|
Lordship Salvation
is een leer in de christelijke theologie die verdedigt dat goede
werken een noodzakelijk gevolg zijn om voor God rechtvaardig
verklaart te worden. Met andere woorden, Jezus kan niet iemand’s
persoonlijke redder zijn ( dat is: de brenger van behoudenis) zonder
gelijktijdig Heer te zijn van die persoon Zijn leven, welke getoond
wordt door de geleidelijke reiniging van zonden en het beoefenen van
goede werken (bijvoorbeeld de zorg voor weduwen en wezen, Jacobus
1:27). Deze leer wordt verdedigd in veel geloofsbelijdenissen van de
Protestanten, maar is niet algemeen geaccepteerd. Verdedigers en
tegenstanders van deze leer binnen het Protestantisme zijn het met
elkaar eens dat alleen geloof, door genade, voldoende is om door God
geaccepteerd te worden, maar ze verschillen of echte rechtvaardiging
ooit gevolgd kan worden door een “werelds” leven van de gelovige of
zelfs afvalligheid.
Zie ook de definitie op
bladzijde 3.
Note: Alle
aangehaalde teksten komen uit de Statenverteling van 1977.
INHOUDSOPGAVE.
Deel 1: Lordship
Salvation in het Joodse programma.
--Het begrijpen van
“Lordship Salvation”.
--De twee Evangelieën.
--Behoudenis in de Joodse
brieven.
Deel 2: Leert Paulus
“Lordship Salvation?”.
--Het Evangelie dat door
Paulus wordt gepredikt.
--Paulinische
bewijs-teksten voor Lordship Salvation.
Deel 3: Beantwoorden van
Lordship Salvation.
--De beschuldigingen
van Lordship Salvation.
--De grote problemen van
Lordship Salvation.
--Tot slot een aantal
vragen.
--Aanhangsels.
--Slotwoord.
DEEL_1.
LORDSHIP SALVATION IN HET
JOODSE PROGRAMMA
Hoofdstuk 1
“het begrijpen van Lordship Salvation”
Het Evangelie der genade
Gods wordt vandaag de dag aangevallen, vermoedelijk in een veel
grotere mate dan ooit is geschied sinds de Reformatie. De huidige
aanval komt in de vorm van een leer die Lordship Salvation wordt
genoemd. Gedurende, ongeveer, de laatste tien jaren is Lordship
Salvation een hevig geschilpunt geworden onder de Evangelischen.
Aan de ene kant is dat goed omdat het christenen dwingt om de meest
fundamentele vraag in het leven opnieuw te evalueren en opnieuw te
onderzoeken, namelijk: “Wat moet ik doen om behouden te worden?”.
Het onfortuinlijke resultaat
van dat debatteren is dat veel gelovigen wanhopig verward raken
omdat enige zeer populaire christelijke leiders het Evangelie der
genade Gods prijsgeven voor “een ander evangelie”.
De ‘inzet’ in deze discussie
is groot. Dit is niet enkel een debat over prachtige theologische
punten. Lordship Salvation raakt het hart van het Evangelie. De
zielen van de mensen zijn de inzet van dit debat. Al verschillen de
twee kanten van de Lordship Salvation in hun mening over hoe iemand
behoudenis kan verkrijgen, over één ding zijn ze het wel eens: wie
van de twee verkeerd zit leidt kostbare zielen rechtstreeks naar de
eeuwige hel; beide kanten geven dat toe.
Daarom is het zo belangrijk
voor ons om deze zaak, door een juiste Bijbelse benadering, te
onderzoeken en te begrijpen.
Definitie van Lordship
Salvation.
Wat is Lordship Salvation
precies? De januari-maart 1986 uitgave van Bibliotheca Sacra
definiëert Lordship Salvation als volgt:
“De opvatting dat het, om
behouden te worden, nodig is dat een persoon Jezus Christus als
zijn Redder moet
vertrouwen EN zichzelf aan Christus moet toevertrouwen als
Heer van zijn
leven, zich onderwerpende
aan Zijn Soevereine Authoriteit”.
Lordship Salvation komt voor
in vele vormen. De meest opvallende vorm is de leer dat behoudenis
vereist: geloof plus werken. Deze vorm is gebaseerd op
passages in de Schrift als:
Markus 16:16:
“Die geloofd zal hebben, en
gedoopt zal zijn, zal zalig worden”.
En Handel. 2:38:
“Bekeert u, en een ieder van
u worde gedoopt ........tot vergeving der zonden”.
En Jacobus 2:20:
“geloof zonder werken is
dood”.
Het falen om het Woord der
waarheid “recht te snijden” (2Tim.2:15) heeft ervoor gezorgd
dat veel Bijbelleraren zich hebben vastgeklampt aan deze teksten in
plaats van aan de Paulinische teksten betreffende “gerechtvaardigd
door geloof, zonder werken”.
Een tweede vorm van Lordship
Salvation zegt dat behoudenis gehoorzaamheid aan God vereist. Dit
is, met een geringe andere afwijking, gelijk aan de eerste
opvatting. Feitelijk wordt gezegd dat geloof slechts één van de
vele dingen is die we moeten gehoorzamen, en volgens deze opvatting
is het niet het geloof, maar de gehoorzaamheid die ons behoud.
Een derde vorm die
onderwezen wordt is dat behoudenis bekering vereist, hetzij vóór of
in samenwerking met geloof.
Een vierde voorbeeld is nauw
verbonden met de vorige omschrijving. Deze opvatting verklaart dat
behoudenis totale onderwerping aan de Heerschappij van Christus
vereist.
Deze vorm van onderwijs
bevestigt geloof in het Evangelie, maar dit geloof is inclusief het
begrip dat u uw gehele leven om moet gooien naar gehoorzaamheid aan
God zo lang als u volgens dit gevoelen gelooft, het gevolg moet zijn
dat uit uw manier van leven blijkt dat u behouden bent.
Een uiteindelijke vorm van
Lordship Salvation, die over het algemeen onopzettelijk is, sluit
veel onzuivere uitnodigingen tot behoudenis in. Een voorbeeld van
deze verklaring is:
“Geef je leven aan
Christus en je zult behouden zijn”.
Wordt behoudenis verkregen
door iets aan God te geven of door iets van God te ontvangen? Een
ander onopzettelijk voorbeeld is:
“Bidt en vraag Jezus om
in je hart te komen en je zult behouden zijn”.
Deze laatste is een vaak
voorkomende uitnodiging tot behoudenis. Echter, leert de Bijbel ook
maar ergens dat, wanneer je een bepaald gebed bid, je dan behouden
bent? Een ander voorbeeld, die in de meeste gevallen ook
onopzettelijk is, is de vermaning:
“ontvang Christus als
Heer en Behouder”.
Veel evangelisten en
voorgangers die dit zeggen bedoelen waarschijnlijk niets anders dan:
“geloof het Evangelie”, maar voor de aanhangers van Lordship
Salvation betekent het veel meer dan alleen het Evangelie geloven.
Voor hen betekent het totale onderwerping, op ieder terrein van het
leven, aan de heerschappij van Christus als een bewijs dat je het
Evangelie gelooft.
Lordship Salvation is een
nogal gekompliceerd systeem in al zijn vormen, maar één ding hebben
ze gemeenschappelijk. Ze verklaren uitdrukkelijk, of sluiten het in,
dat alleen het geloof in het volbrachte werk van Christus
onvoldoende is voor behoudenis. Dit is de gemeenschappelijke
noemer van alle voorkomende vormen van Lordship Salvation.
Waarop Lordship Salvation zich beroept
Lordship Salvation doet een
sterk beroep om vele redenen. De eerste reden is dat zijn aanhangers
opeisen dat het Schriftuurlijk is. Jacobus 2:26 zegt toch
duidelijk:
“het geloof zonder de werken
is dood”.
In feite zegt Jacobus
2:24 het nog sterker:
“Ziet gij dan nu, dat een
mens uit de werken gerechtvaardigd wordt, en niet alleen uit het
geloof?”.
Nu, het staat er toch? Een
mens wordt door werken gerechtvaardigd en niet alleen uit het
geloof. De aanhanger van Lordship Salvation houdt deze tekst aan en
verkondigt: “dit is het Woord van God; het is Schriftuurlijk”. Waar
de aanhanger van Lordship Salvation natuurlijk niet op wijst is dat
we niet alleen Schriftuurlijk moeten zijn maar ook korrekt moeten
zijn in de ‘bedelingen’. Het is ook Schriftuurlijk om een ark te
gaan bouwen en deze vullen met allerlei soorten mannelijke en
vrouwelijke dieren, maar is het gezien de huidige ‘bedeling’ juist?
Nee dus! Het is Schriftuurlijk om dierenoffers te brengen, maar is
het gezien de huidige ‘bedeling’ juist? Nee, dat is het niet! Het is
Schriftuurlijk om de bevoegdheid te hebben om giftige slangen op te
nemen zonder letsel op te lopen ( en er zijn velen gestorven door
dat te proberen), maar het is onjuist volgens de huidige ‘bedeling’.
Het boek Jacobus is niet geadresseerd aan het Lichaam van
Christus. Jacobus 1:1 zegt:
“Jacobus, een dienstknecht
van God en van de Heere Jezus Christus; aan de twaalf stammen,
die in de verstrooiïng
zijn”.
Dit boek is duidelijk
geadresseerd aan de twaalf stammen van Israël. Is de leer, dat
rechtvaardiging door werken wordt verkregen en niet alleen door het
geloof, Schriftuurlijk? Ja, in het boek Jacobus is dat juist. Is het
volgens de huidige ‘bedeling’ juist? Nee, het is niet aan ons
geadresseerd.
Een tweede reden waarom
Lordship Salvation een sterke aantrekkingskracht heeft, is omdat het
zich beroept op het vlees. Mensen zijn, van nature, zeer religieus.
U moet ‘het religieus zijn’ niet verwarren met ‘christen zijn’. Van
nature heeft de mens een sterk verlangen om zichzelf voor God te
bewijzen en op de één of andere manier mee te helpen aan zijn
behoudenis, en nog liever zou hij het allemaal zelf doen. Dat is de
reden waarom religieuse activiteiten zo populair zijn. Het bevredigt
het vlees: het geeft het vlees iets te doen voor God. En dat is de
reden waarom de Genade boodschap niet erg populair is. Het zet, als
het op behoudenis aankomt, alle menselijke inspanning aan de kant.
We komen met niets, en
ronduit gezegd, de mensen houden daar niet van. Maar Lordship
Salvation biedt hen de gelegenheid om de hand in eigen behoudenis te
hebben. Maar nu, in alle eerlijkheid, de meeste leraren van Lordship
Salvation ontkennen dat zij behoudenis door werken leren. En toch,
het probleem is, dat hun leer de deur opent naar de leer van
behoudenis door werken en kan dan gemakkelijk worden opgevat als
“behoudenis door werken”.
Ten derde beroept de leer
van Lordship Salvation zich er op dat het een “oplossing” (in het
gevoelen van haar aanhangers) aanbied voor het gebrek aan toewijding
in het leven van veel christenen. Lordship Salvation keurt
“gemakkelijk geloof” en “goedkope genade” openlijk af vanwege de
lakse houding van vele gelovigen met betrekking tot de zonde. Dit
probleem zullen we in een nog volgend hoofdstuk behandelen waar we
zullen zien dat de apostel Paulus een betere oplossing voor
vleselijkheid biedt dan de dreiging van eeuwige verdoemenis als we
ons niet aanpassen.
DE OORSPRONG VAN LORDSHIP
SALVATION.
De strijd tegen Lordship
Salvation is niet nieuw. De apostel Paulus kwam het in zijn tijd al
tegen, en spendeerde een groot gedeelte van zijn tijd aan het
verdedigen van zijn boodschap. De eerste aanval op het “Evangelie
der genade Gods” (Hand.20:24b) kwam kort na zijn eerste
zendingsreis. Het verslag van Paulus zijn eerste zendingsreis vinden
we in Hand.13 en daar lezen we wat Paulus in die tijd
predikte. Hand.13:28-30 zegt:
“En geen oorzaak des doods
vindende, hebben zij van Pilatus begeerd, dat Hij zou gedood
worden. En toen zij alles
volbracht hadden, wat van Hem geschreven was, namen zij Hem af
van het hout, en legden
Hem in het graf. Maar God heeft Hem uit de doden opgewekt”.
Ziet u wat Paulus zojuist
heeft verkondigd? Vers 28: “zij begeerden dat Hij gedood zou
worden” (de dood van Christus); Vers 29: “Zij namen Hem af
van het hout en legden Hem in het graf” (de begrafenis van
Christus), “maar God heeft Hem uit de doden opgewekt” (de opstanding
van Christus). Dit is het Evangelie zoals het is geopenbaard aan
Paulus (zie 1Kor.15:1-4).
Merk nu op wat hij in de
verzen 38 en 39 zegt:
“Zo zij u dan bekend, mannen
broeders, dat door Deze u vergeving der zonden verkondigd
wordt; En dat van alles,
waarvan gij niet kondet gerechtvaardigd worden door de Wet van
Mozes, door Deze een
ieder, die gelooft, gerechtvaardigd wordt”.
Zegt Paulus: “Allen die
zich onderwerpen aan de heerschappij van Christus?”. Nee!
Betekent dit dat Paulus niet wil dat wij ons onderwerpen aan de
heerschappij van Christus? Natuurlijk niet; hij wil dat we ons in
alle dingen onderwerpen aan Christus. Maar is onderwerping
aan Zijn heerschappij de voorwaarde om gerechtvaardigd te worden?
Nee!
De genoemde voorwaarde is:
“Allen die geloven”. Wat moeten ze geloven? Wat heeft hij hen
zojuist verteld? Dat ze Christus gedood hebben, Hem in het graf
gelegd hebben en dat God Hem heeft opgewekt vanuit de doden, en
allen die dat geloven zijn gerechtvaardigd. Maar Paulus zegt nog
iets:
“waarvan gij niet kondet
gerechtvaardigd worden door de Wet van Mozes”.
Hier is rechtvaardiging
door geloof, zonder werken. Dat is wat Paulus predikte. Kan iemand
dit tegenspreken? Zou er iemand zijn die problemen heeft met deze
boodschap? Zeer zeker niet! Bedenk nu wat er gebeurde toen Paulus
terugkeerde van zijn eerste zendingsreis, Hand.14:27 – Hand.15:1:
“En daar gekomen zijnde, en
de gemeente vergaderd hebbende, verhaalden zij, wat grote
dingen God met hen gedaan
had, en dat Hij de heidenen de deur des geloofs geopend had.
En zij verkeerden aldaar
geen kleine tijd met de discipelen. En sommigen, die afgekomen
waren van Judéa, leerden de
broeders, zeggende: Indien gij niet besneden wordt naar de wijze
van Mozes, zo kunt gij
niet zalig worden”.
En wie was de eerste
persoon die deze toevoeging van het besneden worden tegen sprak?
Hand.15:2 vervolgt met:
“Toen er dan geen kleine
weerstand en twisting geschiedde bij Paulus en Barnabas tegen
hen........”.
De apostel Paulus was de
eerste die het Evangelie der Genade predikte! En hij was daarvan
nauwelijks naar huis teruggekeerd of sommigen spraken het al tegen.
Lordship Salvation is niets nieuws! Er is strijd geweest tegen
‘behoudenis door alleen genade en geloof’ vanaf de tijd dat het voor
het eerst verkondigd werd door Paulus.
Vandaag de dag is het in
het algemeen niet het besneden worden dat wordt toegevoegd aan
‘geloof’ voor behoudenis. Maar dat maakt geen enkel verschil. Het
maakt niet uit wat je aan ‘geloof’ toevoegt, of het nu besnijdenis
is of het dopen voor vergeving van zonden of een gebed bidden of op
je hoofd gaan staan. Het maakt alles geen enkel verschil: als in het
proces een menselijk werk wordt bijgevoegd, dan gaat u gelijk op met
Lordship Salvation en heeft u zich verwijderd van het Evangelie der
genade Gods.
GERICHT AAN LORDSHIP SALVATION
Anderen hebben reeds nobele
pogingen gedaan om de aanhangers van Lordship Salvation te
antwoorden, dus waarom hebben we dan een nieuw boek nodig? Dat doen
we omdat de meesten getracht hebben deze leer te beantwoorden vanuit
een dispensationele “Hand.2” positie. Naar onze overtuiging
zal het beantwoorden van Lordship Salvation vanuit een Hand.2
positie altijd tekort schieten omdat de meeste Hand.2
theologen de vier Evangelieën, en de geschriften van Petrus, Jacobus
en Johannes, voor de gelovigen van vandaag, even bindend vinden als
de brieven van Paulus. Over het algemeen komen de sterke “Lordship”
passages uit de geschriften van Petrus, Jacobus en Johannes. De
geschriften van Paulus worden ‘geforceerd’ om overeen te stemmen met
de geschriften van de andere apostelen teneinde deze niet te
weerspreken.
De dispensationele (
midden Hand.) Genade positie ziet alle geschriften als zijnde
geïnspireerd en nuttig (2Tim.3:16) maar erkennen verder dat
het Paulus was aan wie God de waarheid voor deze bedeling heeft
toevertrouwd (Rom.11:13; Ef.3:1-3; 1Tim.2:7
enz). Het is de overtuiging van de schrijver dat Lordship Salvation
een nabootsing is van het Evangelie van het Koninkrijk zoals dat
werd gepredikt door Christus en Zijn twaalf discipelen, en dat de
oplossing van het geschil ligt in het erkennen van de onderscheiden
openbaring die de verheerlijkte Heer van de Hemel aan de apostel
Paulus heeft gegeven.
Het is onze overtuiging dat
behoudenis, onder Israëls Koninkrijks programma, sommige zeer
fundamentele en belangrijke verschillen vertoond ten opzichte van de
behoudenis onder de bedeling van Genade programma voor het Lichaam
van Christus. In de loop van deze studie zullen we deze verschillen
naar voren brengen en uitleggen hoe ze het “Lordship” strijdpunt
aantasten.
De hele studie in PDF
format |
