|
PAULUS
IS NIET DE DERTIENDE APOSTEL
"En
zij wierpen hun loten; en het lot viel op Matthias, en hij werd met gemene
toestemming tot de elf apostelen gekozen" (Hand.1:26).
Het
zoeken naar kandidaten eindigde met slechts twee die voldeden aan de voorwaarden
die door de Heilige Geest waren gesteld. Toen Barsabas en Matthias werden
verkozen, wierpen zij hun loten om te weten wat de wil van God zou zijn
om te ontdekken wie Hij gekozen had (V.24). Dit is nog een getuigenis
voor de souvereiniteit van God en menselijke verantwoordelijkheid, in harmonie
als bij een symphonie. "Het lot wordt in de schoot geworpen; maar het
gehele beleid daarvan is van de Here" (Spr.16:33). Ontegenzeggelijk
werd het menselijk kanaal gebruikt door onze Here om Matthias aan te
wijzen, omdat het meervoudig voornaamwoord zij in V.23 direct slaat op de
120 in de bovenzaal.
"...en
hij (Matthias) werd tot de elf apostelen gekozen". Deze
woorden kwamen niet van de lippen van Petrus, maar eerder van Lukas, die werd
geleid door de Geest om deze gebeurtenissen vast te leggen. Vanaf dit ogenblik
is Matthias door de Geest van God steeds geïdentificeerd als te zijn één van
de Twaalven (Hand.2:14; 6:2; 1 Cor.15:7).
Sommigen
die deze waarheid hebben aangenomen komen tot het besluit dat Paulus dan de
dertiende apostel van het koninkrijk moet zijn. Dit zou echter
het
numerieke stelsel van het geprofeteerde programma verstoren en daarmee de
continuïteit van het onfeilbaar Woord van God verbreken. 12 is het getal van
22.
regerend
gezag, hetgeen blijvend op het huis Israels ligt. Er waren 12 zonen van Israel
uit wie 12 stammen van Israel kwamen die het Beloofde Land zouden verkrijgen,
verdeeld in 12 gebieden met 12 vorsten om over de stammen te regeren. Onze Here
leerde Zijn discipelen dat zij zouden zitten op 12 tronen en over de 12 stammen
van Israel zouden heersen (Matt.19:28). Vanwege hun trouw zouden zij ook de eer
genieten dat hun namen op de 12 fundamenten in het Nieuw Jeruzalem geschreven
zullen staan (Openb.21:14). De Profetie geeft nergens ruimte voor een dertiende
apostel!
Als
Paulus niet de twaalfde of niet de dertiende apostel is van het koninkrijk, waar
past zijn apostelschap dan in het beeld van de Profetie? Dat doet het ook niet,
en God was dit nimmer van plan! De verheerlijkte hemelse Here verscheen aan
Paulus op de weg naar Damaskus uitsluitend met het doel om hem aan te wijzen als
de apostel voor de heidenen. God zette de profetische klok stil toen de
tijd van verdrukking naderde, en voegde een nieuw programma in, bekend als het Geheimenis.
Zoals we tevoren hebben gesteld, kwam er met dit programma een nieuwe apostel om
dit te verkondigen onder de volkeren.
Het
getal van de bedeling van het Geheimenis is EEN. Er is één lichaam,
één Geest, één hoop onzer roeping, één Here, één
geloof, één doop, één Vader en ÉÉN APOSTEL PAULUS (Eph.4:4-6).
Paulus' apostolische geloofsbrieven zijn de openbaring van Gods genade als
volgt: Hij had de opgestane Heer des hemels gezien (1 Cor.9:1; Hand.26:16); de
Corinthiërs waren de vrucht van zijn arbeid, het zegel van zijn apostelschap (1
Cor.9:2); de tekenen van een apostel waren in zijn bediening aan hem geschied (2
Cor.12:12); van Paulus' overleveringen wordt gezegd dat zij de bevelen van
Christus zijn voor de Gemeente, die Zijn Lichaam is (1 Cor.14:37).
Hoe
mogen we God danken voor de bediening van de Apostel Paulus, door wie wij tot
verstaan gekomen zijn van de menigvuldige wijsheid Gods! Totdat de Kerk in haar
volle breedte Paulus' door God-gegeven gezag gaat accepteren, zal zij heen en
weer geslingerd blijven op de zee van verwarring, overgeleverd aan de genade van
menselijke tradities.
|