HOOFDSTUK II

"Benaarstig u, om uzelf Gode beproefd voor te stellen, een arbeider, die niet beschaamd wordt, die het Woord der waarheid recht snijdt." (II Timothes 2:15)

DE BETEKENIS VAN WONDEREN (MARKUS 2:3-13)

"En er kwamen sommigen tot Hem, brengende een verlamde, die door vier gedragen werd. En toen zij niet tot Hem konden naderen, vanwege de schare, maakten zij het dak open, waar Hij was, en dat opgebroken hebbende, lieten zij het beddeke neer, waar de verlamde op lag. En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot de verlamde: Zoon, uw zonden zijn u vergeven. En sommigen van de Schriftgeleerden zaten aldaar, en overdachten in hun harten : Wat spreekt Deze aldus godslasteringen? Wie kan de zonden vergeven, dan alleen God? En Jezus, terstond in Zijn geest bekennende, dat zij alzo in zichzelf overdachten, zeide tot hen: Wat overdenkt gij deze dingen in uw harten? Wat is lichter, te zeggen tot de verlamde: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, en neem uw beddeke op, en wandel? Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zeide Hij tot de verlamde): Ik zeg u: Sta op, en neem uw beddeke op, en ga heen naar uw huis. En terstond stond hij op, en het beddeke opgenomen hebbende, ging hij uit in aller tegenwoordigheid; zodat zij zich allen ontzetten, en God verheerlijkten, zeggende: Wij hebben nooit zoiets gezien!

De genezing van de verlamde man is een wonder dat ons een sleutel in handen geeft. Het laat ons nl. zien dat achter elk lichamelijk en materiכel teken een geestelijke gedachte en bedoeling ligt. De Heer vertoonde nooit Zijn kracht om louter sensationele redenen. Het was Zijn bedoeling om Zijn Goddelijke natuur te bewijzen, en daarmee dat Hij Gods Zoon was. Want uiteindelijk kan alleen Gods Zoon de zonde van anderen vergeven."Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft om de zonden op de aarde te vergeven" (vers 10).

"Jezus dan heeft nog wel vele andere tekenen in de tegenwoordigheid van Zijn discipelen gedaan, die niet zijn geschreven in dit boek; Maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zoon van God; en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam." (Johannes 20:30,31)

Al de wonderen, zoals het opwekken van doden, het genezen van blinden, het laten horen van doven, het laten spreken van stommen en het laten lopen van lammen, waren onderdelen van de krachtige verkondiging van het aardse Koninkrijk en hoofdzakelijk bestemd voor het Joodse volk (I Korinthe 1:22).

Tekenen en wonderen bevatten niettemin ook een specifieke oproep. God gebruikte tekenen en wonderen om Zijn volk, het volk Israכl, te roepen.

"Hoor, gij hemelen! en neem ter ore, gij aarde! want de Here spreekt: Ik heb kinderen groot gemaakt en verhoogd; maar zij hebben tegen Mij overtreden." (Jesaja 1:2)

"Toen zeide Hij: Ga heen, en zeg tot dit volk: Horende hoort, maar verstaat niet, en ziende ziet, maar merkt niet op. Maak het hart van dit volk vet en maak hun oren zwaar, en sluit hun ogen, opdat het niet zie met zijn ogen, noch met zijn oren hore, noch met zijn hart versta, noch zich bekere, en Hij het geneze." (Jesaja 6:9-10).

"En in hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor zult gij horen, en geenszins verstaan; en ziende zult gij zien, en geenszins bemerken. Want het hart van dit volk is dik geworden, en zij hebben met de oren zwaarlijk gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij niet te eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en met het hart verstaan, en zich bekeren, en Ik hen geneze." (Matthes 13:14,15)

"En hoewel Hij zovele tekenen voor hen gedaan had, nochtans geloofden zij in Hem niet;" (Johannes 12:37-41).

Niet alleen de Joden begeren een teken, maar eigenlijk iedereen. Men ziet liever dingen dan dat men alleen moet geloven dat zij bestaan. Het feit dat de Jood een teken begeert, begint al heel lang geleden. God koos het volk Israכl niet uit vanwege hun rechtvaardigheid, maar vanwege Zijn belofte aan de vaderen:"...om het woord te bevestigen, dat de Here, uw God, aan uw vaderen...gezworen heeft." (Deuteronomium 9:4,5)

God heeft een plan met het volk, maar om dit hardnekkige volk te overtuigen van Zijn doel, maakte God gebruik van wonderen en tekenen. Wonderen werden niet zomaar verricht, maar de tekenen hadden een specifiek doel: om de Jood telkens weer van de aanwezigheid en de wil van God te overtuigen:"Aangezien de Joden een teken begeren, en de Grieken wijsheid zoeken;" (I Korinthe 1:22).

De Jood vraagt een teken, maar de Griek zoekt wat anders! Zolang Israכl de hoofdrol speelt in Gods programma zullen tekenen en wonderen daarom een deel daarvan uitmaken. Zo was het ook in het begin toen God aan Mozes een opdracht gaf:"Toen antwoordde Mozes, en zeide: Maar zie, zij zullen mij niet geloven, noch mijn stem horen;..." (Exodus 4:1).

God gaf Mozes een middel om "dit volk" te overtuigen. Ook Gods Zoon, Degene Die tot de Zijnen gekomen was, bevestigde Zijn boodschap met wonderen en tekenen:"Hoe zullen wij ontvlieden, indien wij op zo grote zaligheid geen acht nemen? Welke, begonnen zijnde verkondigd te worden door de Here, aan ons bevestigd is geworden door degenen, die Hem gehoord hebben; God bovendien medegetuigende door tekenen, en wonderen, en menigerlei krachten en bedelingen van de Heilige Geest, naar Zijn wil." (Hebreeכn 2:3,4)

"Want het hart van dit volk is dik geworden, en met de oren hebben zij zwaar gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij niet te eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en met het hart verstaan, en zij zich bekeren, en Ik hen geneze." (Handelingen 28:27-29)

" Toen zij dit hoorden, berstten hun harten, en zij knersten de tanden tegen hem; Maar hij, vol zijnde van de Heilige Geest, en de ogen houdende naar de hemel, zag de heerlijkheid Gods, en Jezus, staande ter rechterhand Gods; En hij zeide: Ziet, ik zie de hemelen geopend, en de Zoon des mensen, staande ter rechterhand Gods; Maar zij, roepende met grote stem, stopten hun oren, en vielen eendrachtig op hem aan; En wierpen hem ter stad uit, en stenigden hem; en de getuigen legden hun klederen af aan de voeten van een jongeling, genaamd Saulus; En zij stenigden Stefanus, die aanriep en zeide: Heere Jezus, ontvang mijn geest" En vallende op de knieen, riep hij met grote stem: Heere, reken hun deze zonde niet toe! En toen hij dat gezegd had, ontsliep hij" (Handelingen 7:54-60).

DE DRUPPEL, DIE DE EMMER DEED OVERLOPEN

Het volk Israכl was uitverkoren voor de taak om Gods zegening naar de wereld te brengen. Volgens het profetische Woord zal de Messias als Koning vanuit Jeruzalem over de hele wereld gaan regeren (Jesaja 2:2-5; 11:10, Handelingen 3:25,26).

" En het zal geschieden in het laatste der dagen, dat de berg van het huis des HEEREN zal vastgesteld zijn op de top der bergen, en dat hij zal verheven worden boven de heuvels, en tot hem zullen alle heidenen toevloeien". "En vele volken zullen heengaan en zeggen: Komt, laat ons opgaan tot de berg des HEEREN, tot het huis van de God Jakobs, opdat Hij ons lere van Zijn wegen, en dat wij wandelen in Zijn paden; want uit Sion zal de wet uitgaan, en het woord des HEEREN uit Jeruzalem.

"En Hij zal richten onder de heidenen, en bestraffen vele volken; en zij zullen hun zwaarden slaan tot spaden, en hun spiesen tot sikkels; het ene volk zal tegen het andere volk geen zwaard opheffen, en zij zullen geen oorlog meer leren".

"Komt, gij huis van Jakob, en laat ons wandelen in het licht des HEEREN". (Jesaja 2:2-5).

"Gij zijt kinderen van de profeten, en van het verbond, dat God met onze vaderen opgericht heeft, zeggende tot Abraham: En in uw zaad zullen alle geslachten der aarde gezegend worden.

Uit het boek Handelingen kunnen wij duidelijk konstateren dat de meerderheid van het volk weinig aandacht schonk aan de drie toespraken van Petrus (Handelingen 2:14-37; 3:12-25; 4:7-12). En het einde van Stefanus' toespraak had zijn steniging tot de dood tot gevolg (Handelingen 7:2-53). Deze houding van het volk liet een duidelijke boodschap zien, namelijk dat men Jezus onder geen enkele voorwaarde wilde laten regeren. Zij accepteerden de Koning niet!

Lezer vergist u niet! Al eerder had Israכl God de Vader als hun Koning verworpen (I Samuכl 8:7). "Doch de Heere zeide tot Samuכl:Hoor naar de stem des volks in alles, wat zij tot u zeggen zullen; want zij hebben u niet verworpen, maar zij hebben Mij verworpen, dat Ik geen Koning over hen zal zijn".

Tevens lieten zij Gods Zoon kruisigen (Markus 15:13-14,23-26). En ten derde werd het getuigenis van Gods Geest niet aanvaard (Handelingen 7:51). In dit stadium werden de woorden van de Here Jezus toen Hij nog op aarde was vervuld nl: "En zijn burgers haatten hem, en zonden gezanten achter hem aan, zeggende: Wij willen niet, dat deze over ons koning is." (Lukas 19:14).

Toen zij Stefanus stenigden en lasterden tegen de Heilige Geest, begingen zij een zonde die niet vergeven kon worden, "Daarom zeg Ik u: Alle zonde en lastering zal den mensen vergeven worden; maar de lastering tegen den Geest zal den mensen niet vergeven worden" (Matthes 12:31-32 en Markus 3:28). Op dit punt ontstond er, tijdelijk, een verandering in Gods programma. God riep een nieuwe apostel met een nieuwe boodschap: "de boodschap van Gods genade". Het is deze apostel die later geןnspireerd door de Heilige Geest zei:

"Het zij u dan bekend, dat de zaligheid Gods tot de heidenen gezonden is, (zonder verbondsvoorrechten of nationale voorrang) en dezen zullen horen. En toen hij dit gezegd had, gingen de Joden weg, veel twisting hebbende onder elkander." (Handelingen 28:28,29)

DE GEVOLGEN VAN HET GEINSPIREERDE OORDEEL

De opzijzetting van Israכl door de verandering in Gods plan en Evangelie, had als logisch gevolg dat de tekenen tot "dit volk" ook opzijgezet werden (dat gebeurde evenwel niet tegelijkertijd maar geleidelijk). Dit wordt bevestigd door het feit dat er na Handelingen 28 geen Schriftuurlijke aantekening gemaakt wordt van tekenen en wonderen, zoals bijv. genezingen. (in overeenstemming met het apostolische voorbeeld) Integendeel, er is sprake van een duidelijke afwezigheid hiervan:"En hij is ook ziek geweest tot nabij de dood; maar God heeft Zich over hem ontfermd; en niet alleen over hem, maar ook over mij, opdat ik niet droefheid op droefheid zou hebben." (Filippensen 2:27)

"Drink niet langer water alleen, maar gebruik een weinig wijn, om uw maag en uw menigvuldige zwakheden." (I Timothes 5:23)

"Erastus is te Korinthe gebleven; en Trofimus heb ik te Milete krank gelaten." (II Timothes 4:20)

"Want ik schaam mij het Evangelie van Christus niet; want het is een kracht Gods tot zaligheid een ieder, die gelooft, eerst de Jood, en ook de Griek."

"Want er is geen onderscheid, noch van Jood noch van Griek; want ייnzelfde is Here van allen, rijk zijnde over allen, die Hem aaroepen; want een ieder, die de Naam des Heren zal aanroepen, zal zalig worden." (Romeinen 10:12,13)

"Want in Christus Jezus heeft noch besnijdenis enige kracht, noch voorhuid, maar een nieuw schepsel." (Galaten 6:15)

"Maar nu in Christus Jezus, zijt gij, die eertijds verre waart, nabij geworden door het bloed van Christus. Want Hij is onze vrede, die deze beiden ייn gemaakt heeft, en de middelmuur des afscheidsels gebroken hebbende," (Efeze 2:13-19).

De Gemeente, "het lichaam van Christus" wordt als "ייn lichaam" gezien. Er is geen verschil tussen Jood of heiden, geen tussenmuur die scheiding maakt. De Gemeente strijdt niet langer tegen vlees en bloed; ze strijdt nu tegen de overheden en machten in de hemelse gewesten, (Efeze 6:12). Deze strijd is voornamelijk een geestelijke aangelegenheid, en de tekenen voor de gevallen menigten der duisternis zijn niet van lichamelijke of materiכle aard. De tekenen voor vandaag zijn de kracht van het kruis, het eeuwige leven, de oneindige liefde, en de vrucht van de Geest. Nu wordt Christus in Zijn heiligen geopenbaard (Efeze 3:14-20, Galaten 5:22).

" Om deze oorzaak buig ik mijn knieen tot de Vader van onze Heere Jezus Christus, Uit Wie al het geslacht in de hemelen en op de aarde genaamd wordt, Opdat Hij u geve, naar de rijkdom Zijner heerlijkheid, met kracht versterkt te worden door Zijn Geest in de inwendige mens; Opdat Christus door het geloof in uw harten wone, en gij in de liefde geworteld en gegrond zijt; Opdat gij ten volle kondet begrijpen met al de heiligen, welke de breedte en lengte, en diepte, en hoogte is, En bekennen de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat, opdat gij vervuld wordt tot al de volheid Gods. Hem nu, Die machtig is meer dan overvloedig te doen, boven al wat wij bidden of denken, naar de kracht, die in ons werkt, Hem, zeg ik, zij de heerlijkheid in de Gemeente, door Christus Jezus, in alle geslachten, tot alle eeuwigheid. Amen."

"En Hij zeide tot hen; Gaat heen in de gehele wereld, predikt het Evangelie aan alle kreaturen. Die geloofd zal hebben, en gedoopt zal zijn, zal zalig worden; maar die niet zal geloofd hebben, zal verdoemd worden. En hen, die geloofd zullen hebben, zullen deze tekenen volgen; in Mijn Naam zullen zij duivelen uitwerpen; met nieuwe tongen zullen zij spreken. Slangen zullen zij opnemen; en al is het, dat zij iets dodelijks zullen drinken, dat zal hun niet schaden; op kranken zullen zij de handen leggen, en zij zullen gezond worden." (Markus 16:15-18)

Het is nu niet moeilijk voor te stellen dat de tekenen en wonderen een belangrijk onderdeel vormden van het Koninkrijks-evangelie. Israכl, "dit volk", staat centraal. Men zou de volgende vraag kunnen stellen: "Waarom vertelde de Here niet dat de tekenen op een zeker tijdstip zouden ophouden?" Hierop is een eenvoudig antwoord te geven. In Johannes 16:12 staat dat de Here aan Zijn discipelen vertelt dat er vele dingen zijn die Hij hen wil vertellen, maar dat zij het nu niet kunnen dragen: "Nog vele dingen heb Ik u te zeggen, doch gij kunt die nu niet dragen."

--------

De geestelijke en hemelse betekenis van Pinksteren, nl. de verheerlijking van Christus, geldt evenzeer voor de Gemeente van vandaag als toen op de Pinksterdag (Efeze 1:3; 2:6). Maar de nationale betekenis van Pinksteren als een historische gebeurtenis geldt alleen voor het volk Israכl. Dit is het "Woord der waarheid recht snijden".