijpen dat de Bijbelboeken niet zomaar op willekeurige volgorde zijn geplaatst en zeker niet op chronologische volgorde.Zeker is het niet zo dat ,wat algemeen aangenomen wordt, een concilie van kerkleiders na ca. 300 jaar heeft bepaald wat wel en wat niet in de Bijbel hoorde en op welke plaats.

Al tijdens het leven van Paulus en zeker aan het einde van zijn leven waren alle brieven en evangeliכn geschreven en samengevoegd in een boek, zoals wij aan de volgende voorbeelden kunnen zien.

De theologen bijvoorbeeld willen ons doen geloven dat de evangeliכn pas tegen de laatste jaren van de eerste eeuw geschreven zouden zijn, echter in  Handelingen 13:25 zien wij dat Paulus letterlijk Joh. 1:20 en 27 citeert! Deze boeken waren dus al geschreven!

In 1 Timotheus 5:18 citeert Paulus uit twee evangelieboeken nl. Matt. 10:10 en Lukas 10:7:”De arbeider is zijn loon waardig” en noemt dat aan het begin van dit vers duidelijk de Schrift. Nergens anders dan in Mattheus en Lukas zijn deze verzen te vinden. Ook hier zien wij dat deze boeken dus al af waren tijdens Paulus' leven.

In Johannes 5:2 zegt Johannes dat er een badwater aan de Schaapspoort is. Dus toen Johannes dit schreef  was Jeruzalem nog niet verwoest door de Romeinen, hetgeen plaatsvond in 70 na Christus.

Ook in de Hebreen brief kunnen wij duidelijk zien dat deze geschreven is toen de tempel nog bestond (dus voor het jaar 70 na Christus):

Hebr. 8:4 -5 en 10:1-4 verwijzen naar de offerdienst in de tempel in de tegenwoordige tijd, waaruit duidelijk blijkt dat ze nog steeds plaatsvinden en de schrijver van de brief de gelovigen laat zien dat dat een schaduw is van het ware offer en de ware hogepriester: Christus.

Ten tijde van Paulus waren er gelovigen die de gave van profetie hadden om te kunnen onderscheiden of het werkelijk een brief of een evangelie was die geןnspireerd was door de Heilige Geest :

Indien iemand meent een profeet te zijn, of geestelijke, die erkennen, dat, hetgeen ik u schrijf, des Heeren geboden zijn. 1 Corinthe 14:37 

Dit was ten tijde van de bediening van Paulus al nodig omdat er reeds vervalsingen van brieven van Paulus in omloop waren ondanks dat zijn brieven het kenmerk van zijn handschrift droegen ( 2 Tess.3:17)  :

En wij bidden u, broeders, door de toekomst van onzen Heere Jezus Christus, en onze toevergadering tot Hem,Dat gij niet haastelijk bewogen wordt van verstand, of verschrikt, noch door geest, noch door woord, noch door zendbrief, als van ons [geschreven], alsof de dag van Christus aanstaande ware. 2 Thessalonica 2:1,2 

Maar wij hebben verworpen de bedekselen der schande, niet wandelende in arglistigheid, noch het Woord Gods vervalsende, maar door openbaring der waarheid onszelven aangenaam makende bij alle gewetens der mensen, in de tegenwoordigheid Gods. 2 Corinthe 4:2 

In Kolossenzen 1:25 schreef Paulus reeds dat hij degene was die het Woord Gods vervulde, dwz. hij completeerde de Bijbel. Alles wat God nog te openbaren had is geopenbaard en Paulus heeft de laatste woorden van God opgeschreven.

M.a.w., toen Paulus in Rome gedood werd bezat de Gemeente , het Lichaam van Christus de complete Bijbel en in precies dezelfde volgorde zoals wij het nu ook bezitten.

2 Tim.4:22 is het laatste wat God gesproken heeft en omdat Gods Woord , de Bijbel, nu helemaal compleet en af is,  schrijft Paulus daarom in deze laatste brief ook hoe wij Gods Woord dienen te bestuderen en volgens welke methode.

Ik ben begonnen met lezen in Genesis, maar bij Leviticus kon ik het niet meer volhouden.

Allereerst is het belangrijk om te weten dat de Bijbel bestaat uit 66 boeken en dat wel de gehele Bijbel voor ons geschreven (Rom.15:4; 1 Kor.10:11), maar niet de gehele Bijbel over ons gaat, maar gaat over:a.Israel; b. het Lichaam van Christus; c. de heidenen.

In deze bedeling der genade (Ef.3:2) is Paulus de apostel der heidenen (Rom.11:13) en is hij alleen  degene die over de Gemeente, het Lichaam van Christus spreekt.

En aangezien wij behoren tot dat Lichaam van Christus ( 1Kor.12:13) moeten wij daarom zijn brieven vooral lezen, willen wij weten wat God tot ons zegt, aangezien zijn brieven alleen over ons gaan. Zodra deze Bedeling der Genade afgelopen is en wij zijn toevergaderd tot Hem, zal God Zijn plan met Israכl en de wereld afmaken zodat uiteindelijk Hij alles en in allen zal zijn.

Benaarstig u, om uzelven Gode beproefd voor te stellen, een arbeider, die niet beschaamd wordt, die het Woord der waarheid recht snijdt. 2 Timotheus 2:15 

Om verwarring te voorkomen schrijft Paulus daarom in zijn laatste brief (maar dus ook de laatst geopenbaarde woorden van Christus) dat wij het Woord van God recht moeten snijden. Om het eenvoudig te zeggen : niet elk stuk van de taart die gesneden is, is voor mij. Nee, ik krijg maar een deel, de rest is voor de anderen.

Zo ook met de Bijbel. Welk deel is voor mij als lid van het Lichaam van Christus in deze Bedeling der Genade en welk deel is niet voor mij, maar voor Israכl voor het aardse programma van God ,straks na deze bedeling der Genade.

 M.a.w. woorden wat kan ik op mijzelf toepassen en wat niet. Dus wij kunnen wel de gehele Bijbel lezen maar kunnen niet alles op onszelf toepassen, want de Bijbel spreekt niet overal hetzelfde.

Neem bijvoorbeeld het eten . Adam at alleen het groene kruid, Noach mocht ook vlees eten, Israכl mocht o.a. geen varkensvlees eten , maar Paulus zegt dat wij alles mogen eten, als wij het tenminste met dankzegging tot ons nemen. 

Als wij het Woord recht gaan snijden dat weet ik nu dat de leden van het Lichaam van Christus, waartoe ik mijzelf reken, alles mogen eten.

Zo zegt Christus bijvoorbeeld dat wij alles moeten verkopen, wat de 12 apostelen ook gedaan hebben, maar Paulus zegt dat wij geld moeten geven uit vrijwilligheid en niet uit dwang en in overeenstemming met wat wij hebben, dwz in verhouding, maar nergens krijgt de gelovige de opdracht al zijn spullen te verkopen.

En zo moeten wij dit in alle andere gevallen precies zo doen en dan  geeft de Bijbel ons vrede en blijdschap en geen verwarring in het geloven.

Als wij deze sleutel gebruiken om de Bijbel te bestuderen dan is het duidelijk dat de brieven van de apostel Paulus uitermate belangrijk zijn voor ons geestelijke leven.

Dit is de dagelijkse kost voor de Christen van vandaag.Hier ligt de kracht en de vertroosting die hij  nodig heeft.

De Goddelijke indeling van de Bijbel

Paulus heeft aan 9 brieven aan gemeenten geschreven en 4 aan personen, nl. Timotheus, titus en Filemon, de zgn. Pastorale brieven. Dit is niet zomaar,daar zit een Goddelijke bedoeling achter, zoals wij nu gaan zien.

De negen zgn. “Gemeente “ brieven komen eerst, nl. Romeinen t/m 2 Tessalonicenzen. Deze zijn specifiek voor ons, het Lichaam van Christus, geschreven. Daarom moeten de Christenen ze door en door kennen, want het zijn schatten van wijsheid voor hun!

Het is een complete cursus van onderwijs (Titus 2:11,12) in het Christelijke geloof,hoop, liefde,gebed,wandel,dienen en beloning.

Ze zijn een krachtig leerplan in:

1. Rechtvaardheid.   Dit is het begin als wij tot geloof komen, onze nieuwe positie voor God.

2. Heiligmaking.       Dit is tijdens ons leven als gelovige, onze wandel met de Here.

3. Verlossing.            Dit is de toekomst van de gelovige, als Christus ons komt halen en ons                           

                                   het nieuwe onsterfelijke opstandingslichaam zal geven.

Maar uit Hem zijt gij in Christus Jezus, Die ons geworden is wijsheid van God, en rechtvaardigheid, en heiligmaking, en verlossing; 1 Corinthe 1:30 

Om deze "Gemeente"brieven zo goed mogelijk te begrijpen is belangrijk dat wij de drievoudige accenten gaan zien, dus daar waar de meeste nadruk op gelegd wordt.

Deze drievoudigheid zijn verdeeld in een kwartet, een trio, en een duet.

De eerste vier horen bij elkaar - Romeinen, 1 & 2 Korinthiers en Galaten. Hun belangrijkste nadruk ligt op  CHRISTUS EN HET KRUIS.

De middelste drie horen ook bij elkaar - Efeze, Filippenzen, Kolossenzen. Hier ligt de nadruk op CHRISTUS EN DE GEMEENTE.

Nog meer onscheidbaar zijn de laatste twee - 1 & 2 Tessalonicenzen. Heel duidelijk zien wij dat hier de nadruk ligt op CHRISTUS EN ZIJN KOMST.

Dus:

1. Christus en het Kruis         ( Romeinen - Galaten)

2. Christus en de Gemeente   ( Efeze - Kolossenzen)

3. Christus en Zijn komst       ( 1 & 2 Tessalonicenzen)

Deze volgorde is heel opmerkelijk als wij bedenken dat de Tessalonicenze brieven die als laatste in de rij staan, de eerst geschreven brieven van Paulus zijn, terwijl de Romeinen zeker niet de eerste brief is.

De verdeling van deze brieven in groepen van vier, drie en twee heeft te maken met de methode van leren die volgens de wijsheid van God is.

In elk van de drie verdelingen zien wij de lijn van: 1. Leer; 2. Wederlegging; 3. Verbetering.

Dit is exact de volgens de volgorde van 2 Timotheus 3:16:

Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is;

Wederlegging heeft altijd te maken met verkeerde praktijk, terwijl verbetering altijd te maken heeft met verkeerde leer.

Laten wij de eerste vier brieven nemen, Romeinen, 1 & 2 Korinthiers, Galaten. De eerste van de vier (Romeinen)  geeft de leer van het evangelie, nl. het kruis.

Hierna volgen 1 & 2 Korinthiers welke een wederlegging is van hun verkeerde wandel. Paulus noemt hun daarom kinderen in het geloof die nog niets geleerd hebben en daarom tot hun moet zeggen in hfdstk 2:2 dat hij niet meer kan leren dan het kruis, dus terug naar de Romeinen brief en niet verder.

Bij Galaten gaat het duidelijk om verbetering. Dus zij hadden de leer van het kruis (Romeinen) verlaten

Dus Paulus weerlegt en verbetert hun volgens leerbrief der Romeinen. Niets over onze hemelse positie e.d. uit de latere brieven.

Bij de middelste drie brieven zien wij dezelfde methode. Eerst Efeze, welke de leer van de Gemeente in de hemelse gewesten behandelt, wat een verborgenheid was van voor de grondlegging der wereld, waarvan Christus alleen het Hoofd is en waarin geen onderscheid is tussen Jood en heiden, maar samen verzoend zijn in het lichaam van Christus aan het kruis. Dit is de nieuwe schepping wat pas bij Paulus bekend is gemaakt en de kern van de verborgenheid genoemd mag worden.

Bij Filippenzen  vinden wij de weerlegging , dus hun wandel die niet goed is , niet in overeenstemming van hun kennis in de Efeze brief .

Daarna volgt Kolossenzen welke de gelovigen oproept tot verbetering, omdat ze door gnostische leringen beinvloed worden. Dus ook hier wijst Paulus hun terecht volgens de leer van de Efeze brief, bijvoorbeld dat zij het Hoofd niet behouden, terwijl Efeze duidelijk leert

dat Christus het Hoofd van de Gemeente is. 

De laatste twee Tessalonicenzen brieven tonen hetzelfde beeld: De eerste van de twee bepaalt de norm. De gehele brief  ademt lering, namelijk de waarheid betreffende de komst van de Heere voor Zijn Gemeente. De tweede brief bevat  de weerlegging en verbetering. Niet zozeer aan de Thessalonicenzen zelf als wel enigen onder hun die ongeregeld wandelen ( verkeerde praktijk) en anderen die hun verleiden  door te zeggen dat de Dag van Christus (de Paulinische uitdrukking van de Dag des HEEREN) reeds aanstaande was. M.a.w. onze toevergadering zou dan al geweest zijn. Dit is duidelijk een verbetering ivm een verkeerde leer.

De brieven aan Timotheus, Titus en Filemon zijn persoonlijke brieven aan ouderlingen van een plaatselijke gemeente waarin Paulus hun instructies geeft over de ouderlingen en diakenen.

 Hoe ze met al de kennis van de voorgaande brieven dit  leren, doorgeven, beschermen, vasthouden, verspreiden  in en door middel van de plaatselijke gemeente.

Als wij dit in een schema zetten dan ziet dat er zo uit:

Dit is de Goddelijke volgorde zoals wij dit lezen in 2 Timotheus 3:16 en dan is het resultaat   volgens vers 17:

 Opdat de mens Gods volmaakt zij, tot alle goed werk volmaaktelijk toegerust.

 Alleen volgens deze lijn zullen wij volmaakt toegerust zijn om een heilige wandel in ons leven te kunnen hebben. Het is net als een bergbeklimmer: als hij niet volmaakt toegerust is, zal hij de berg nooit kunnen beklimmen, zijn doel om de top te halen zal niet bereikt worden.

Ook de gelovige zal nooit een heiligmaking in zijn leven ervaren als hij zich niet aan deze regels van God houdt.

Echter wij moeten niet vergeten dat 2 Tim.3:16,17 pas werkt als wij 2 Tim2:15 ook daadwerkelijk accepteren en toepassen, namelijk het recht snijden van het Woord der Waarheid, dus dat wij onderscheid maken tussen Israel en de Gemeente, tussen profetie en de Verborgenheid, tussen de 12 apostelen van Israכl en de apostel der heidenen Paulus, tussen het Evangelie der Genade Gods en het Evangelie va het Koninkrijk , tussen het Evangelie der voorhuid en het Evangelie der besnijdenis.

Ja, dan wordt de Bijbel een lust om te lezen en geen last omdat wij het niet begrijpen of omdat

wij in verwarring gebracht worden.

De God nu der hoop vervulle ulieden met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat gij overvloedig moogt zijn in de hoop, door de kracht des Heiligen Geestes.

Romeinen 15:13

Aan Hem zij alle eer!

Jan Stelma