De Bijbel 

 is Gods Woord

Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht voor mijn pad.

Psalmen 119:105

ONZE ENE HOOP BEPAALD

  "Eén lichaam is het, en één Geest, gelijkerwijs gij ook geroepen zijt tot één hoop uwer roeping."

    - Eph.4:4 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------   Een Christelijke commentator trok enige tijd geleden mijn aandacht, toen hij vroeg: "Is het u opgevallen dat in onze moderne tijd goed nieuws altijd vanuit een negatief standpunt wordt benaderd? Als Thomas Edison vandaag zou leven en zojuist de electrische gloeilamp had uitgevonden, kunt u zich voorstellen hoe dit vandaag in het avondnieuws zou worden weergegeven? Het zal waarschijn­lijk ongeveer aldus luiden:

  "Hallo, hier uw verslaggever Dirk Burg uit New York. Het topnieuws van deze avond is de crisis in de kaarsenindustrie!! Door de uitvinding van de gloeilamp door Edison zien honderden werkloosheid tegemoet en is een financiele ramp in de kaarsenindustrie te voorzien!"

  Deze wijze van negatieve benadering overschaduwt natuurlijk het goede nieuws, maakt onverschillig, en schept in de samenleving een zekere non­chalance. De wereldse manieren hebben een diepgaand effect op het gedrag van Chris­tenen. Bovendien worden we er apathisch onder. Gods goede nieuws echter, gebaseerd op Zijn Zoon, is altijd op een ondersteunende wijze aan­wezig. In een wereld die openstaat voor destructie schenkt God aan de gelovige een ondersteunende hoop. En hoe de levensstormen ook mogen woeden, de hoop blijft, zoals we zullen zien, het anker voor onze ziel.

       DEFINITIE VAN HET BIJBELSE WOORD "HOOP"

   Als we de Random House Dictionary (een populair Amerikaans huiswoor­denboek) raadplegen ontdekken we dat in ons moderne Engels, hoop als volgt wordt gedefinieerd: "Het gevoel dat hetgeen wordt verlangd ook mogelijk is, of dat gebeurtenissen tot onze bestwil mogen uitkomen" (vetdruk van onze kant). Onze Engelse manier om het woord hoop te gebruiken is een "zo hoop ik"- hoop, waarin een element van twijfel of onzekerheid is opgenomen. Bijvoor­beeld zouden velen van ons graag zien dat de maand januari bij wet uit de kalender wordt verwijderd. In Amerika in het Mid-Westelijk deel moet je meestal een 8 p.k sneeuwblazer gebruiken om bij de brievenbus te komen. Dan is er over het algemeen nog een uur nodig om genoeg moed te verzamelen naar buiten te gaan om te zien wat de morgen-post gebracht heeft. Een andere dag in januari grijpt vrees ons hart als de Belastingdienst verschillende aanslagen stuurt en de aardgasrekening komt, hoog genoeg om het Empire State Building te verwar­men!

 Temidden van al deze narigheden is er ook het aanbod van de Staats- loterij om 10 millioen dollars te winnen zonder enige verplichting! De timing is zorgvuldig gekozen om in te spelen op ons ongeluk. Een straaltje hoop gaat door het hoofd van de meeste Amerikanen. Stel je voor! Genoeg geld om al die grote schulden te betalen! Iedereen die deelneemt aan de Sweepstakes heeft een gespannen "hoop" dat hij de grote winnaar zal zijn. Die hoop echter is uitsluitend gebaseerd op "wishful thinking" (wensdenken). De mogelijkheden om de Loterij Sweepstakes niet te winnen zijn astronomisch veel groter. Men heeft wellicht meer kans om bij heldere hemel door een bliksemschicht te worden getroffen! Op één ding kan met grote zekerheid worden gerekend, dat de nota binnenkomt voor al de tijdschriften waarop men geabonneerd is. Wij zien dus dat het woord "hoop" wordt gebruikt in de zin van kans dat het gebeuren kan, maar naar alle waarschijnlijkheid zal het dat niet - zo is het zicht van de wereld op HOOP!!

 Wanneer wij dit woord in de Schriften bestuderen moeten we heel voor- zichtig zijn om onze definitie van modern Engels nooit toe te passen bij gebruik van de Bijbel. Daarom is het belangrijk de term te definiëren vanuit de taal die gebruikt werd in de dagen van de Bijbelschrijver. In de Griekse taal, waarin het Nieuwe Testament werd geschreven, betekent hoop "vertrouwend iets ver­wachten wat zeker komt, of dat zeker zal plaats vinden." Dit wordt beves­tigd in Hebr.6:19 waar het Woord van God stelt, "Welke (hoop) wij hebben als een anker der ziel, hetwelk zeker en vast is,..." Wanneer God aan de gelovige een zekere hoop geeft, kunnen wij ervan verzekerd zijn, gebaseerd op het onveranderlijk Woord van God, dat het zal plaats vinden. Hij Die het beloofd heeft is getrouw aan Zijn Woord en kan niet liegen (Titus 1:2).

 OP ZOEK NAAR ONZE HOOP

 Bedelingen-mensen verwijzen in hun prediking en onderricht dikwijls naar de "ene hoop" van het Lichaam van Christus (zie Eph.4:4). Er zijn echter vele verschillende meningen op wat precies bedoeld wordt met onze "ene hoop". Met betrekking hierop claimt de ene pastor dat onze hoop is de opstanding! Een ander houdt het ervoor dat het de erfenis is van het eeuwig leven! Weer een ander zegt dat wij een gezegende hoop hebben, welke is de Opname van de Gemeente! Dan zijn er degenen die vasthouden dat we een hemelse hoop hebben! Is het mogelijk om al deze gezichtspunten met elkaar in overeenstem­ming te brengen? Elk van de genoemde stellingen bevat een element van waarheid, maar niet de gehele waarheid! Wat is dan, volgens de Schriften, onze vaste verwachting in deze bedeling van Genade?

 De Apostel Paulus stelt nadrukkelijk in Eph.4:4 dat het Lichaam van Christus inderdaad verenigd is door één hoop! "Eén lichaam is het, en één Geest, gelijkerwijs gij ook geroepen zijt tot één hoop uwer roeping." Beter dan te drijven op een zee van veronderstellingen en meningen van mensen, willen wij ons tot de Schriften keren. Altijd is het beste commentaar op de Bijbel, de Bijbel zelf. Het is noodzakelijk om op dit punt te vragen, "Wat zegt de Here?"

 "Paulus, een Apostel van Jezus Christus, naar het bevel van God, onze Zaligmaker, en de Here Jezus Christus, Die onze hoop is" (1 Tim.1:1).

 "Zonder ophouden gedenkende het werk uws geloofs, en de arbeid der liefde, en de verdraagzaamheid der hoop op onze Here Jezus Christus, voor onze God en Vader" (1 Thess.1:3).

 Als we proberen om onze ene hoop te definiëren in de Ephesebrief, wordt het heel duidelijk uit 1 Tim.1:1 en 1 Thess.1:3 dat onze hoop gecen- treerd is in Christus zoals Hij Zijn hemelse bediening uitvoert. Hij is het voorwerp waarop de hoop van de gelovige is gefixeerd. Dit betekent natuurlijk dat alle andere verwijzingen naar deze term in de Paulinische brieven dienen te worden begrepen als zijnde uitsluitend samengestelde delen van onze ene hoop. Met andere woorden, zij zullen allen op een of andere wijze convergeren in de bezigheid van Christus ten behoeve van de leden van Zijn Lichaam. Daarom kunnen gelovigen in deze tijd in vast vertrouwen op de toekomst wachten, wetend dat zij geroepen zullen worden om in de hemel te zijn met Christus, hetgeen verre het beste is. Wij moeten begrijpen dat alleen de Here de autoriteit heeft om alle beloften te vervullen die aan de Gemeente zijn gegeven. Dienovereenkomstig is Christus in Zijn hemelse bediening het centrum van alle aspecten van onze hoop, zoals in het kort uiteengezet onder het volgende hoofd:

 HOOP DER ZALIGHEID

 "Maar wij, die des daags zijn, laat ons nuchteren zijn, aangedaan hebbende het borstwapen des geloofs en der liefde, en tot een helm des geloofs, de hoop der zaligheid" (1 Thess.5:8).

  Vóór de instorting van het Communisme in Oost Europa lezen we een krantenverslag over de moedige ontsnapping van enkele Oost-Duitsers die naar West-Duitsland vluchtten. De Oost-Duitsers hadden een complot en troffen voorbereidingen voor een hete-lucht ballon. Toen deze gereed was, werd de ballon verwarmd en steeg langzaam van de grond, op weg naar een nieuw thuisland. Zij dreven uit het communistische Oost-Duitsland boven de Berlijnse muur, beschoten door geweren, en landden veilig in de vrijheid in West.Duitsland. De geschiedenis had de intrige van een Sherlock Holmes roman. Hoewel ontsnappingen vanuit gevaar en vervolging de hele geschiedenis door talrijk zijn geweest, is er één grote ontsnapping die alle andere zal overtreffen. De grote ontsnapping waarvan ik spreek, zal zijn de Gemeente die opgenomen zal worden vóórdat de grote verdrukking begint!

  De hoop der redding is de dimensie van onze hoop op de grote ontsnap­ping. In bovenstaande passage slaat de hoop op redding, niet op redding van onze zonden, maar eerder ontkoming aan de toorn van God op de komende Dag des Heren. De contekst van 1 Thess.5 wijst dit duidelijk aan. Verder lezen we in V.5: "Gij zijt allen kinderen des lichts, en kinderen des daags; wij zijn niet des nachts, noch der duisternis". De apostel openbaart dat we kinderen des llichts zijn; dat is, dat we leden van het Lichaam van Christus zijn, die gered zijn gedurende Gods bekendmaking van genade en vrede in deze bedeling van Genade. Wij zijn kinderen des daags. Dit houdt verband met de Dag van Christus, die glorierijke tijd van de Opname en de Rechterstoel van Christus in de hemel (Phil.1:6).

 Het verdient onze bijzondere aandacht om op te merken dat de Apostel Paulus nadrukkelijk in V.5 vaststelt, "...wij (het Lichaam van Christus), zijn niet van de nacht, noch van de duisternis". Dit slaat op de profetische nacht, een tijd van duisternis, synoniem met de zevenjarige periode van verdrukking. Zoals de profeet Zefanja waarschuwt dat de Dag des Heren een dag zal zijn der wrake, een dag van duisternis, dikke duisternis, als de machtige mannen bitter zullen huilen (Zef.1:14-18). De bedoeling van deze tijd van duisternis in de toekomstige verdrukking zal tweevoudig zijn: Ten eerste is het een tijd van kastijding voor het volk Israel om haar tot de Messias te brengen. Ten tweede, zullen de volkeren worden gestraft voor hun verwerping en rebellie tegen Gods Gezalfde (Zach.13:6-9; Ps.2:1-12).

 Wij moeten in deze bedeling van Genade er om denken dat wij ambas­sadeurs voor Christus zijn (2 Cor.5:20). Een ambassadeur is iemand die zijn volk of regering in een vreemd land vertegenwoordigt. Vandaag vertegen­woordigen gelovigen Christus in Zijn afwezigheid hier op aarde. Wanneer het gebeurt is het interessant te zien dat wanneer een volk oorlog verklaart aan een ander volk, een van de eerste dingen die gedaan wordt is, haar ambassadeur op een veilige plaats brengen. Dit zal eveneens zo zijn bij de Gemeente. God gaat Zijn ambas­sadeurs verhuizen voordat Hij oorlog verklaart aan deze zondige wereld. Goddank zal het Lichaam van Christus dit komende verschrikkelijke oordeel ontkomen.

 "Want God heeft ons niet gesteld tot toorn, maar tot verkrijging der zaligheid, door onze Here Jezus Christus" (1 Thess.5:9).

  Wie zal degene zijn om zo'n tijdige ontsnapping te leiden? Wij zullen verlossing verkrijgen van deze treurige tijd van Jakobs verdrukking, door onze Here Jezus Christus (1 Thess.1:10). Onze hoop op bevrijding rust op de persoon van Christus, dat Hij Zijn Woord zal waarmaken, en terug zal keren om ons, voordat het oordeel van God wordt uitgestort, er uit te halen.

                         DE HOOP DER OPSTANDING

 "Indien wij alleenlijk in dit leven op Christus zijn hopende, zo zijn wij de ellendigste van alle mensen. Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, en is de Eersteling geworden dergenen, die ontslapen zijn" (1 Cor.15:19,20).

 De opstanding is nog een andere dimensie van onze hoop, die in Christus is. Het zal zijn de methode die de Here zal gaan gebruiken om Gods heiligen in een volmaakte staat te brengen. Zij die vóór de tijd van de Opname sterven,  worden door Gods engelen in de derde hemel gevoerd om de opstanding van hun lichamen af te wachten. Wij allen wachten inderdaad met groot verlan­gen op de vervulling van dit aspect van onze hoop. Wanneer de dood komt, verlaten ziel en geest het lichaam. Zo wordt de Schrift vervuld, "...om uit het lichaam uit te wonen, en bij de Here in te wonen" (2 Cor.5:8). Gelovigen in de staat van ontlichaming zijn in een "ontklede" staat, hetgeen met andere woorden wil zeggen dat zij onvolmaakt zijn (2 Cor.5:4). Paulus vertelt ons hoe het kind van God ernstig verlangt "...met onze woonstede die uit de hemel is, overkleed te worden" (2 Cor.5:2). Dit is ongetwijfeld een heenwijzing naar het opgestane, verheerlijkte lichaam dat de geredden zullen ontvangen bij de Opname van de Gemeente. Verder is het goed ons de woorden te binnen te brengen van onze Here in Zijn aardse bediening, toen Hij zei in Joh.11:25, "Ik ben de opstanding en het leven..." Christus is de Opstanding!

 Omdat Christus de dood overwonnen heeft en weer opgestaan is heeft Hij onze toekomstige opstanding zeker gesteld. Maar wanneer zal de hoop van de opstanding vervuld worden? Het antwoord op deze vraag is, als Christus terugkomt bij de Opname, aan het eind van deze bedeling. Hij zal verschijnen "in de lucht", de atmosfeer, en met een oproep zullen de leden van het Lichaam die eerder zijn gestorven opstaan; daarna zullen wij die dan leven en achterblij­ven, met hen in de wolken worden opgenomen, en zo zullen wij voor altijd met de Here zijn (1 Thess.4:15,16). Zonder Christus is er geen opstanding. Hij is inderdaad onze hoop!

       PAULUS, ONS VOORBEELD

  "Weest mijn navolgers, gelijkerwijs ook ik van Christus" (1 Cor.11:1).

"Maar daarom is mij barmhartigheid geschied, opdat Jezus Christus in mij, die de voornaamste (zondaar) ben, al Zijn lankmoedigheid zou betonen, tot een voorbeeld dergenen, die in Hem geloven zullen ten eeuwigen leven" (1 Tim.1:16).

Waartoe dient een model of patroon? Een modeontwerper die een nieuwe stijl in kleding ontwerpt, begint met een patroon te maken, een tekening of model dat moet worden nagemaakt. De knipster neemt het model en knipt het materiaal naar de getekende vorm en na het aaneen genaaid te hebben, wordt het eindproduct gemaakt. Elk kledingstuk van het nieuwe ontwerp is volgens hetzelfde patroon. Als wij God-welgevallig willen wandelen moeten we het leven en de bediening van de Apostel Paulus nagaan, die is ons model. Hij was de eerste die in het Lichaam werd gered en zijn bekering is een demonstratie van Gods lankmoedigheid. Hierdoor volgt iedereen die sindsdien gered is hetzelfde voorbeeld en bevestigt daarbij de lankmoedigheid van God in redding. Het leven van Paulus is dan ook een vastgelegd patroon dat God voor de gelovige heeft gesteld om na te volgen gedurende de tijd van de bedeling van Genade.           82.

Gelovend dat deze waarheid voor zichzelf spreekt, is het even van­zelfsprekend om de Schriften te onderzoeken en te erkennen wat de hoop van Paulus was en hem daarin te volgen:

"Want het leven is mij Christus, en het sterven is mij gewin" (Phil. 1:21).

"Want ik word van deze twee gedrongen, hebbende begeerte, om ontbonden te worden en met Christus te zijn; want dat is zeer verre het beste" (Phil.1:23).

"Maar onze wandel is in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Here Jezus Christus" (Phil.3;20).

Voor deze schrijver is het heel duidelijk dat de hoop van de Apostel Paulus was om met Christus in de hemelen te zijn. Hoe verlangde Paulus ernaar om met zijn Redder te zijn, die hij zo fel had vervolgd en daarna zo trouw gediend! Te sterven was voor de Apostel winst, want hij wist dat als hij zijn leven verloor door de hand van de beul in Rome, hij met Christus zou zijn, hetgeen veel beter was dan het leven in deze door zonde vervloekte wereld. Hebben wij ook dit gedrag in ons Christenleven getoond? En al was het niet door de dood, Paulus verlangde bij Christus te zijn bij Zijn verschijning vanuit de hemel. In beide gevallen was zijn hoop op Christus gevestigd, die terug zou komen voor de Gemeente om haar in heerlijkheid thuis te brengen. De hoop van Paulus was Christus! Indien u Gods voorbeeld volgt, dan is uw hoop ook om met Christus te zijn in de hemel.

Hoe belangrijk is Christus? Zonder Hem zijn wij niets. Zonder Hem hebben wij geen hoop. Zonder Christus is er geen hemel, geen redding, geen opstan­ding, geen Opname en geen eeuwig leven! Elk van deze aspecten van onze hoop is verbonden met de persoon en het werk van Christus in Zijn tegenwoor­dige hemelse bediening. HIJ IS ONZE "ENE HOOP!" Geloof en wees zalig; dan zult u de woorden van de apostel begrijpen, "Christus in u, de hoop der heerlijkheid".