OMDAT ER ÉÉN DOOP IS

"Zo bid ik u dan, ik, de gevangene in de Heere, dat gij wandelt waardig de roeping, met welke gij geroepen zijt; Met alle ootmoedigheid en zachtmoedigheid, met lankmoedigheid, verdragende elkander in liefde; U benaarstigende te behouden de enigheid des Geestes door de band des vredes; Eén lichaam is het, en één Geest, gelijk gij ook geroepen zijt tot één hoop uwer roeping; één Heere, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, Die daar is boven allen, en door allen, en in u allen" (Efeze 4:1-6).

Wanneer Bijbel-gelovigen niet bereid zijn om Gods waar-heid over de "één doop" (Efeze 4:5) te aanvaarden en afstand te doen van de inzetting van de waterdoop, verwijzen zij naar zulke voorvallen als van de kamerling, Cornelius, Lydia en de gevangenbewaarder van Filippi. Tevens verklaren zij telkens dat de waterdoop slechts een getuigenis is, een belijdenis van Christus vóór de mensen.

Het is natuurlijk waar dat veel van wat wij doen een getuigenis is. Als u naar de kerk gaat is dat een getuigenis. Als u dronken over straat loopt is dat een getuigenis. Als u een rozenkrans in uw handen houdt en uw hoofd buigt terwijl u twintig maal "wees gegroet, Maria" herhaalt, is dat ook een getuigenis. Wat u doet, getuigt van hetgeen u bent.

Maar onze vraag is: Heeft God de inzetting van de waterdoop aan de leden van de Gemeente "het lichaam van Christus" gegeven als een openbaar getuigenis van het geloof in de Here Jezus Christus? Was dat de voornaamste bedoeling?

Wat zegt de Schrift over waterdoop als belijdenis? In het geval van de kamerling uit Ethiopië kunnen we lezen dat Filippus naar Gaza gezonden werd om de Ethiopiër te ont-moeten (Handelingen 8:26) en de Schriften vermelden geen enkel getuigenis van zijn doop. Er wordt beredeneerd dat deze Ethiopische opperschatbewaarder vele begeleiders bij zich moest hebben gehad. Dat zou kunnen, maar wij moeten ons als ge-lovigen niet laten leiden door een "moet hebben" of een "ik denk het".

Hoewel het zeer waarschijnlijk is dat er veel mensen bij de doop aanwezig waren, vertellen de Schriften daar toch niets over. Waarom niet? Als de waterdoop van de Ethiopiër bedoeld was als een openbaar getuigenis, zou de Heilige Geest dan niet de moeite hebben genomen om de aanwezigheid van anderen te vermelden? Maar de Heilige Geest vermeldde dit niet. Vergelijk dit met Handelingen 16:25:

"En omtrent de middernacht baden Paulus en Silas en zongen Gode lofzangen; EN DE GEVANGENEN HOORDEN NAAR HEN."

Hier zijn de getuigen vermeld. Sommige predikanten zeggen dat "Christus wordt beleden in de doop", maar de Schriften vermelden dat nooit. De Bijbel leert echter dat "men met de mond belijdt ter zaligheid" (Romeinen 10:10).

In Johannes 1:31 staat te lezen: "En ik kende Hem niet; maar opdat Hij aan Israël zou geopenbaard worden, daarom ben ik gekomen, dopende met het water". Dit verklaart waarom wij de waterdoop in het boek Handelingen vinden, samen met wondertekenen, zelfs in de vroege bediening van Paulus. Israël, als natie, was nog niet opzij gezet. In I Korinthe 12:13 schreef Paulus aan de Korinthiërs: "... door één Geest zijn wij allen tot één lichaam gedoopt, hetzij Joden, hetzij Grieken...". Nog later, na de opzijzetting van Israël, schreef Paulus vanuit de gevangenis te Rome over: "één doop". (Efeze 4:5)

"Of weet gij niet, dat zovelen als wij in Jezus Christus gedoopt zijn, wij in Zijn dood gedoopt zijn?" (Romeinen 6:3)

"Want zovelen als gij in Christus gedoopt zijt, hebt gij Christus aangedaan". (Galaten 3:27) "Zo dan, indien iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel...;" (II Korinthe 5:17).

"Want wij zijn Zijn maaksel,..." (Efeze 2:10). "Want in Hem woont al de volheid der Godheid lichamelijk; En gij zijt in Hem volmaakt..." (Kolossensen 2:9,10).

Veronderstel dat u verlost bent, maar een slordig leven leidt en een slecht getuigenis hebt voor de wereld. Zou dan de waterdoop u kunnen helpen? Wat zou de waarde daarvan zijn? Maar veronderstel dat u verlost bent en een godvruchtig en consequent leven voor de wereld leidt. Is dan de waterdoop voor u nodig? Wat is het waard? Wees niet bang om deze vraag eerlijk te beantwoorden.

In zekere zin is de doop van gelovigen in of met water in deze eeuw een getuigenis - een slecht getuigenis *. Toen de gelovige Galaten zich lieten besnijden was het een slecht getuigenis: "Ziet, ik, Paulus, zeg u, zo gij u laat besnijden, dat Christus u niet nut zal zijn; En ik betuig weer aan een ieder mens, die zich laat besnijden, dat hij een schuldenaar is de gehele wet te doen" (Galaten 5:2,3).

De besnijdenis, dat een deel was van het evangelie van de besnedenen van Petrus, had geen plaats in het evangelie van de onbesnedenen dat aan Paulus werd toevertrouwd, (Galaten 2:7). En evenals de besnijdenis in verband stond met "het evangelie van de besnijdenis" zo stond de waterdoop in verband met "het evangelie van het Koninkrijk" (zie Matthes 3:2,6, 10:5-7, 28:19, Johannes 1:31, Markus 16:16, Lukas 24:47, Handelingen 2:36-38, 3:19-21).

In het licht van het volbrachte werk van Christus aan het kruis zeggen wij dat Gods genade voldoende is en water is niet nodig. Wees Bereëers. Onderzoek de Schriften dagelijks of deze dingen zo zijn.