avondmaal

Het avondmaal en waarom komen we als gemeente samenkomen.

Door: Dov Avnon.

“Want ik heb van den Heere ontvangen, hetgeen ik ook u overgegeven heb, dat de Heere Jezus in den nacht, in welken Hij verraden werd, het brood nam; En als Hij gedankt had, brak Hij het, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam, dat voor u gebroken wordt; doet dat tot Mijn gedachtenis. Desgelijks nam Hij ook den drinkbeker, na het eten des avondmaals, en zeide: Deze drinkbeker is het Nieuwe Testament in Mijn bloed. Doet dat, zo dikwijls als gij dien zult drinken, tot Mijn gedachtenis. Want zo dikwijls als gij dit brood zult eten, en dezen drinkbeker zult drinken, zo verkondigt den dood des Heeren, totdat Hij komt” (1Kor.11:23-26).

Paulus ontving de boodschap, aangaande het avondmaal des Heeren, rechtstreeks van de Heer als onderdeel van de prediking van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid in de bedeling der genade Gods. De originele boodschap zoals Paulus dat aan ons heeft overgeleverd is door de jaren heen door de mensen veranderd. Rooms katholieken, Protestanten en evangelischen hebben allen hun eigen interpretatie van het avondmaal des Heeren. Zelfs zijn er zogenoemde genade gelovigen die het avondmaal des Heeren verwerpen.

Voor sommigen is het een ritueel, een sacrament en voor weer anderen is het een moment van gedenken en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Als je leert en in praktijk brengt om het avondmaal des Heeren te houden als de gemeente samenkomt, zullen sommigen de volgende woorden van Paulus, als tegenwerping, gebruiken:

“Want wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen” (2Kor.5:7),

om daardoor de woorden van dezelfde apostel, in 1Kor.11:23-26, tegen te spreken.

De allerbelangrijkste vraag is: wat heeft Paulus ons overgeleverd in zijn brieven aan de Gemeente. (Romeinen – Filémon).

“Want Christus heeft mij niet gezonden, om te dopen,…….” (1Kor.1:17).

“Maar wij spreken de wijsheid Gods, bestaande in verborgenheid,….” (1Kor.2:7).

“………gelijkerwijs ik alom in alle Gemeenten leer” (1Kor.4:17).

“…..want in Christus Jezus heb ik u door het Evangelie geteeld” (1Kor.4:15).

Deze verzen, en vele anderen, laten ons zien dat we, wat ons geloof aangaat, Paulus moeten volgen zoals hij Christus navolgde en niet wat religie er van heeft gemaakt.

Gedurende de jaren (1980-2010) heb ik het evangelie der genade onderwezen zoals ik dat zelf heb geleerd uit de boeken van C. R. Stam en het beluisteren van de prediking van godsmannen als R. Jordan en Thomas Bruscha en anderen, dat het avondmaal des Heeren een moment is van gedenken.

Wat ik toen niet wist was dat, het avondmaal des Heeren en de hoofdbedekking, beide inzettingen zijn die Christus aan ons, als leden van het lichaam van Christus, heeft gegeven voor als we als Gemeente samenkomen.

“Weest mijn navolgers, gelijkerwijs ook ik van Christus” (1Kor.11:1). “………en de inzettingen behoudt, gelijk ik die u overgegeven heb” (1Kor.11:2).

Gedurende de jaren heb ik opgemerkt dat er ook onder hen, die weten dat aan Paulus de bedeling der Genade is gegeven, er op fundamentele punten verdeeldheid heerst, zo ook rond het avondmaal des Heeren.

Er is heden ten dage veel onderwijs om ons heen die het avondmaal des Heeren verwerpen als onderdeel van de bedeling der genade Gods.

De volgelingen van E. W. Bullinger en de zogenaamde “Hand.28” of “midden Hand.” mensen leren dat het avondmaal des Heeren een onderdeel is van Paulus zijn Joodse bediening, om anderen te overtuigen (en met succes), dat Paulus zijn brief aan de Korinthiërs niet een volledig onderdeel is van de prediking van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid.

Dit heeft tot gevolg dat de gelovigen het doel van het avondmaal des Heeren, in deze bedeling der genade, niet goed begrijpen en gemakkelijk andere wind van leer opdoen hetwelk niet datgene is wat Christus aan Paulus heeft gegeven, voor ons.

Het doel van deze studie is om anderen te helpen om uit de Schrift te begrijpen, en niet van de één of andere denominatie, dat zowel het avondmaal des Heeren als de hoofdbedekking belangrijke inzettingen zijn die Christus aan Paulus heeft gegeven, voor ons, in de bedeling der Genade.

In de jaren toen ik over het avondmaal des Heeren sprak ( we waren gewoon om dat eens per maand te doen en nu iedere week) dacht ik:

Het houden van het avondmaal des Heeren, zoals dat is geopenbaard aan Paulus in 1Kor.11:23-26 is voor de leden van het lichaam van Christus om te onderhouden “totdat Hij komt”. Omdat we het zo vertaalden vanuit het Engels

Nu weet ik dat het avondmaal des Heeren een inzetting is voor het lichaam van Christus en dat het onderwijs daaromtrent, van Paulus, begint in 1Kor. hoofdstuk 10.

“Als tot verstandigen spreek ik; oordeelt gij, hetgeen ik zeg. De drinkbeker der

dankzegging, dien wij dankzeggende zegenen, is die niet een gemeenschap des bloeds

van Christus? Het brood, dat wij breken, is dat niet een gemeenschap des lichaams van

Christus?” (1Kor.10:15-16).

Als we de apostel Paulus volgen in zijn leer aangaande het avondmaal des Heeren of de hoofdbedekking, dan zal dat niet gemakkelijk zijn. De mensen houden niet van dergelijke inzettingen. Historisch gezien zijn er vele denominaties die allerlei uitleg geven aan deze twee inzettingen. In de meeste gevallen wisten ze niets van de bedeling der Genade welke aan Paulus is gegeven, maar als wij getrouwe navolgers willen zijn van Christus dan moeten wij in deze zaak Paulus volgen:

“Weest mijn navolgers, gelijkerwijs ook ik van Christus” (1Kor.11:1).

Toen Paulus deze woorden schreef, dat we hem moesten navolgen zoals hij Christus navolgde, had dat betrekking op deze twee inzettingen. Het was niet zomaar een algemene opmerking.

Het avondmaal des Heeren en wij

Is het werkelijk zo belangrijk om over het avondmaal des Heeren te spreken? Waarom zouden we daar een punt van maken?

Ja, het is belangrijk! Omdat het avondmaal des Heeren, zoals Paulus dat leert aan de leden van het lichaam van Christus, een belangrijke inzetting is die Christus aan ons heeft gegeven als we als Gemeente samenkomen. Het is niet een inzetting uit de wet van Mozes maar van de bedeling der genade Gods.

Sommigen zeggen dat het avondmaal des Heeren een Joodse traditie is vanuit Paulus zijn Joodse bediening. Andere Bijbelleraren proberen aan te tonen dat Paulus zijn brief aan de Korinthiërs toebehoort aan wat zij noemen, de Handelingen periode, maar als we gewoon lezen wat Paulus aan ons schrijft zullen we een betere kijk krijgen op het onderwerp.

Het belangrijkste is, als u de plaats begrijpt van het avondmaal des Heeren in Gods plan voor deze bedeling der Genade, dat u vrij zult zijn van:

“Opdat wij niet meer kinderen zouden zijn, die als de vloed bewogen en omgevoerd worden met allen wind der leer, door de bedriegerij der mensen, door arglistigheid, om listiglijk tot dwaling te brengen” (Ef.4:14).

“Weest mijn navolgers, gelijkerwijs ook ik van Christus. En ik prijs u, broeders, dat gij in alles mijner gedachtig zijt, en de inzettingen behoudt, gelijk ik die u overgegeven heb. (1Kor.11:1-2).

Uit dit vers begrijpen we dat de leden van het lichaam van Christus Paulus in zijn leer moeten volgen aangaande het avondmaal des Heeren (lees 1Kor. hoofdstuk 11).

Is het avondmaal des Heeren één of ander religieus sacrament of is het een moment van gedenken? En als we iets moeten gedenken laat ons dan luisteren naar wat onze apostel Paulus ons hierover te zeggen heeft.

Het samenkomen als Gemeente

Stelde u uzelf ooit de vraag wat het hoofddoel is als u als Gemeente samenkomt? Ik bedoel daar niet mee het zingen, gemeenschap of de prediking.

Ik schreef: “het samenkomen als Gemeente” omdat het in de wereld is veranderd in het “naar de kerk gaan”. Het gebouw werd de plaats van aanbidding. De dienst begint en eindigt op een bepaalde tijd en u wordt waarschijnlijk uitgenodigd om deel te nemen aan de te houden kollekte.

Ziet u nu hoe belangrijk het is om uzelf de vraag te stellen; “wat is het hoofddoel als we als Gemeente samenkomen”?

“En Hij is het Hoofd des lichaams, namelijk der Gemeente, Hij, Die het Begin is, de Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in allen de Eerste zou zijn” (Kol.1:18).

“En Hij is het Hoofd des lichaams, namelijk der Gemeente, Hij, Die het Begin is, de Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in allen de Eerste zou zijn. Daarom zal een mens zijn vader en moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen; en zij twee zullen tot een vlees wezen. Deze verborgenheid is groot; doch ik zeg dit, ziende op Christus en op de Gemeente” (Ef.5:30-32).

De Gemeente is het lichaam van Christus of al degenen die in dat éne lichaam zijn gedoopt.

“Want ook wij allen zijn door een Geest tot een lichaam gedoopt; hetzij Joden, hetzij

Grieken, hetzij dienstknechten, hetzij vrijen; en wij zijn allen tot een Geest gedrenkt”

(1Kor.12:13).

Maar “de Gemeente” is ook de naam die Paulus gebruikt, als hij spreekt over de mensen die in dat lichaam zijn gedoopt.

“Groet elkander met een heiligen kus. De Gemeenten van Christus groeten ulieden” (Rom.16:16).

“U groeten de Gemeenten van Azie. U groeten zeer in den Heere Aquila en Priscilla, met de

Gemeente, die te hunnen huize is. (1Kor.16:19).

“Voorts maken wij u bekend, broeders, de genade van God, die in de Gemeenten van

Macedonie gegeven is. (2Kor.8:1).

Het is eveneens duidelijk, uit het woord van God, dat Paulus er hard aan werkte dat de Gemeenten één zouden zijn en zijn leer zouden volgen. We weten dat alreeds in zijn dagen velen hem hebben verlaten.

“Daarom heb ik Timotheus tot u gezonden, die mijn lieve en getrouwe zoon is in den

Heere, welke u zal indachtig maken mijn wegen, die in Christus zijn, gelijkerwijs ik alom in

alle Gemeenten leer” (1Kor.4:17).

“Doch Gode zij dank, Die dezelfde naarstigheid voor u in het hart van Titus gegeven heeft; Dat hij de vermaning heeft aangenomen, en zeer naarstig zijnde, gewillig tot u gereisd is. En wij hebben ook met hem gezonden den broeder, die lof heeft in het Evangelie door al de Gemeenten; En dat niet alleen, maar hij is ook van de Gemeenten verkoren, om met ons te reizen met deze gave, die van ons bediend wordt tot de heerlijkheid des Heeren Zelven, en de volvaardigheid uws gemoeds” (2Kor.8:16-19).

Uit deze verzen, en anderen, weten we dat het zeer belangrijk was dat die Gemeenten de leer van Paulus volgen. Dat ze zijn apostelschap bleven erkennen en niet het Evangelie der Genade , dat hij verkondigde, vermengen met het evangelie wat door de twaalven, te Jeruzalem, werd verkondigd.

Maar hoe zullen deze Gemeenten sterk blijven in de Genade. Waaraan moeten ze herinnerd worden betreffende de fundamentele waarheden die Paulus predikte? Het antwoord is:

“Want eerstelijk, als gij samenkomt in de Gemeente, zo hoor ik, dat er scheuringen zijn onder u; en ik geloof het ten dele” (1Kor.11:18).

Nu begrijpen we waarom we ten eerste duidelijk moeten zijn aangaande de boodschap van Paulus en ten tweede om te begrijpen “Waarom komen we samen”.

“Ik bid u dan, broeders, door de ontfermingen Gods, dat gij uw lichamen stelt tot een levende, heilige en Gode welbehagelijke offerande, welke is uw redelijke godsdienst” (Rom.12:1).

Paulus verteld ons dat de dienst, onder de bedeling der Genade, niets te doen heeft met een dienstregeling of rooster. Het heeft temaken met het leven van een geestelijk leven als behouden gelovigen. Het is niet de tijd die u spendeert aan de zogenaamde “dienst voor de Gemeente” dat u een geestelijk persoon maakt maar dat u als gelovige leert om:

“………… uw lichamen stelt tot een levende, heilige en Gode welbehagelijke offerande,

welke is uw redelijke godsdienst”

“En wordt dezer wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds, opdat gij moogt beproeven, welke de goede, en welbehagelijke en volmaakte

wil van God zij” (Rom.12:2).

“Zo had dan wel ook het eerste verbond rechten van de gods dienst, en het wereldlijk

heiligdom” (Hebr.9:1).

Als we ons slechts herinneren dat: “het eerste verbond rechten van de gods dienst, en het wereldlijk heiligdom” dan zullen we begrijpen dat vele gelovigen gedurende de achter ons liggende eeuwen zich organiseerden op een manier dat ze het wereldlijk heiligdom, dat God aan Mozes gaf voor Israël, kopiëerden.

Als we om ons heen kijken zullen we, zeer vergelijkbaar, de zogenaamde “dienst voor de Gemeente” vinden in vele kerkgebouwen. Op verschillende manieren zingen, bekendmakingen, getuigenissen en dan de prediking. En, afhankelijk van de denominatie, zal er eens per maand het avondmaal des Heeren worden gehouden.

Daarom denk ik dat het niet vreemd is als we onszelf afvragen: “Wat is het hoofddoel als we als Gemeente samenkomen?”.

Het eten van het avondmaal des Heeren

“Als gij dan bijeen samenkomt, dat is niet des Heeren avondmaal eten” (1Kor.11:20).

De brieven van Paulus aan de Korinthiërs geven ons, als leden van het lichaam van Christus, het antwoord voor wat doel we samenkomen als Gemeente.

Paulus leerde de Gemeenten het “avondmaal des Heeren” als onderdeel van de prediking van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid. Als de leden van het lichaam van Christus het vondmaal des Heeren nuttigen volgen ze niet een Joodse traditie of de prediking van het koninkrijk. Ze volgen eenvoudig Paulus zoals hij Christus volgde naar de openbaring der verborgenheid.

De waarheid betreffende het avondmaal des Heeren is de afgelopen 2000 jaar veranderd. Het zal voor ons niet gemakkelijk zijn om deze waarheid te begrijpen tenzij we eenvoudig terug gaan naar Gods woord en Paulus volgen zoals hij in deze zaak Christus volgt.

De aanval van Satan op de waarheid aangaande het avondmaal des Heeren is waarschijnlijk gekomen door de Rooms katholieke theologie, maar, voorzover we weten, is de zogenaamde Protestantse of Reformatie theologie niet veel beter betreffende dit onderwerp.

Het Avondmaal des Heeren, de waterdoop, en de belijdenissen zijn allen door elkaar gehaald. Het is dus veel beter om naar Paulus te luisteren wat hij heeft te zeggen, dan er proberen achter te komen wat de redenen zijn geweest achter de traditie van mensen.

Het avondmaal des Heeren is voor de meesten slechts alleen een gedenken. Het is dan de vraag wat we moeten gedenken en wat zijn de dingen die we zo gemakkelijk vergeten.

Ook degenen die het avondmaal des Heeren eten, voor alleen het gedenken, zijn een onderdeel van de traditie van mensen geworden. Het mag dan in uw kerkconstitutie geschreven staan dat eens per maand het avondmaal des Heeren gegeten zal worden, maar de vraag is of Paulus dat op deze wijze leert.

Dan hebben we nog de dispensationele benadering van de Bijbel. Het recht snijden van het woord der waarheid. De afgezonderde bediening van Paulus. De bedoeling van deze uitdrukkingen is om ons te helpen Paulus te volgen in zijn leer zoals hij Christus volgde en alvorens we tot het onderwerp komen over “het eten van het avondmaal des Heeren” zullen we er achter komen dat zelfs genade gelovigen verdeeld zijn aangaande deze belangrijke waarheid.

Het recht snijden van het woord der waarheid in deze aangelegenheid is het gaan begrijpen van hetgeen Paulus leerde in de Gemeenten over “het avondmaal des Heeren”als onderdeel van de nieuwe openbaring. Het avondmaal des Heeren, zoals Paulus dat leerde, is niet omdat Christus dat leerde toen Hij op aarde was. Paulus leerde het ook niet van de 12 apostelen. De inzetting van “het avondmaal des Heeren” is onderdeel van de prediking van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid.

Het eten van het brood

De eerste keer dat we lezen over het eten om te gedenken is in Hoofdstuk 12 van Exodes:

“Dat er zeven dagen lang geen zuurdesem in uw huizen gevonden worde, want al wie het gedesemde eten zal, dezelve ziel zal uit de vergadering van Israel uitgeroeid worden, hij zij een vreemdeling of een ingeborene des lands.

“Onderhoudt dan deze zaak, tot een inzetting voor u en voor uw kinderen, tot in eeuwigheid. En het zal geschieden, als gij in dat land komt, dat u de HEERE geven zal, gelijk Hij gesproken heeft, zo zult gij dezen dienst onderhouden. En het zal geschieden, wanneer uw kinderen tot u zullen zeggen: Wat hebt gij daar voor een dienst? Zo zult gij zeggen: Dit is den HEERE een paasoffer, Die voor de huizen der kinderen Israels voorbijging in Egypte, toen Hij de Egyptenaren sloeg, en onze huizen bevrijdde! Toen boog zich het volk en neigde zich” (Ex.12:19 en 24-27).

Deze dienst werd gegeven aan het volk Israël als onderdeel van de wet van Mozes. Het gedenken bestond uit:

“Zo onderhoudt dan de ongezuurde broden, dewijl Ik even aan denzelfden dag ulieder heiren uit Egypteland geleid zal hebben; daarom zult gij dezen dag houden, onder uw geslachten, tot een eeuwige inzetting. (Ex.12:17).

De volgende keer dat we lezen over het eten om te gedenken is in hoofdstuk 26 van Mattheüs:

“En als zij aten, nam Jezus het brood, en gezegend hebbende, brak Hij het, en gaf het den discipelen, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam. En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien, zeggende: Drinkt allen daaruit; Want dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk voor velen vergoten wordt, tot vergeving der zonden. En Ik zeg u, dat Ik van nu aan niet zal drinken van de vrucht des wijnstoks, tot op dien dag, wanneer Ik met u dezelve nieuw zal drinken in het Koninkrijk Mijns Vaders” (Matth.26:26-29).

Terwijl ze dus aan het eten waren, herdachten ze wat Mozes hun, als kinderen Israëls, had gezegd. Jezus, God in het vlees, introduceerde iets nieuws voor Israël. Het was in het licht van het nieuwe testament en het koninkrijk op aarde.

Het is belangrijk om te begrijpen dat de maaltijd, “En als zij aten” deel uitmaakte van “het feest van het Pascha” dat Mozes hen had gegeven.

“Gij weet, dat na twee dagen het pascha is, en de Zoon des mensen zal overgeleverd worden, om gekruisigd te worden (Matth.26:2).

“En op den eerste dag der ongehevelde broden kwamen de discipelen tot Jezus, zeggende tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij U bereiden het pascha te eten? (Matth.26:17).

Het breken van het brood & het eten van het Pascha

Zijn het breken van het brood & het eten van het Pascha hetzelfde? Nee! Voor zover we uit het Woord van God weten is Christus niet gekomen om de wet van Mozes te veranderen.

“En als zij aten, nam Jezus brood, en als Hij gezegend had, brak Hij het, en gaf het hun, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam. En Hij nam den drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun dien; en zij dronken allen uit denzelven. En Hij zeide tot hen: Dat is Mijn bloed, het bloed des Nieuwen Testaments, hetwelk voor velen vergoten wordt. Voorwaar, Ik zeg u, dat Ik niet meer zal drinken van de vrucht des wijnstoks, tot op dien dag, wanneer Ik dezelve nieuw zal drinken in het Koninkrijk Gods. En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den Olijfberg”

(Markus 14:22-26).

Het eten van het Pascha was onderdeel van de wet van Mozes. Het is eerst als we bij Paulus komen, en de openbaring der verborgenheid, dat we, voor de leden van het lichaam van Christus, veel eer weten aangaande deze inzetting.

Wat is “het breken van het brood”?

Er zijn Bijbelleraren die denken dat “het breken van het brood” – “het eten van het Pascha”en “het avondmaal des Heeren” allen hetzelfde zijn.

“En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden” (Hand.2:42).

“En dagelijks eendrachtelijk in den tempel volhardende, en van huis tot huis brood brekende, aten zij te zamen met verheuging en eenvoudigheid des harten” (Hand.2:46).

Houdt alstublieft in gedachten dat de meeste mensen het Woord der waarheid niet recht snijden en ze lezen Paulus met “het avondmaal des Heeren” in, of denken dat het gaat over het eten van het “Pascha”.

“Het breken van het brood” wordt genoemd in verband met een gemeenschappelijke maaltijd (Markus 6:41; Hand.27:35).

“En als Hij de vijf broden en de twee vissen genomen had, zag Hij op naar den hemel, zegende en brak de broden, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze hun zouden voorleggen, en de twee vissen deelde Hij voor allen” (Markus 6:41).

“En als hij dit gezegd had en brood genomen had, dankte hij God in aller tegenwoordigheid; en hetzelve gebroken hebbende, begon hij te eten (Hand.27:35).

Als we dus Hand.2:42-46 lezen moeten we beseffen dat het daar gaat over de Messiaanse gemeente van Pinksteren en dat het eten deel was van hun gemeenschap. Er staat niet geschreven dat Christus hen overleverde dat, als ze samenkwamen, ze moesten gedenken wat Hij hun had verteld tijdens het laatste maal.

Toen Paulus naar Troas ging leerde hij de gemeenten reeds hetgeen Christus hem had geopenbaard aangaande de inzetting van het avondmaal des Heeren. Als we het volgende vers lezen leren we betreffende “maaltijd” en “eten”.

“En op den eersten dag der week, als de discipelen bijeengekomen waren om brood te breken, handelde Paulus met hen, zullende des anderen daags verreizen; en hij strekte zijne rede uit tot den middernacht” (Hand.20:7).

“Doch Paulus, afgekomen zijnde, viel op hem, en hem omvangende, zeide hij: Weest niet beroerd; want zijn ziel is in hem. En als hij weder boven gegaan was, en brood gebroken en wat gegeten had, en lang, tot den dageraad toe, met hen gesproken had, vertrok hij alzo” (Hand.20:10-11).

Dienaars des Nieuwen Testaments

“Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de Geest maakt levend” (2Kor.3:6).

Zijn wij dienaars van het Nieuwe Testament?

Het antwoord is erg eenvoudig, Ja! Daarom schrijft Paulus dit, onder de autoriteit van Christus, aan de Gemeente, leden van het lichaam van Christus.

De brieven aan de Korinthiërs zijn deel van de prediking van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid. Alles wat Paulus aan de Korinthiërs leerde, dat leerde hij ook in de andere gemeenten.

“Daarom heb ik Timotheus tot u gezonden, die mijn lieve en getrouwe zoon is in den Heere, welke u zal indachtig maken mijn wegen, die in Christus zijn, gelijkerwijs ik alom in alle Gemeenten leer” (1Kor.4:17).

Waarom gebruikt Paulus, speciaal in zijn brieven aan de Romeinen, Korinthiërs en Galaten uitdrukkingen uit het zogenoemde Oude Testament?

“Want al wat te voren geschreven is, dat is tot onze lering te voren geschreven, opdat wij, door lijdzaamheid en vertroosting der Schriften, hoop hebben zouden (Rom.15:4).

Het antwoord is eenvoudig. Paulus gebruikt deze uitdrukkingen niet omdat hij op dat moment een speciale Joodse bediening had. En ook niet omdat hij eerst naar de Joodse synagoge ging, maar tot onze lering.

Degenen die veelvuldig herhalen dat we het woord der waarheid recht moeten snijden, en spreken over de afgezonderde dienst van Paulus, vergeten soms om naar Paulus zelf te luisteren naar hetgeen hij aan de gemeenten schrijft.

Alvorens we gaan vergelijken tussen het nieuwe testament, toen Paulus predikte, en hetgeen de profeet Jeremia heeft geschreven, is het belangrijk om te weten dat hetgeen Paulus in zijn brieven schrijft deel is van een nieuw evangelie / openbaring die hij van de opgestane Heer ontvangen heeft. (Gal.1:11-12).

“Want al wat te voren geschreven is, dat is tot onze lering te voren geschreven, opdat wij, door lijdzaamheid en vertroosting der Schriften, hoop hebben zouden (Rom.15:4).

Ik heb het bovengenoemde vers gebruikt omdat ik tot het inzicht ben gekomen dat, toen Paulus verzen uit het oude testament gebruikte, dat niet het geval was omdat hij een speciale bediening voor de Joden had of dat hij speciaal aan hen schreef omdat hij eerst naar de synagoge ging. Paulus gebruikt verzen uit het Woord van God tot onze lering.

De eerste vraag is dus of we aannemen dat hetgeen Paulus schrijft, deel is van een nieuw Evangelie dat Christus hem heeft gegeven. Of stellen we iedere keer zijn autoriteit ter discussie als hij iets uit het oude testament noemt tot onze lering?

Ik zal een nieuw verbond maken.

Laat ons eerst onderzoeken wat Jeremia, de profeet, zegt aan het volk Israël: “Ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israel en met het huis van Juda een nieuw verbond zal maken” (Jer.31:31).

We leren hier dus duidelijk met wie God dit verbond gaat maken: met het huis van Israel en met het huis van Juda.

“Niet naar het verbond, dat Ik met hun vaderen gemaakt heb, ten dage als Ik hun hand

aangreep, om hen uit Egypteland uit te voeren, welk Mijn verbond zij vernietigd hebben,

hoewel Ik hen getrouwd had, spreekt de HEERE” (Jer.31:32).

Uit dit vers weten we dat dit verbond een andere is, en dus niet het verbond van de dagen van Mozes.

“Maar dit is het verbond, dat Ik na die dagen met het huis van Israel maken zal, spreekt de

HEERE:…….” (Jer.31:33).

Na die dagen,- Nu weten we dat de dagen van het oude testament voorbij waren toen Christus aan het kruis hing. We weten dat God op de Pinksterdag de profetie van Joël aan Israël vervulde. Maar dat alles werd tijdelijk gestopt met de komst van de bedeling der genade Gods.

“Hoe zullen wij ontvlieden, indien wij op zo grote zaligheid geen acht nemen? dewelke, begonnen zijnde verkondigd te worden door de Heere, aan ons bevestigd is geworden van degenen, die Hem gehoord hebben; God bovendien medegetuigende door tekenen, en wonderen, en menigerlei krachten en bedelingen des Heiligen Geestes, naar Zijn wil” (Hebr.2:3-4).

De schrijver aan de Hebreeën, onder het evangelie van de besnijdens (Hebreeën-Openbaring), laat ons zien dat hetgeen reeds was begonnen, voortgezet zal worden in de toekomst nadat de bedeling der Genade tot een einde is gekomen.

Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven. (Jer.31:33).

1)- Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven.

2)-en zal die in hun hart schrijven.

3)- en Ik zal hun tot een God zijn, en zij zullen Mij tot een volk zijn.

4)- En zij zullen niet meer, een iegelijk zijn naaste, en een iegelijk zijn broeder, leren, zeggende:

5)- Kent den HEERE! want zij zullen Mij allen kennen, van hun kleinste af tot hun grootste toe, spreekt de HEERE.

6)-want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven, en hunner zonden niet meer gedenken.

Het hoofddoel van dit toekomstige testament met Israël is, zoals hij zegt:

1)- Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven.

2)- en zal die in hun hart schrijven.

Dit betekent dat het eerste verbond slechts een letter was – door de wet is de kennis der zonde, en meer niet. Een ander belangrijk punt is dat het nieuwe verbond met Israël gebaseerd is op het bloed van Christus en niet op het bloed van dieren.

We moeten dus begrijpen dat God van voornemens is om in de toekomst zijn verbond met Israël te continueren op een andere basis dan met Mozes.

“En zij zullen daarhenen komen, en al deszelfs verfoeiselen en al deszelfs gruwelen van daar wegdoen. En Ik zal hun enerlei hart geven, en zal een nieuwen geest in het binnenste van u geven; en Ik zal het stenen hart uit hun vlees wegnemen, en zal hun een vlesen hart geven; Opdat zij wandelen in Mijn inzettingen, en Mijn rechten bewaren, en dezelve doen; en zij zullen Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun tot een God zijn. Maar welker hart het hart hunner verfoeiselen en hunner gruwelen nawandelt, derzelver weg zal Ik op hun hoofd geven, spreekt de Heere” (Ezechiël 11:18-21).

Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen Testaments.

Laat ons nu teruggaan naar hetgeen Paulus schrijft, als deel van de openbaring der verborgenheid, aan de leden van het lichaam van Christus. Zijn brief aan de Korinthiërs is een lange brief. Deze brieven zijn gericht aan leden van het lichaam van Christus van alle tijden.

“Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de Geest maakt levend” (2Kor.3:6).

“Ons bekwaam gemaakt heeft” – Ons, leden van het lichaam van Christus. Het doel waartoe Christus Paulus redde was:

“Maar de Heere zeide tot hem: Ga heen; want deze is Mij een uitverkoren vat, om Mijn Naam te dragen voor de heidenen, en de koningen, en de kinderen Israels. Want Ik zal hem tonen, hoeveel hij lijden moet om Mijn Naam” (Hand.9:15-16) .

Heidenen = Naties.

Kinderen Israëls – in de dagen van Paulus, tot aan de vernietiging van de tempel, konden ze bewijzen dat ze behoorden tot het volk Israël en tot welke stam ze behoorden. Vandaag de dag zijn er enkel NATIES en niemand kan zeggen tot welke stam hij behoort.

Nu is er het nieuwe testament met een nieuwe groep gelovigen – het lichaam van Christus. Dit testament is van de Geest en wordt ook wel genoemd de bediening der rechtvaardigheid

Opnieuw zien we dus hoe “al wat te voren geschreven is, dat is tot onze lering”.

We spreken alleen over hetzelfde principe maar niet over dezelfde groep mensen.

Wat God heden ten dage doet is het geven van Zijn Geest aan de leden van het lichaam van Christus op basis van GENADE en GELOOF. U heeft Gods Geest niet alleen nodig om gered te worden. Gedenk dat Paulus aan de gelovigen te Korinthe schrijft dat ze moeten weten en leren aangaande de werking van Gods Geest in hun leven om te leren hoe ze de zonde kunnen overwinnen.

“……….want de letter doodt, maar de Geest maakt levend” (2Kor.3:6).

De letter is de WET van Mozes, de Geest is het nieuwe testament naar de openbaring der verborgenheid. (Zie Rom. hoofdstuk 8).

MAAR ik ben van de Naties, dus HEIDENEN. Wat moet ik doen met de WET van MOZES?

Schande op hen die hun dispensationele theorieën stellen boven het woord van God.

Dit is het punt waar het om gaat. Toen Paulus naar die gemeenten kwam waar Heidenen en Joden uit de synagoge tezamen waren, hield hij hun de waarheid voor van: “al wat te voren geschreven is, dat is tot onze lering”.

Beste broeder, gelooft en leert u dat de bediening van de Geest naar de openbaring der verborgenheid is? Als uw antwoord JA is dan bent u ook een bekwame bedienaar van het nieuwe testament.

Paulus en het avondmaal des Heeren

Ik heb een lange terugblik gegeven over dit onderwerp opdat ik u nu kan vertellen dat het avondmaal des Heren, zoals we dat in de brief van Paulus aan de Korinthiërs lezen, deel is van de prediking van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid.

Degenen die leren dat hetgeen Paulus aan de Korinthiërs leerde deel is van zijn Joodse bediening zullen het moeilijk hebben om aan te nemen wat Christus hem vertelde betreffende de Gemeente. Ik hoop dus, dat na het lezen van deze studie, u er van overtuigd zult worden dat ook wij Paulus moeten volgen in deze inzetting.

Een ander belangrijk punt, die we op moeten merken alvorens we verder gaan, is:

“Ziet toe, dat niemand u als een roof vervoere door de filosofie, en ijdele verleiding, naar de overlevering der mensen, naar de eerste beginselen der wereld, en niet naar Christus” (Kol.2:8).

“Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zo zoekt de dingen, die boven zijn, waar Christus is, zittende aan de rechter hand Gods” (Kol.3:1).

“Want wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen” (2Kor.5:7).

Er zijn er die begrijpen dat de bedeling der Genade aan Paulus is gegeven, en niettemin dit vers gebruiken om het tegendeel te bewijzen. Het is eigenaardig dat mensen dat doen. Hoe kunt u woorden van dezelfde apostel gebruiken, en van dezelfde openbaring, en tegelijkertijd tegenspreken hetgeen hij leert aan de Gemeente, het lichaam van Christus?

We nemen geen deel aan het avondmaal des Heeren om het gevoelen, maar omdat we weten dat dit is wat de Heere Jezus Christus zegt aan de Gemeente.

Gemeenschap met het lichaams van Christus

“Daarom, mijn geliefden, vliedt van den afgodendienst. Als tot verstandigen spreek ik; oordeelt gij, hetgeen ik zeg. De drinkbeker der dankzegging, dien wij dankzeggende zegenen, is die niet een gemeenschap des bloeds van Christus? Het brood, dat wij breken, is dat niet een gemeenschap des lichaams van Christus? Want een brood is het, zo zijn wij velen een lichaam, dewijl wij allen eens broods deelachtig zijn” (1Kor.10:14-17).

De vraag is: “Wat is het avondmaal des Heeren”, waar gaat het eigenlijk om?

Is het gewoon een maandelijkse ceremonie? Sommigen doen deze ceremonie eens per drie maanden en weer anderen eens per jaar omdat ze het verwarren met het Pascha. Als we de juist genoemde verzen lezen dan leren we, hoe vaak u het ook doet, dat het meer is dan alleen een ceremonie.

--De drinkbeker der dankzegging, dien wij dankzeggende zegenen, is die niet een gemeenschap des bloeds van Christus?

--Het brood, dat wij breken, is dat niet een gemeenschap des lichaams van Christus?

Paulus leert hier meer dan slechts een prediking over iets dat we iedere maand, of wanneer dan ook, vastgelegd in de wetten van onze denominaties, moeten doen. U ziet dat deze drinkbeker der dankzegging of het brood, dat wij breken te maken heeft met afgodendienst onder de gelovigen.

1Kor.10:14-Daarom, mijn geliefden, vliedt van den afgodendienst

Laat ons kijken naar de context van het hoofdstuk en proberen de boodschap te begrijpen die Paulus heeft te zeggen aan leden van het lichaam van Christus.

Het gaat om het gedenken, maar de vraag is: wat moeten we gedenken?

“En ik wil niet, broeders, dat gij onwetende zijt, dat onze vaders allen onder de wolk waren, en allen door de zee doorgegaan zijn; En allen in Mozes gedoopt zijn in de wolk en in de zee; En allen dezelfde geestelijke spijs gegeten hebben; En allen denzelfden geestelijken drank gedronken hebben; want zij dronken uit de geestelijke steenrots, die volgde; en de steenrots was Christus. Maar in het meerder deel van hen heeft God geen welgevallen gehad; want zij zijn in de woestijn ter nedergeslagen” (1Kor.10:1-5).

“En ik wil niet, broeders” – Deze broeders zijn Joden en Heidenen die in één lichaam zijn gedoopt. Het is droevig om te zien hoe bekwame Genade leraren zo ver gaan door te zeggen dat hij hier spreekt tot Joodse gelovigen of dat hij spreekt aan “een ander lichaam”. Paulus is hier zeer duidelijk. Hij schrijft aan de leden van het lichaam van Christus.

1Kor.12:2: Gij weet, dat gij heidenen waart,………….

Jazeker, het lichaam van Christus, bestaande uit Joden wiens vaders met Mozes waren onder de wolk en Heidenen die werden “tot de stomme afgoden heengetrokken” (1Kor.12:2).

En deze dingen zijn geschied ons tot voorbeelden

“Want al wat te voren geschreven is, dat is tot onze lering te voren geschreven, opdat wij, door lijdzaamheid en vertroosting der Schriften, hoop hebben zouden”(Rom.15:4).

Tot onze lering – dat wij – hoop hebben zouden

“En deze dingen zijn geschied ons tot voorbeelden, opdat wij geen lust tot het kwaad zouden hebben, gelijkerwijs als zij lust gehad hebben” (1Kor.10:6).

Ons tot voorbeelden – opdat wij

Tegen wie spreekt Paulus hier? Het mag een wat vreemde vraag lijken maar, als we niet begrijpen dat hij hier tegen leden van het lichaam van Christus spreekt, zullen we vermoedelijk niet luisteren.

Als Paulus Schriftgedeelten uit het oude testament gebruikt zijn dat voorbeelden – tot onze lering. Het lichaam van Christus is niet anders als het gaat om afgodendienst – hoereerders – die Christus verzoeken – die murmureren.

“Men hoort ganselijk, dat er hoererij onder u is, en zodanige hoererij, die ook onder de heidenen niet genoemd wordt, alzo dat er een zijns vaders huisvrouw heeft” (1Kor.5:1).

“Gij weet, dat gij heidenen waart, tot de stomme afgoden heengetrokken, naar dat gij geleid werdt” (1Kor.12:2).

“Want ook wij allen zijn door een Geest tot een lichaam gedoopt; hetzij Joden, hetzij Grieken, hetzij dienstknechten, hetzij vrijen; en wij zijn allen tot een Geest gedrenkt” (1Kor.12:13).

Nu weten we dat Paulus tegen ons spreekt. Nu moeten we dichterbij komen om te luisteren wat hij heeft te zeggen. Paulus neemt Israël hier als VOORBEELD voor de leden van het lichaam van Christus. Waarom zou het verkeerd zijn om voorbeelden van toen te nemen terwijl we weten dat de werken van het vlees dezelfde zijn onder de wet van Mozes als onder de bedeling der Genade Gods.

Over Israël zegt hij:

“Maar in het meerder deel van hen heeft God geen welgevallen gehad; want zij zijn in de woestijn ter nedergeslagen” (1Kor.10:5).

Aan het lichaam van Christus zegt hij:

“Doch ik, als wel met het lichaam afwezend, maar tegenwoordig zijnde met den geest, heb alrede, als of ik tegenwoordig ware, dengene, die dat alzo bedreven heeft,besloten,” (1Kor.5:3).

“In den Naam van onzen Heere Jezus Christus, als gijlieden en mijn geest samen vergaderd zullen zijn, met de kracht van onzen Heere Jezus Christus, Denzulken over te geven aan den satan, tot verderf des vleses, opdat de geest behouden moge worden in den dag van den Heere Jezus” (1Kor.5:4-5).

“Maar nu heb ik u geschreven, dat gij u niet zult vermengen, namelijk indien iemand, een broeder genaamd zijnde, een hoereerder is, of een gierigaard, of een afgodendienaar, of een lasteraar, of een dronkaard, of een rover; dat gij met zodanig een ook niet zult eten” (1Kor.5:11).

Christus verteld ons, door Paulus, om in de zaak van ontucht en afgodendienst naar Israël te zien en van die situatie te leren. Onder de bedeling der Genade handelt God op een andere wijze met degenen die in zonde vallen.

“Denzulken over te geven aan den satan, tot verderf des vleses, opdat de geest behouden moge worden in den dag van den Heere Jezus” (1Kor.5:5).

“Zo iemands werk blijft, dat hij daarop gebouwd heeft, die zal loon ontvangen. Zo iemands werk zal verbrand worden, die zal schade lijden; maar zelf zal hij behouden worden, doch alzo als door vuur” (1Kor.3:14-15).

“Maar uit Hem zijt gij in Christus Jezus, Die ons geworden is wijsheid van God, en rechtvaardigheid, en heiligmaking, en verlossing” (1Kor.1:30).

Dus opnieuw zien we dat de boodschap van 1Korinthiërs hoofdstuk 10 voor de leden van het lichaam van Christus is. Gericht aan geredde mensen die alreeds verlost zijn door het bloed van Christus. We moeten steeds weer opnieuw worden herinnerd aan:

“De drinkbeker der dankzegging, dien wij dankzeggende zegenen, is die niet een gemeenschap des bloeds van Christus? Het brood, dat wij breken, is dat niet een gemeenschap des lichaams van Christus? Want een brood is het, zo zijn wij velen een lichaam, dewijl wij allen eens broods deelachtig zijn” (1Kor.10:16-17).

Afgodendienst – hoereerders – Christus verzoeken – murmureren.

“En wordt geen afgodendienaars, gelijkerwijs als sommigen van hen, gelijk geschreven staat: Het volk zat neder om te eten, en om te drinken, en zij stonden op om te spelen. En laat ons niet hoereren, gelijk sommigen van hen gehoereerd hebben, en er vielen op een dag drie en twintig duizend. En laat ons Christus niet verzoeken, gelijk ook sommigen van hen verzocht hebben, en werden van de slagen vernield. En murmureert niet, gelijk ook sommigen van hen gemurmureerd hebben, en werden vernield van den verderver” (1Kor.10:7-10).

Paulus onderwijst hier de leden van het lichaam van Christus dat, afgodendienaars – hoereerders – die Christus verzoeken – en die murmureren, ons heden ten dage eender zullen beïnvloeden zoals het destijds ook Israël beïnvloedde.

Wordt geen afgodendienaar

Wordt geen afgodendienaars – het aanbidden van valse goden – Exodes 32:6-8:

“En zij zijn haast afgeweken van den weg, dien Ik hun geboden had, zij hebben zich een gegoten kalf gemaakt; en zij hebben zich voor hetzelve gebogen, en hebben het offerande gedaan, en gezegd: Dit zijn uw goden, Israel, die u uit Egypteland opgevoerd hebben” (Ex.32:8).

Als we om ons heen kijken naar de vele verschillende soorten van de zogenaamde “christelijke religie” vinden we ongetwijfeld in velen van hen een moderne manier van het dienen van afgoden. Ik hoef hun namen niet te noemen maar het lezen van hetgeen Paulus zegt aan de gemeente te Kolosse zal ons helpen te begrijpen dat we naar Paulus moeten luisteren als hij ons verteld dat we moeten leren van hetgeen over Israël is geschreven.

“Ziet toe, dat niemand u als een roof vervoere door de filosofie, en ijdele verleiding, naar de overlevering der mensen, naar de eerste beginselen der wereld, en niet naar Christus” (Kol.2:8).

laat ons niet hoereren

“En Israel verbleef te Sittim, en het volk begon te hoereren met de dochteren der Moabieten. En zij nodigden het volk tot de slachtofferen harer goden; en het volk at, en boog zich voor haar goden. Als nu Israel zich koppelde aan Baal-Peor, ontstak de toorn des HEEREN tegen Israel” (Numeri 25:1-3).

“Men hoort ganselijk, dat er hoererij onder u is, en zodanige hoererij, die ook onder de heidenen niet genoemd wordt, alzo dat er een zijns vaders huisvrouw heeft” (1Kor.5:1).

“Vliedt de hoererij. Alle zonde, die de mens doet, is buiten het lichaam, maar die hoererij bedrijft,…………” (1Kor.6:18).

“Opdat wederom, als ik zal gekomen zijn, mijn God mij niet vernedere bij u, en ik rouw hebbe over velen, die te voren gezondigd hebben, en die zich niet bekeerd zullen hebben van de onreinigheid, en hoererij, en ontuchtigheid, die zij gedaan hebben” (2Kor.12:21). .

(zondigen tegen het eigen lichaam).

“De werken des vleses nu zijn openbaar; welke zijn overspel, hoererij, onreinigheid, ontuchtigheid” (Gal.5:19).

“Maar hoererij en alle onreinigheid, of gierigheid, laat ook onder u niet genoemd worden, gelijkerwijs het den heiligen betaamt” (Ef.5:3).

Christus niet verzoeken

Waarom berispte het volk Mozes, en zei:

“…….Geeft gijlieden ons water, dat wij drinken! Mozes dan zeide tot hen: Wat twist gij met mij? Waarom verzoekt gij den HEERE? Toen nu het volk aldaar dorstte naar water, zo murmureerde het volk tegen Mozes, en het zeide: Waartoe hebt gij ons nu uit Egypte doen optrekken, opdat gij mij, en mijn kinderen, en mijn vee, van dorst deed sterven?” (Ex..17:2-3).

“En hij noemde den naam dier plaats Massa en Meriba, om de twist der kinderen Israels, en omdat zij den HEERE verzocht hadden, zeggende: Is de HEERE in het midden van ons, of niet?” (Ex.17:7).

“Daarom kwam het volk tot Mozes, en zij zeiden: Wij hebben gezondigd, omdat wij tegen den HEERE en tegen u gesproken hebben; bid den HEERE, dat Hij deze slangen van ons wegneme. Toen bad Mozes voor het volk” (Num.21:7).

--Is de HEERE in het midden van ons, of niet?” --omdat wij tegen den HEERE gesproken hebben

“Doet alle dingen zonder murmureren en tegenspreken” (Fil.2:14).

“geen twisting” (Gen.13:8).

“Verkeerde krakelingen van mensen, die een verdorven verstand hebben, en van de waarheid beroofd zijn, menende, dat de godzaligheid een gewin zij. Wijk af van dezulken” (1Tim.6:5).

Nu begrijpen we dat het avondmaal des Heeren is om mensen er steeds maar weer aan te herinneren betreffende enige fundamentele waarheden.

Afgodendienst – hoereerders – Christus verzoeken – murmureren

Israël naar het vlees en het offeren van de Heidenen

“Ziet Israel, dat naar het vlees is: hebben niet degenen, die de offeranden eten, gemeenschap met het altaar? Wat zeg ik dan? Dat een afgod iets is, of dat het afgodenoffer iets is? Ja, ik zeg, dat hetgeen de heidenen offeren, zij den duivelen offeren, en niet Gode; en ik wil niet, dat gij met de duivelen gemeenschap hebt. Gij kunt den drinkbeker des Heeren niet drinken, en den drinkbeker der duivelen; gij kunt niet deelachtig zijn aan de tafel des Heeren, en aan de tafel der duivelen” (1Kor.10:18-21).

Het onderwerp is hier gemeenschap met afgodendienaars. Paulus neemt Israël naar het vlees als voorbeeld voor de leden van het lichaam van Christus. De priesters die de offeranden eten hebben gemeenschap met het altaar. Er was een overtreding gepleegd als er werd geofferd op het altaar. Er werd verzoening gedaan door de priester. Dit alles betekende dat God ze steeds maar weer herinnerde om niet de zonde te dienen. Niet te wandelen naar de weg der Heidenen.

De bedoeling is eenvoudig, als iemand gered is door het bloed van Christus moet deze steeds weer er aan herinnerd worden niet de zonde te dienen.

“En de priester zal die aansteken op het altaar, ten vuuroffer den HEERE; het is een schuldoffer. Al wat mannelijk is onder de priesteren zal dat eten; in de heilige plaats zal het gegeten worden; het is een heiligheid der heiligheden. Gelijk het zondoffer, alzo zal ook het schuldoffer zijn; enerlei wet zal voor dezelve zijn; het zal des priesters zijn, die daarmede verzoening gedaan zal hebben” (Lev.7:5-7).

“Gelijk het zondoffer, alzo zal ook het schuldoffer zijn; enerlei wet zal voor dezelve zijn; het zal des priesters zijn, die daarmede verzoening gedaan zal hebben. Zij hebben aan de duivelen geofferd, niet aan God; aan de goden, die zij niet kenden; nieuwe, die van nabij gekomen waren, voor dewelke uw vaders niet geschrikt hebben. Den Rotssteen, Die u gegenereerd heeft, hebt gij vergeten; en gij hebt in vergetenis gesteld den God, Die u gebaard heeft. Als het de HEERE zag, zo versmaadde Hij hen, uit toornigheid tegen zijn zonen en zijn dochteren. En Hij zeide: Ik zal Mijn aangezicht van hen verbergen; Ik zal

zien, welk hunlieder einde zal wezen; want zij zijn een gans verkeerd geslacht, kinderen, in welke geen trouw is. Zij hebben Mij tot ijver verwekt door hetgeen geen God is; zij hebben Mij tot toorn verwekt door hun ijdelheden; Ik dan zal hen tot ijver verwekken door diegenen, die geen volk zijn; door een dwaas volk zal Ik hen tot toorn verwekken” (Deut.32:16-21).

Den Rotssteen, Die u gegenereerd heeft, hebt gij vergeten

Dit voorbeeld gaat over Christus. Israël wende zijn ogen van God af, de ware God die hen uit Egypte voerde. --Dat onze vaders allen onder de wolk waren (1Kor.10:1).

--En allen in Mozes gedoopt zijn (1Kor.10:2).

--En allen dezelfde geestelijke spijs gegeten hebben; (1Kor.10:3).

--En allen denzelfden geestelijken drank gedronken hebben (1Kor.10:4).

Christus is de Rots waarop de Gemeente, het lichaam van Christus, gebouwd is. Paulus zegt:

“Naar de genade Gods, die mij gegeven is, heb ik als een wijs bouwmeester het fondament gelegd; en een ander bouwt daarop. Maar een iegelijk zie toe, hoe hij daarop bouwe” (1Kor.3:10)..

Sommigen zullen zeggen: Dat weet ik wel, dus waarom heb ik de inzettingen nodig?

1)-Omdat Christus dat aan Paulus heeft verteld en Paulus het aan ons heeft verteld.

2)-Dat, als u samenkomt, u het zich zult herinneren, en niet wordt als:

“………mensen, die een verdorven verstand hebben, en van de waarheid beroofd zijn, menende, dat de godzaligheid een gewin zij. Wijk af van dezulken” (1Tim.6:5).

Kijk om u heen en u zult zien hoeveel mensen er zijn die het doel zijn vergeten waarom ze als gemeente samenkomen.

Het eten van het avondmaal des Heeren

“Dit nu, hetgeen ik u aanzegge, prijs ik niet, namelijk dat gij niet tot beter, maar tot erger samenkomt. Want eerstelijk, als gij samenkomt in de Gemeente, zo hoor ik, dat er scheuringen zijn onder u; en ik geloof het ten dele” (1Kor.11:17-18).

Als we de verzen 17-33 lezen zullen we begrijpen dat Paulus schrijft aan gelovigen als zij samenkomen. Dus als Gemeente samenkomen. Niet “naar de kerk gaan” maar als Gemeente samenkomen. Een gemeentelijke samenkomst kan overal plaats vinden. Het gaat niet om de plaats waar we samenkomen maar om het doel van die samenkomst. Paulus schrijft in zijn eerste brief aan de Korinthiërs de voorschriften voor het samenkomen als gemeente. (Zie de hoofdstukken 10,11,12,13 en 14). Terwijl Paulus leerde dat TONGEN, PROFETIE en KENNIS tijdelijk waren, bleven al de andere dingen gelijk.

Als we vergelijken wat het huidige christendom leert wat te doen wanneer men als gemeente samenkomt, met hetgeen Christus aan Paulus heeft gegeven voor de Gemeente, dan zullen we een groot verschil zien.

Velen denken dat, als ze samenkomen in de kerk, ze dat God aanbidden, hetgeen in feite niet zo is. Ze AANBIDDEN ENGELEN.

“Dat dan niemand u overheerse naar zijn wil in nederigheid en dienst der engelen, intredende in hetgeen hij niet gezien heeft, tevergeefs opgeblazen zijnde door het verstand zijns vleses; En het Hoofd niet behoudende, uit hetwelk het gehele lichaam, door de samenvoegselen en samenbindingen voorzien en samengevoegd zijnde, opwast met goddelijken wasdom” (Kol.2:18-19).

Verdeeldheid – Over verdeeldheid spreken is nimmer een gemakkelijk onderwerp geweest. In onze dagen zijn er zovele leringen dat het voor velen moeilijk zal zijn om te kunnen zeggen wat waarheid is. Als we de context lezen begrijpen we dat alreeds in de dagen van Paulus de mensen zijn leer verwierpen. Ze volgden de inzettingen, die Christus aan de Gemeente heeft gegeven, niet, namelijk: “het avondmaal des Heeren” en “Hoofdbedekking”.

“Want er moeten ook ketterijen onder u zijn, opdat degenen, die oprecht zijn, openbaar mogen worden onder u” (1Kor.11:19).

Ketterijen – We mogen iemand een ketter noemen als hij verwerpt dat Christus = God, of dat redding niet alleen is uit Genade en door geloof.

“En er zijn ook valse profeten onder het volk geweest, gelijk ook onder u valse leraars zijn zullen, die verderfelijke ketterijen bedektelijk invoeren zullen, ook den Heere, Die hen gekocht heeft, verloochenende, en een haastig verderf over zichzelven brengende” (2Petrus 2:1).

In de context is hier sprake van ketterijen als we niet datgene volgen wat Christus aan Paulus vertelde om de Gemeente te onderwijzen.

Het samenkomen

“Als gij dan bijeen samenkomt, dat is niet des Heeren avondmaal eten. Want in het eten neemt een iegelijk te voren zijn eigen avondmaal; en deze is hongerig, en de andere is dronken. Hebt gij dan geen huizen, om er te eten en te drinken? Of veracht gij de Gemeente Gods, en beschaamt gij degenen, die niet hebben? Wat zal ik u zeggen? Zal ik u prijzen? In dezen prijs ik u niet” (1Kor.11:20-22).

Velen struikelen over de woorden: Want in het eten neemt een iegelijk te voren zijn eigen avondmaal. Dat was niet het doel van het als gemeente samenkomen. Paulus spreekt hier niet over een Joodse of oosterse gewoonte om samen te eten. Paulus stelt hier het hoofddoel vast wanneer ze samenkomen. Ze kwamen NIET om het avondmaal des Heeren te eten.

De vraag is dus weer: Waarom komen we samen als de gemeente? Als Paulus duidelijk zegt dat het hoofddoel moet zijn het eten van het avondmaal des Heeren hoe kan het dan dat gedurende de tijd, van Paulus tot heden, deze waarheid is veranderd? Kijk eens waarom de Rooms katholieke kerk samenkomt of naar de vele andere zogenoemde protestantse kerken. Kijk naar de charismatische kerken en u zult zien dat velen er geen rekening mee houden wat Paulus schreef betreffende het samenkomen als gemeente.

Sommigen hebben het volgende op hun agenda staan als ze samenkomen in de kerk. (Voor hen is dat het gebouw). ……Zondag school.

……Aanbiddings diensten.

……Bijbel studie.

En waar is hetgeen Paulus zegt? Het eten van het avondmaal des Heeren.

Want ik heb van den Heere ontvangen

Als we de plaats van het avondmaal des Heeren willen verstaan moeten we eerst notitie nemen van hetgeen Paulus daarover schrijft omdat hij het heeft: “van den Heere ontvangen”.

Toen Christus op aarde was en sprak over de wijn, het brood en Zijn lichaam sprak Hij tegen Zijn twaalf discipelen Matth.26:26 en Lukas 22:19. Maar nu spreekt Christus, via Paulus, aan het lichaam van Christus in de bedeling der Genade.

Laat ons zien wat Paulus van de Heere heeft ontvangen!

“Want ik heb van den Heere ontvangen, hetgeen ik ook u overgegeven heb,……” (1Kor.11:23).

Paulus schrijft aan de gemeenten over het avondmaal des Heeren omdat hij het rechtstreeks heeft ontvangen van de Heer. Hij schreef het ook niet vanwege zijn Joodse achtergrond of omdat eerst naar de Joden ging. Hij schreef ons er over omdat Christus hem dat heeft gezegd en het avondmaal des Heeren is deel van Jezus Christus naar de openbaring der verborgenheid.

“Want ik heb ook hetzelve niet van een mens ontvangen, noch geleerd, maar door de openbaring van Jezus Christus” (Gal.1:12).

“Daarom danken wij ook God zonder ophouden, dat, als gij het Woord der prediking van God van ons ontvangen hebt, gij dat aangenomen hebt, niet als der mensen woord, maar (gelijk het waarlijk is) als Gods Woord, dat ook werkt in u, die gelooft” (1Thess.2:13).

“……..dat de Heere Jezus in den nacht, in welken Hij verraden werd, het brood nam” (1Kor.11:23).;

Paulus spreekt tegen de leden van het lichaam van Christus over die speciale nacht. Het was de nacht toen ze het Pascha aten:

“Voorts zeide de HEERE tot Mozes en Aaron: Dit is de inzetting van het pascha” (Ex.12:43).

“En Hij zeide tot hen: Ik heb grotelijks begeerd, dit pascha met u te eten, eer dat Ik lijde” (Lukas 22:15).

U ziet dat het avondmaal des Heeren is niet het PASCHA eten. Ik weet niet hoe het komt dat zogenaamde genade leraren niet het verschil zien. We spreken over het feit dat Christus het avondmaal des Heeren aan Paulus heeft gegeven en niet de Pascha maaltijd. Christus is ons Pascha:

“…….Want ook ons Pascha is voor ons geslacht, namelijk Christus” (1Kor.5:7).

Wij, als leden van het lichaam van Christus, nemen deel aan het avondmaal des Heeren en niet aan de Pascha maaltijd.

Denk er aan dat het avondmaat des Heeren NIET een maaltijd is.

“……het brood nam; En als Hij gedankt had, brak Hij het, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam, dat voor u gebroken wordt; doet dat tot Mijn gedachtenis” (1Kor.11:24).

“Desgelijks nam Hij ook den drinkbeker, na het eten des avondmaals, en zeide: Deze drinkbeker is het Nieuwe Testament in Mijn bloed. Doet dat, zo dikwijls als gij dien zult drinken, tot Mijn gedachtenis” (1Kor.11:25).

“Want zo dikwijls als gij dit brood zult eten, en dezen drinkbeker zult drinken, zo verkondigt den dood des Heeren, totdat Hij komt” (1Kor.11:26).

Wat is dus de belangrijkste boodschap die Christus aan Paulus, voor de Gemeente, heeft gegeven?

“verkondigt den dood des Heeren, totdat Hij komt”

U ziet dat het avondmaal des Heeren niet een historisch gedenken is. Als we de beker nemen en van het brood eten is dat niet omdat het nodig is te gedenken dat Christus 2000 jaar geleden stierf aan het kruis. Het is niet een gedenken van het verleden maar een gedenken in het heden totdat Hij komt.

Wanneer een lid van het lichaam van Christus iedere keer de dood van Christus gedenkt als hij samenkomt, memoreert hij aangaande de verlossing die we hebben door het bloed. Hij memoreert aangaande de overwinning die we nu hebben over de zonde omdat Christus aan het kruis stierf. De dood van Christus betekent dat we de zonde niet hoeven te dienen.

Dit is het getuigenis dat we aan de wereld zouden moeten geven, telkens als we als gemeente samenkomen.

De dingen die Christus aan Paulus heeft gegeven voor de Gemeente, over het avondmaal des Heeren, zijn veel meer dan een religieus ritueel. Het is een getuigenis.

We leren veel over de dood van Christus in Romeinen hoofdstuk 5 en 6:

--Verzoend met God door de dood van Zijn Zoon. (Rom.5:10).

--Wij (zijn) in Zijn dood gedoopt zijn. (Rom.6:3).

--Wij zijn dan met Hem begraven, door den doop in den dood (Rom.6:4).

--Want indien wij met Hem een plant geworden zijn in de gelijkmaking Zijns doods (Rom.6:5).

--De dood heerst niet meer over Hem (Rom.6:9).

Dood, waar is uw prikkel? Hel, waar is uw overwinning?

De prikkel nu des doods is de zonde; en de kracht der zonde is de wet.

Maar Gode zij dank, Die ons de overwinning geeft door onzen Heere Jezus

Christus (1Kor.15:55-57).

We hebben alreeds gezien over welke zonden Paulus spreekt.

Afgodendienst – hoereerders – Christus verzoeken – murmureren

Als we dus als gemeente samenkomen gaat het in eerste instantie om te gedenken wat het meest belangrijk is.

“Als die dit oordelen, dat, indien Een voor allen gestorven is, zij dan allen gestorven zijn. En Hij is voor allen gestorven, opdat degenen, die leven, niet meer zichzelven zouden leven, maar Dien, Die voor hen gestorven en opgewekt is” (2Kor.5:15).

Wie onwaardiglijk dit brood eet, of den drinkbeker des Heeren drinkt

“Zo dan, wie onwaardiglijk dit brood eet, of den drinkbeker des Heeren drinkt, die zal schuldig zijn aan het lichaam en bloed des Heeren. Maar de mens beproeve zichzelven, en ete alzo van het brood, en drinke van den drinkbeker” (1Kor.11:27-28).

Het avondmaal des Heeren is het gedenken met een persoonlijke verantwoordelijkheid. Heeft u gelezen wat Paulus alreeds heeft gezegd?

“Gij kunt den drinkbeker des Heeren niet drinken, en den drinkbeker der duivelen; gij kunt niet deelachtig zijn aan de tafel des Heeren, en aan de tafel der duivelen” (1Kor.10:18-21).

Voor velen is het alleen maar een moment van gedenken, maar Paulus spreekt hier over ONWAARDIGLIJK, SCHULDIG, BEPROEVEN.

Dit kan één van de redenen zijn dat het avondmaal des Heeren een probleem is geworden voor veel kerken. In plaats van het dikwijls te doen, doen ze het eens per maand of minder of helemaal niet. Echter uit hetgeen Paulus schrijft is het avondmaal des Heeren niet gewoon een ritueel, het is een belangrijk moment van gedenken als we als gemeente samenkomen.

Gedenk alstublieft dat het hier niet gaat over schuld en beproevingen van de dingen die we in het verleden hebben gedaan als ongelovigen, het gaat over hoe we in ons dagelijks leven, als gelovigen, wandelen. Als we leven in de geest zouden we ook moeten wandelen in de geest:

“En ik zeg: Wandelt door den Geest en volbrengt de begeerlijkheden des vleses niet. Want het vlees begeert tegen den Geest, en de Geest tegen het vlees; en deze staan tegen elkander, alzo dat gij niet doet, hetgeen gij wildet. Maar indien gij door den Geest geleid wordt, zo zijt gij niet onder de wet” (Gal.5:16-18).

“De werken des vleses nu zijn openbaar; welke zijn overspel, hoererij, onreinigheid, ontuchtigheid, Afgoderij, venijngeving, vijandschappen, twisten, afgunstigheden, toorn, gekijf, tweedracht, ketterijen, Nijd, moord, dronkenschappen, brasserijen, en dergelijke; van dewelke ik u te voren zeg, gelijk ik ook te voren gezegd heb, dat die zulke dingen doen, het Koninkrijk Gods niet zullen beerven” (Gal.5:19-21).

Heeft Christus het avondmaal des Heeren, aan Paulus, voor ons, gegeven opdat we niet vergeten dat Hij voor ons stierf aan het kruis? Nee! We moeten het lichaam van Christus gedenken en aan anderen vertellen dat ze moeten weten en begrijpen de kracht van de dood van Christus in ons dagelijks leven als geredde mensen.

“…wie onwaardiglijk dit brood eet, of den drinkbeker des Heeren drinkt, die zal schuldig zijn aan het lichaam en bloed des Heeren.

Niemand gaat ons veroordelen vanwege de zonde van Adam (Rom.5:12; Rom.8:1). Maar we hebben de verplichting te weten waarom Christus Zijn leven en Zijn bloed voor ons heeft gegeven en we dienen dienovereenkomstig te wandelen.

“Zo dan, broeders, wij zijn schuldenaars niet aan het vlees, om naar het vlees te leven. Want indien gij naar het vlees leeft, zo zult gij sterven; maar indien gij door den Geest de werkingen des lichaams doodt, zo zult gij leven. Want zovelen als er door den Geest Gods geleid worden, die zijn kinderen Gods” (Rom.8:12-14).

We weten uit de kerkgeschiedenis, en ook nu nog, dat er vele religieuze verbindingen zijn gelegd tussen de doop en het avondmaal des Heeren of tussen kerklidmaatschap en het avondmaal des Heeren. Dit betekent, ook al ben je een gered persoon, dat je misschien niet welkom bent om deel te nemen aan het avondmaal des Heeren in een andere gemeente waar je geen lid van bent of daar niet bent gedoopt.

Hier spreekt Paulus echter niet over. Er is één plaats waar hij zegt: “Eet niet met hem”.

Terwijl het Evangelie der behoudenis er is om zondaren te roepen om zich te verzoenen met God, is het avondmaal des Heeren een moment waar we onszelf er aan moeten herinneren om de kracht van Genade in ons leven te gebruiken om niet in de zonde te vallen.

“Want de zaligmakende genade Gods is verschenen aan alle mensen. En onderwijst ons, dat wij, de goddeloosheid en de wereldse begeerlijkheden verzakende, matig en rechtvaardig, en godzalig leven zouden in deze tegenwoordige wereld” (Titus 2:11-12).

“..die zal schuldig zijn aan het lichaam en bloed des Heeren”- Mensen houden er niet van om zich schuldig te voelen. Sommige mensen voelen zich schuldig omdat ze nooit hebben begrepen wat Genade is. Voor velen, komende uit een religieuze achtergrond, met vele door mensen ingestelde regels, is het moeilijk om de vrijheid te begrijpen die we nu hebben in Christus. U moet Romeinen hoofdstuk 6 eens bestuderen.

Het is een belangrijk moment om te gedenken dat door de dood van Christus we de zonde niet behoeven te dienen. Christus heeft ons al onze zonden vergeven, niet om nu vrij te zijn om te zondigen, maar om in nieuwheid des levens te wandelen.

Dus zegt Paulus, beproef u zelven, en eet dan. In eenvoudige woorden, eerst gedenken en dan eten.

“Want die onwaardiglijk eet en drinkt, die eet en drinkt zichzelven een oordeel, niet onderscheidende het lichaam des Heeren” (1Kor.11:29).

Onwaardiglijk = Weet u dat het lichaam van Christus op het kruis een zekere waarde heeft? De meest belangrijke waarde ervan is:

“Want de bezoldiging der zonde is de dood, maar de genadegift Gods is het eeuwige leven, door Jezus Christus, onzen Heere” (Rom.6:23).

Paulus schrijft hier over gelovigen, geredde mensen die zouden moeten weten dat ze de waarde van het lichaam van Christus moeten waarderen in hun leven. Het is een duidelijke waarheid. God heeft ons de genadegift van eeuwig leven gegeven door Christus. Dat is het meest waardevolle wat we kunnen hebben in ons leven. Dat is de reden dat gelovigen, in hun leven, de waarde van de dood van Christus, aan het kruis, moeten waarderen.

“Weet gij niet, dat uw lichamen leden van Christus zijn? Zal ik dan de leden van Christus nemen, en maken ze leden ener hoer? Dat zij verre” (1Kor.6:15).

“Of weet gij niet, dat ulieder lichaam een tempel is van den Heiligen Geest, Die in u is, Dien gij van God hebt, en dat gij uws zelfs niet zijt? Want gij zijt duur gekocht: zo verheerlijkt dan God in uw lichaam en in uw geest, welke Godes zijn” (1Kor.6:19-20).

U ziet dat het niet vreemd is dat gelovigen niet “onwaardig” maar “waardig” moeten eten en drinken.

Zichzelf een oordeel = Sprekende over het woord oordeel weten we dat het daar niet gaat over het al dan niet behouden zijn. Behoudenis is uit genade door geloof. Paulus zei over degenen die onwaardig wandelen:

“Denzulken over te geven aan den satan, tot verderf des vleses, opdat de geest behouden moge worden in den dag van den Heere Jezus” (1Kor.5:5).

Het is niet God die een oordeel over de gelovigen brengt, maar dat doen we zelf:

“Want die onwaardiglijk eet en drinkt, die eet en drinkt zichzelven een oordeel, niet onderscheidende het lichaam des Heeren” (1Kor.11:29).

Het onderscheiden van het lichaam betekent zichzelf beproeven. Aan de ene kant moeten we weten wat God voor ons, aan het kruis, heeft gedaan uit Zijn Genade, en aan de andere kant moeten we ons zelf beproeven, ons zelf afvragen of we wandelen in de geest of voldoen aan de lusten van het vlees?

Laat ons in het kort zien naar enige hoofdzaken over Christus zijn lichaam.

“En Hij heeft u, die eertijds vervreemd waart, en vijanden door het verstand in de boze werken, nu ook verzoend, In het lichaam Zijns vleses, door den dood, opdat Hij u zou heilig en onberispelijk en onbeschuldiglijk voor Zich stellen” (Kol.1:21-22).

“Indien gij maar blijft in het geloof, gefondeerd en vast, en niet bewogen wordt van de hope des Evangelies, dat gij gehoord hebt, hetwelk gepredikt is onder al de kreature, die onder den hemel is; van hetwelk ik Paulus een dienaar geworden ben” (Kol.1:23).

Waarom zijn er vele zwakken en kranken in het Lichaam van Christus?

“Daarom zijn onder u vele zwakken en kranken, en velen slapen. Want indien wij onszelven oordeelden, zo zouden wij niet geoordeeld worden. Maar als wij geoordeeld worden, zo worden wij van den Heere getuchtigd, opdat wij met de wereld niet zouden veroordeeld worden” (1Kor.11:30-32).

Gelooft u dat een gered persoon, iemand die door de Heilige Geest reeds is gedoopt in het ene lichaam, opnieuw in zonde kan vallen? Ik geloof dat wel! Velen zullen dan zeggen: “Misschien was het geen ware gelovige”.

Een gered persoon kan zwak en ziek zijn als hij niet Gods geest wil gebruiken, die in hem is, om te wandelen in de geest. Een gered persoon die opnieuw in de zonde van ontucht valt zal dezelfde veroordeling in de wereld krijgen als een ongelovige. Als u aan de alcohol of aan de drugs gaat zal uw lichaam net zo lijden als van een ongelovige. Als u geestelijk ziek bent kunt u in hetzelfde hospitaal komen waarin ook mentaal zieke ongelovigen zijn.

Zie maar eens om u heen, het aantal echtscheidingen onder gelovigen is even groot als onder ongelovigen. De gemeenten zijn niet vrij van welke vorm van zonde dan ook.

Gedenk dat het avondmaal des Heeren gericht was aan een gemeente, en aan ons, waarvan sommigen diep in de zonde leefden.

“Men hoort ganselijk, dat er hoererij onder u is, en zodanige hoererij, die ook onder de heidenen niet genoemd wordt, alzo dat er een zijns vaders huisvrouw heeft” (1Kor.5:1).

“De werken des vleses nu zijn openbaar; welke zijn overspel, hoererij, onreinigheid, ontuchtigheid, Afgoderij, venijngeving, vijandschappen, twisten, afgunstigheden, toorn, gekijf, tweedracht, ketterijen, Nijd, moord, dronkenschappen, brasserijen, en dergelijke; van dewelke ik u te voren zeg, gelijk ik ook te voren gezegd heb, dat die zulke dingen doen, het Koninkrijk Gods niet zullen beerven” (Gal.5:19-21).

Aan wie schrijft Paulus deze dingen? Aan leden van het lichaam van Christus! Spreekt hij hier over de werken van het vlees van een gelovige of van een ongelovige? Paulus schrijft aan ons, leden van het lichaam van Christus die zichzelf steeds maar weer moeten beoordelen.

Mijn broeders

“Zo dan, mijn broeders, als gij samenkomt om te eten, verwacht elkander. Doch zo iemand hongert, dat hij te huis ete, opdat gij niet tot een oordeel samenkomt. De overige dingen nu zal ik verordenen, als ik zal gekomen zijn” (1Kor.11:33-34).

We sluiten dit belangrijke onderwerp, over het avondmaal des Heeren, af met een woord voor de broeders. Als we de hoofdstukken 10-14, van 1Kor. zullen lezen dan zullen we begrijpen dat, als we samenkomen als gemeente, de broeders de gemeente moeten leiden om het avondmaal op de juiste manier te eten.

“Maar ik bid u, broeders, door den Naam van onzen Heere Jezus Christus, dat gij allen hetzelfde spreekt, en dat onder u geen scheuringen zijn, maar dat gij samengevoegd zijt in een zelfden zin, en in een zelfde gevoelen” (1Kor.1:10).

“Ik zeg u dit tot schaamte. Is er dan alzo onder u geen, die wijs is, ook niet een, die zou kunnen oordelen tussen zijn broeders?” (1Kor.6:5).

“En ik wil niet, broeders, dat gij onwetende zijt, dat onze vaders allen onder de wolk waren, en allen door de zee doorgegaan zijn” (1Kor.10:1).

“En ik prijs u, broeders, dat gij in alles mijner gedachtig zijt, en de inzettingen behoudt, gelijk ik die u overgegeven heb” (1Kor.11:2)

Het avondmaal en waarom komen wij samen - PDF