VERBOND MET GOD

Het Evangelie is Gods kracht voor IEDEREEN die GELOOFT. Er zal tussen de mensen altijd wel een verschil in achtergrond blijven. In eerdere nummers van "Genade Bijbel Kompas" heeft de schrijver verteld dat hij, als Jood, in Israכl is geboren. Dat hij alleen door Gods genade, door het verlossende bloed van de Here Jezus Christus, een kind van God is geworden. Als wij een lijn zouden trekken tussen de Joodse- en de reformatorische uitleg betreffende het totstand komen van een verbond met God in deze bedeling van genade, zullen wij verbaasd zijn te zien, dat zij beiden zeggen dat het door WERKEN tot stand komt.

Vanaf zijn jeugd hoorde deze schrijver dat besnijdenis het teken van het verbond is. Er werd niet over behoudenis of gemeenschap met God gesproken, of wat een verbond met God precies inhoudt. Zo'n besnijdenis ritueel, zoals vele andere, is voldoende om bij veel mensen de valse hoop te wekken, dat zij de kinderen van het verbond zijn. "Dit is Mijn verbond, dat gij houden zult tussen Mij, en tussen u, en tussen uw zaad na u: dat al wat mannelijk is, u besneden worde." (Genesis 17:10)

Het is niet de bedoeling om in deze studie uitgebreid over de verschillende verbonden te schrijven, maar te benadrukken wat een verbond is, en hoe het onstaat.

Het woordenboek omschrijft "verbond" als "verdrag" of "overeenkomst". Wij spreken over bondgenoten wanneer een aantal landen een verdrag tot samenwerking tijdens een oorlog hebben getekend. God heeft in de loop der eeuwen verschillende malen een overeenkomst met de mensen getekend. Hij noemde de plaats, en de mens moest tekenen. God is getrouw, ook wanneer de mens zich niet aan de afspraak hield, heeft God Zijn beloften niet ingetrokken. Hij blijft altijd een trouwe bondgenoot.

Alhoewel God in de loop der eeuwen de ontmoetingsplaats veranderde, moest men altijd aan een eis voldoen. Er moest bloed vloeien.

Uit het verhaal van Kaןn en Abel kunnen wij veel leren. Beiden waren bezig om iets voor God te doen, alleen Abel handelde uit geloof, uit gehoorzaamheid. Hij voldeed aan de Goddelijke eis voor BLOED. (Hebreeכn 11:4, Genesis 4:1-4). Vanaf Adam tot aan het kruis leren wij dat het bloed van dieren een noodzakelijke eis is geweest in het verbond tussen God en de mens.

Mozes, de man van God, vergat bijna de Goddelijke eis voor bloed. De man die druk bezig was met zijn volk, vergat even de Goddelijke eis van het verbond. "En de Heere zeide tot Mozes: Terwijl gij heentrekt, om weer naar Egypte te keren, zie toe, dat gij al de wonderen doet voor Faraצ, die Ik in uw hand gesteld heb; doch Ik zal zijn hart verstokken, dat hij het volk niet zal laten gaan. Dan zult gij tot Faraצ zeggen: Alzo zegt de Heere: Mijn zoon, Mijn eerstgeborene, is Israכl. En Ik heb tot u gezegd: Laat Mijn zoon trekken, dat hij Mij diene! maar gij hebt geweigerd hem te laten trekken; zie, Ik zal uw zoon, uw eerstgeborene doden! En het geschiedde op de weg, in de herberg, dat de Heere hem tegenkwam, en zocht hem te doden. Toen nam Zippora een stenen mes en besneed de voorhuid van haar zoon, en wierp die voor zijn voeten, en zeide: Voorwaar, gij zijt mij een BLOEDBRUIDEGOM!" (Exodus 4:21-25)

Ook vandaag zijn er veel mensen die hard werken om God te behagen. In veel gevallen zijn gebed, de Bijbel en kerkgang hier een deel van. Maar ondanks hun goede wil, verwerpt God hen. Zij negeren God te ontmoeten in de plaats die Hij gekozen heeft, waar BLOED gevloeid heeft.

Het is voor velen een teer punt wanneer er over de relatie tussen kinderen en God gesproken wordt. Het Joodse kind wordt besneden als teken van het verbond dat tussen God en Abraham gemaakt was. Aan dit ritueel is ook bloed verbonden. Voor het kruis was het bloed van de besnijdenis nodig. Daardoor werd het kind een deel van Gods volk. De besnijdenis was verplicht voor al de nakomelingen van Abraham, Izak en Jakob. Zo ontstond het volk Israכl, dat als doel had de zegeningen naar de heidenen over te brengen."Gij zijt kinderen van de profeten, en van het verbond, dat God met onze vaderen opgericht heeft, zeggende tot Abraham: En in uw zaad zullen alle geslachten der aarde gezegend worden." (Handelingen 3:25)

WELKE KINDEREN?

Momenteel menen zowel Joodse als Christelijke mensen in hun leer, dat zij de kinderen van het verbond zijn. De Jood volgt nog steeds de regels van het Oude Testament. Ieder Joods kind wordt op de leeftijd van acht dagen besneden, "Hij wordt gebracht in het verbond met Abraham".

Sinds het Christendom een religie is geworden, zijn er ook rituelen als kinderdoop bijgevoegd. Om deze leer te kunnen bevestigen, maakt men gebruik van verschillende schriften die uit hun verband getrokken worden. Men maakt o.a. aanspraak op de bovengenoemde tekst uit Handelingen 3:25 en zegt: "Israכl is niet meer Gods volk, de kerk is er voor in de plaats gekomen".

Een ander argument voor het praktizeren van de kinderdoop is, dat christelijke theologen menen dat het in plaats van de besnijdenis is gekomen. Waarom dopen zij dan ook de meisjes?

Zo'n uitleg over hoe iemand een kind van het verbond wordt, is niet alleen vals, maar ook misleidend. De ouders die hun kind laten dopen, stellen hun vertrouwen op een belofte die niet voor hen bestemd is. Het kan tot gevolg hebben dat men later de essentie van het geloof in het Evangelie, als de enige voorwaarde voor behoudenis, niet ziet.

Maar ook het zogenaamde christelijke kind, dat door de predikant met een paar druppels water werd besprenkeld, heeft geen voorrang en niet alleen omdat dit ritueel zijn oorsprong niet in de Bijbel heeft. Werken als zodanig kunnen God niet behagen. Wij kunnen nergens in de Schrift lezen, dat water het verbond met God tot stand kon brengen. Een verbond komt alleen door bloed tot stand.

Het blijkt dat men veel waarde hecht aan water, als het op kinderen wordt toegepast. Men denkt dat de kinderen daardoor deelnemen in het verbond. Een valse hoop die wordt gebaseerd op water, dat op zich niemand met God kan verenigen.

Veel Bijbelgelovigen leggen de nadruk op de doop. Sommigen zijn voorstanders van de kinderdoop, anderen beginnen met volwassendoop. Laten wij in beide gevallen niet vergeten, dat in het licht van het volbrachte werk van Christus aan het kruis, doop met water vervalt. Waar haalt de predikant of de voorganger de opdracht vandaan om mensen te dopen? De apostel Paulus benadrukte Christus' opdracht voor hem:"Want Christus heeft mij niet gezonden, om te dopen, maar om het Evangelie te verkondigen, niet met wijsheid van woorden, opdat het kruis van Christus niet verijdeld wordt." (I Korinthe 1:17).

Wat zullen wij nog door de waterdoop kunnen verkrijgen wat Christus niet aan het kruis volbracht heeft? Niets!"Zijnde met Hem begraven in de DOOP, in welke gij ook met HEM opgewekt zijt, DOOR HET GELOOF DER WERKING GODS, Die Hem uit de doden opgewekt heeft." (Kolossensen 2:12)

Noch de besnijdenis, noch de waterdoop kan ons met God verenigen. Het dierbare verbond dat wij met God hebben, is niet ontstaan dankzij ons werk of bloed maar alleen door Gods genade, door het bloed van onze Here Jezus Christus.

Ook degene die christelijk opgevoed en gedoopt is, maar zijn vertrouwen niet in Christus als zijn persoonlijke Verlosser stelt, is en blijft in het licht van bovengenoemde schrift, een heiden voor God. Niet door hetgeen hij gedaan heeft, maar om wat hij is.

Gods verbond met Israכl blijft. Na het oude verbond verwacht dit volk een nieuw verbond, (Jeremia 31:31). Maar u en ik leven niet onder dit verbond. Wij leven onder de bedeling van Gods genade. Wil dat dan zeggen dat wij geen verbond met God hebben? Volstrekt niet. Gods verbond met ons is niet het oude noch het nieuwe, het is een eeuwig verbond:"De God nu des vredes, Die de grote Herder der schapen, door het bloed van het eeuwige testament, uit de doden heeft weergebracht, namelijk onze Heere Jezus Christus," (Hebreeכn 13:20).

En zo kunnen wij tenslotte zien dat de relatie of overeenkomst tussen God en de mens niet geschiedt door werken. Wij kunnen niet door werken kinderen van God worden, maar alleen uit Zijn genade door het geloof.

God heeft voor alle mensen dezelfde ontmoetingsplaats voorbereid. Het is geen kerkgebouw of doopdienst. Ook niet de synagoge of de besnijdenis. De enige ontmoetingsplaats is het kruis en het bloed van Gods Zoon, de Here Jezus Christus."Maar nu IN CHRISTUS JEZUS, zijt gij, die eertijds verre waart, nabij geworden door HET BLOED VAN CHRISTUS. Want HIJ is onze vrede, die deze beiden ייn gemaakt heeft, en de middelmuur des afscheidsels gebroken hebbende, HEEFT HIJ de vijandschap in ZIJN VLEES te niet gemaakt, namelijk de wet der geboden in inzettingen bestaande; opdat HIJ die de twee in ZICHZELF tot een nieuwe mens zou scheppen, vrede makende; En opdat HIJ die beiden met God in ייn lichaam zou verzoenen DOOR HET KRUIS, de vijandschap daaraan gedood hebbende." (Efeze 2:13-16).

Wie vertrouwt u voor uw behoudenis? Vertrouwt u zichzelf? Het feit dat u bidt? Of het feit dat u elke zondag naar een kerk gaat? Hoe verwacht u een kind van God te worden of deel te hebben in het eeuwige verbond?

Geachte lezer, het doet u misschien pijn, en misschien is uw werk tevergeefs geweest, maar desalniettemin blijft er nog tijd over om Christus volledig als uw persoonlijke Verlosser en Zaligmaker te vertrouwen. De glorie is voor God. Amen.