De Bijbel 

 is Gods Woord

Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht voor mijn pad.

Psalmen 119:105

Woordenboek van het Evangelie

"V E R G E V I N G"

ROM.3:25

VERGEVING: Eigenlijk betekent Vergeven - Wegzenden tot Losmaken of Bevrijding.

Het Griekse woord "APHESIS" is vertaald zowel met "Kwijtschelding" als "Vergeving". Er worden echter twee types van vergeving in de Bijbel geleerd. Vóór het Kruis werd de mens een tijdelijke vergeving aangeboden, maar na het Kruis werd de boodschap van totale, complete vergeving bekend gemaakt.

In het Oude Testament (Leviticus 4 & 5), als de Priester, het gewone volk, of de leider, bepaalde zonden heeft gedaan, heeft men een dier aan God geofferd, voor vergeving. Groot verzoen dag (Leviticus 16), was een speciale dag waarop eens in het jaar, de Hogepriester twee geitenbokken nam. Eén geitenbok heeft hij op het altaar geofferd. Het bloed van die geitenbok bracht hij in het Heilige der Heiligen binnen het voorhang en heeft op de genadetroon besprenkeld als vergeving voor de zonden van de gehele vergadering van Israël. Daarna heeft de Hogepriester zijn handen op de andere bok gelegd en heeft alle zonden van Israël bekend. Dan werd de bok naar de woestijn gebracht en vrij gelaten. Dit was een beeld van vergiffenis. De bevrijding van hun zonden en het wegzenden ervan.

Deze hele ceremonie is een type van verlossing en toerekening, door het Bloed van Jezus Christus, en de volledige vergeving van zonden, door Zijn volbrachte werk aan het Kruis.

Onder de bediening van Johannes de Doper en de Twaalf Apostelen (Mattheus - Hand.8), werd vergeving van zonden aangeboden, door bekering en waterdopen (zie Mark.1:4 & Hand. 2:38). Deze boodschap, en deze praktijk, was met als doel om Israel tot bekering te roepen en dat het volk gereinigd wordt. Als wij Hand.2:38 met Hand.3:19 vergelijken is het duidelijk, dat dit offer van vergeving voor hun zonden slechts tijdelijk was, tot Christus zelf bij zijn weder komst de zonden van de gehele volk zal uitwissen.

Het is met de bekering van de Apostel Paulus in Hand.9, en deze nieuwe bedeling van Genade (Efe. 3:1-9) dat God Israels belofte van vergeving als volk (alsmede vergeving door waterdoop) tijdelijk terzijde heeft gesteld. Christus' dood aan het kruis, is nu de basis voor alle vergeving. Daarmee zijn eveneens de dierenoffers afgedaan.

Hebr.9:22 geeft duidelijk aan, dat er geen vergeving is zonder bloed.

"...EN ZONDER BLOEDSTORTING GESCHIEDT GEEN VERGEVING."

Hebr.10:4 gaat verder met te zeggen dat het bloed van dieren ook niet voldoet:

"WANT HET IS ONMOGELIJK, DAT HET BLOED VAN STIEREN EN BOKKEN DE ZONDEN WEGNEME."

Zo leert Rom. Hoofdst.3, dat alleen het Bloed van Jezus Christus Vergeving van zonden kan brengen, en dat Zijn Bloed een totale complete verwijdering van onze zonden brengt. Zonden zijn eenmaal en voor allen (blijvend) weggedaan door Christus' werk aan het kruis. Hebr.10:10,14,17 luidt:

"IN WELKEN WIL WIJ GEHEILIGD ZIJN DOOR DE OFFERANDE DES LICHAAMS VAN JEZUS CHRISTUS, EENMAAL GESCHIED."

"WANT MET ÉÉN OFFERANDE HEEFT HIJ IN EEUWIGHEID VOLMAAKT DEGENEN DIE GEHEILIGD WORDEN." "EN HUN ZONDEN EN HUN ONGERECHTIGHEDEN ZAL IK GEENSZINS MEER GEDENKEN."

Dit is het, waarom Paulus spreekt in deze tijd van Genade over onze vergeving als onvoorwaardelijk, en in de verleden tijd. Wij, als Gelovigen hoeven niet om vergiffenis te vragen, wij hebben reeds volle vergeving ontvangen in Christus! (Zie Eph.1:7; 4:32; Col.1:14; 2:13; 3:13).

Alles wat we tot dusver gezegd hebben, heeft betrekking op het Griekse woord "APHESIS". Maar het woord "Vergeving" in Rom.3:25 is: "PARESIS", een daarvan verschillend woord in het Grieks. "PARESIS": is het voorbijgaan van een schuld.

Rom.3:25 zegt: God stelde Christus voor, als te zijn het verzoenend offer voor de zonden, daarbij de waarheid verklarend, dat God rechtvaardig was door aan de zonden van de vorige tijden voorbij te gaan. Dit verwijst naar de zonden van de Oud Testamentische Heiligen! Hierover zal meer worden gezegd bij de betekenis van het woord "Verdraagzaamheid".

 Praktisch Punt: Zou het niet vervelend zijn, als u hebt tegen iemand gezegd: "Ik heb je vergeven", en daarna elke dag, voor de rest van zijn leven die persoon naar u toe zou komen, en vragen: "Vergeef me alstublieft"?

Niet alleen dat dit vervelend zou zijn, het zou ook de groei van uw relatie met zo iemand hinderen. In plaats van de zonde achter zich te laten en naar elkaar toe te groeien, wordt deze telkens weer opgehaald, dag in dag uit, waardoor de groei, en de vreugde van de relatie, wordt bemoeilijkt. En dit alles, omdat iemand weigert te geloven, dat volledige vergeving van al zijn zonden, werd verworven. Daar komt nog bij, dat diegene u eigenlijk een leugenaar acht als u zegt: "Ik vergeef je", en vergeving blijft vragen.

Mijn zonden (in verleden - heden - en toekomst) zijn voor eeuwig weggedaan door God, sedert ik geloofde. Nu dank ik Hem eerder daarvoor, dan Hem iedere dag vergeving te vragen, en zo groeit mijn relatie met Christus.

Als u weet dat u redding verkregen hebt in Christus, alleen door geloof, en u weet, dat voor uw zonden is betaald, maar desondanks doorgaat met de schuld van uw zonden te dragen, bent u nog niet gekomen tot verheuging en blijdschap in uw redding. Doe wat Paulus zegt in Phil.3:14,

"...VERGETENDE HETGEEN DAT ACHTER IS, EN STREKKENDE MIJ TOT HETGEEN DAT VOOR IS..."

_____________________________

Hoe is het met de mensen, die leefden voordat Christus stierf? Hoe kan God hen redden? LEES VERDER!