De Bijbel 

 is Gods Woord

Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht voor mijn pad.

Psalmen 119:105

DINGEN WAAR TONGENSPREKERS NIET OVER SPREKEN

Door Richard Jordan

 De charismatische beweging heeft de kerk van vandaag zo beinvloed dat het spreken in tongen een geaccepteerd fenomeen is geworden. Tongen zijn een standaard onderdeel geworden van de moderne christelijke cultuur en zijn een bewijs en demonstratie van het “Geest-vervulde leven” en een maatstaf voor christelijke ervaring.

De voorstanders van het spreken in tongen gebruiken de Schrift om de authenticiteit van dit gebruik te bewijzen. Als we de Schrift onderzoeken om te kijken of dit gebruik overeenkomstig de Bijbel’s eigen instructies is dan ontdekken we dat er zeker zes feiten zijn die tongensprekers nooit onder ogen zien.

Tongensprekers onderwerpen zich niet aan de uiteindelijke autoriteit van Gods Woord in deze zaak en eerder wordt een tekst gebruikt om de geldigheid van een door hen gekozen ervaring te bewijzen.

De apostel Paulus zet in 1 Kortinthe 14 de gang van zaken uiteen voor het gebruik van tongentaal. Hij heeft de gemeente te Korinthe gesticht en daarna opgevoed met het Woord en behandelt veel moeilijkheden die veroorzaakt zijn door hun tekortkomingen en falen.

Één van de problemen in Korinthe was het misbruik van de geestelijke gaven in hun midden.

Paulus schrijft in 1 Korinte 12-14 over dit misbruik.

In 1 Kor.14 geeft hij zes zeer duidelijke regels voor het gebruik van tongentaal. Als we zeker willen zijn of het God is die spreekt door een tongenspreker dan zijn hier een zestal objectieve regels die duidelijk maken of het de Heilige Geest Die aan het werk is.

Deze zes testen laten problemen zien die de moderne charismatische beweging niet onder ogen ziet omdat zij ze liever buiten beschouwing laten.

Paulus introduceert deze instructies door te zeggen:

“Broeders, WORDT GEEN KINDEREN IN HET VERSTAND, maar zijt kinderen in de boosheid, EN WORDT IN HET VERSTAND VOLWASSEN” 1 Kor.14:20

Zij die niet begrijpen wat Paulus in de volgende verzen uiteenzet laten zien dat ze nog kinderen, baby’s in het verstand zijn als het aankomt op het begrijpen hoe God vandaag werkt.

Beste lezer, is het geen tijd om geestelijk te groeien en “teniet te doen hetgeen eens kinds is”? ( 1 Kor.13:11)

In de volgende regels hebben we een objectieve maatstaf waarmee we het spreken in tongen kunnen evalueren:

REGEL 1

Tongentaal is ten bate van het volk Israël:

 “In de wet is geschreven: Ik zal door lieden van andere talen en door andere lippen TOT DIT VOLK SPREKEN, en ook alzo zullen zij Mij niet horen, zegt de Heere”.

1 Kor.14:21

  Wie is “dit volk” tot wie God in “andere talen” zal spreken?  Kijk in Jesaja 28:11 en lees.

“Dit volk” is zonder twijfel het volk Israël. Zoals ook het volgende vers zegt: 1 Kor.14:22: “Zo dan, DE VREEMDE TALEN ZIJN TOT EEN TEKEN…” En voor wie is het tekenen en wonderenprogramma?

1 Kor.1:22 laat hier geen twijfel over bestaan:

 “Overmits DE JODEN EEN TEKEN BEGEREN…”

 Tongentaal is ten bate van het volk Israël. Zij zijn representatief voor de teken gaven die gegeven zijn aan dat uitverkoren volk. In Markus 16:17,18 verordent Jezus Christus:

 “En DENGENEN DIE GELOOFD ZULLEN HEBBEN, ZULLEN DEZE TEKENEN VOLGEN: in Mijn Naam zullen zij duivelen uitwerpen; met nieuwe tongen zullen zij spreken;

Slangen zullen zij opnemen; en al is het , dat zij iets dodelijks zullen drinken, dat zal hun niet schaden; op kranken zullen zij de handen leggen, en zij zullen gezond worden”.

 “Deze tekenen” zijn één geheel, een pakket van gaven  die verbonden zijn met het “bevestigen van het Woord” in relatie tot Israël’s programma (Markus 16:20, Hebr.2:4).

Dit “tekenen en wonderen” programma heeft zijn wortels in Exodus 4 waar God Mozes roept om Israël te bevrijden uit Egypte.

 Toen Mozes protesteerde tegen zijn opdracht gaf God hem twee tekenen -- slangen oppakken en genezing -- en daarna verzekerde Hij hem:

 “En het zal geschieden, zo zij u niet geloven noch naar de STEM VAN HET EERSTE TEKEN horen, zo zullen zij de STEM VAN HET LAATSTE TEKEN geloven”.

Exodus 4:8

 Christus’verwijzing naar het opnemen van slangen en het genezen van zieken neemt Zijn hoorders mee terug naar de geboorte van hun volk. Tekenen en wonderen waren het geboorterecht van het volk.

Psalm 74:9 noemt ze zelfs “onze tekenen”.

 De speciale reden waarom Israël de gave van tongentaal heeft gekregen heeft te maken met de toerusting van Israël om haar taak te vervullen als God’s koninkrijksvolk.

Zacharia 8:23 kijkt vooruit naar de regering van Christus in Zijn koninkrijk en laat Israëls rol zien:

 “Alzo zegt de HEERE der heirscharen: Het zal in die dagen geschieden, dat tien mannen UIT ALLERLEI TONGEN DER HEIDENEN grijpen zullen, ja, de slip grijpen zullen van één Joodsen man, zeggende: Wij zullen met ulieden gaan, want wij hebben gehoord, dat God met ulieden is”.

 In die dag zullen “alle heidenen tot denzelven toevloeien(Jeruzalem)…want uit Sion zal de wet uitgaan en des HEEREN woord uit Jeruzalem” (Jesaja 2:2,3).

Met de bedoeling om degenen “uit allerlei tongen der heidenen” te bereiken zal God de gevolgen van de taalverwarring tenietdoen die in Gen.11 is ontstaan door de gave van tongentaal aan Israël te geven zodat zij haar opdracht kan vervullen.

 REGEL 2

 Tongen zijn er met de bedoeling om ongelovigen te overtuigen – niet om gelovigen te overtuigen,en zeker geen heidense gelovigen.

 “Zo dan, de vreemde talen zijn tot een teken NIET VOOR DEGENEN DIE GELOVEN, MAAR VOOR DE ONGELOVIGEN; en de profetie niet voor de ongelovigen, maar voor degenen die geloven”.

1 Korinthe 14:22

 Tongentaal was een getuigenis voor de ongelovige Joden. Door hun erfgoed “begeren de Joden een teken”( 1 Kor.1:22) Zij geloven gewoon niet zonder een teken. Dit verklaart Christus’ woord tot de Joodse hoveling in Johannes 4:48:

 “TENZIJ DAT GIJLIEDEN TEKENEN EN WONDEREN ZIET, ZO ZULT GIJ NIET GELOVEN”.

 Zelfs in het werk onder de heidenen, zoals in Korinthe, waren de tekenen speciaal ten bate van het ongelovige Israël. Met de roeping van de apostel Paulus begint God een veelbetekenende verandering in Zijn handelen. Israël was niet langer God’s uitverkoren vat, maar Paulus verklaard nu:

 “…DOOR HUN VAL IS DE ZALIGHEID DEN HEIDENEN GEWORDEN, om hen tot jaloersheid te verwekken”. (Romeinen 11:11)

 Nu deze tijdelijke onderbreking van hun programma was begonnen ontstaat er een speciale periode van getuigenis voor het volk Israël om de verandering die heeft plaatsgevonden te laten zien. De aanwezigheid van tekenen, die Israël’s speciale bezit waren, onder de heidenen was een getuigenis voor de ongelovige Joden dat hun God van hen was weggegaan en nu bij de heidenen “verbleef , om uit hen een volk voor Zijn naam te nemen”.

Dus zelfs het gebruik van tongen onder de heidenen in het vroege begin van de bedeling van genade was speciaal bedoeld voor het ongelovige Israël.

REGEL 3

Dat er niet meer dan drie mensen in tongen spreken in een samenkomst:

“En zo iemand een vreemde taal spreekt, DAT HET DOOR TWEE OF TEN MEESTE DRIE GESCHIEDE…” ( 1 Korinthe 14:27).

Deze regel heeft weinig commentaar nodig. De instructie is duidelijk: Dat er niet meer dan drie mensen in tongen spreken in enige samenkomst. Als u in een samenkomst bent en meer dan drie mensen spreken in tongen dan weet u: God doet dit niet.

REGEL 4

Elk van de drie personen moet op zijn beurt wachten:“…EN BIJ BEURTE…” (14:27).

Als de Geest van God tongentaal gebruikt (van de drie) zullen ze niet tegelijkertijd spreken.

Iemand kan zeggen: “Maar ik heb een tong en ik moet dat uiten “.  Nee!

Het vers zegt dat als de gave van God is die onderworpen moet zijn aan uw controle. Het is geen gedachteloze activiteit, maar gecoördineerd door de Heilige Geest Die deze regels heeft gegeven en hoe Hij werkt in deze. Dus dat alle dingen “met orde” geschieden (vers 40) “want God is geen God van verwarring maar van vrede” (vers 33).

REGEL 5

Één persoon moet het uitleggen:

“...en DAT ÉÉN HET UITLEGGE.

MAAR INDIEN ER GEEN UITLEGGER IS, DAT HIJ ZWIJGE IN DE GEMEENTE, doch dat hij tot zichzelven spreke en tot God”. ( 1 Korinthe 14:27,28)

Als er geen uitlegger – geen vertaler – is dan ook geen spreken in tongen. Als de Heilige Geest een tong geeft, zal Hij ook voor een vertaler zorgen.

REGEL 6

Alleen mannen mogen in tongen spreken:

“DAT UW VROUWEN IN DE GEMEENTEN ZWIJGEN; WANT HET IS HAAR NIET TOEGELATEN TE SPREKEN, MAAR BEVOLEN ONDERWORPEN TE ZIJN, gelijk ook de wet zegt”. 1 Kor.14:34

Paulus verbiedt de vrouwen niet om te praten in de samenkomsten. Nee. De context van 1 Kor.14:34 is het spreken in tongen. Het is hen niet toegestaan om in tongen te spreken.

Deze regel alleen al zou de moderne charismatische beweging aan het nadenken moeten zetten! Als een persoon “door de Geest” spreekt zouden we op z’n minst kunnen verwachten dat hij de regels volgt die door dezelfde Geest zijn opgeschreven:

Twee hooguit drie mannen staan om de beurt op en spreken, met een vertaler erbij die uitlegt wat gezegd is. Geen vrouwen die spreken. Niet tegelijkertijd spreken. Niet meer dan drie die spreken. Er moet een vertaler aanwezig zijn. En dat alles als getuigenis voor ongelovige Joden!

Niemand die deze dagen in tongen spreekt volgt deze duidelijke regels. In feite zijn (zeer) weinig mensen die in tongen spreken zich bewust van deze basisbeginselen van de tongentaal.

Dit laat duidelijk zien dat dit niet van God, niet schriftuurlijk is.

De waarheid is dat God nu niet met het wonderen en tekenenprogramma werkt.

U vraagt zich misschien af: Waarom is Hij er mee opgehouden? Eerst waren de tongen er wel, waarom zijn ze opgehouden?

1 Korinthe 13:8 legt uit dat het geestelijke gaven programma voorbij zal gaan: “De liefde vergaat nimmermeer; MAAR HETZIJ PROFETIEËN, ZIJ ZULLEN TENIETGEDAAN WORDEN; HETZIJ TALEN, ZIJ ZULLEN OPHOUDEN; HETZIJ KENNIS, ZIJ ZAL TENIETGEDAAN WORDEN”.

Er zou een tijd komen waarin deze geestelijke gaven niet meer in werking zouden zijn. Zij zouden niet langer een deel zijn van God’s programma/bedeling*.

Wanneer dit zal zijn zien we in de volgende verzen:

“Want wij kennen ten dele en wij profeteren ten dele;Doch wanneer het volmaakte zal gekomen zijn, dan zal hetgeen dat ten dele is, tenietgedaan worden”.  (1 Kor.13:9,10)

De gaven zullen verdwijnen “als het volmaakte zal gekomen zijn”. Sommigen suggereren dat dit een verwijzing is naar de wederkomst van Christus. Nee, want verwijzen wij naar onze Heere als “het volmaakte”? Hij is een persoon en niet een iets. Hierbij komt het feit dat het woord “volmaakt” te maken heeft met volwassenheid, met het tot voltooiing komen.

Nergens in de Schrift lezen we dat wij moeten wachten met “opgroeien” tot Christus’ wederkomst . Dat is iets wat wij nu moeten doen (Efeze 4:15).

Wat “het volmaakte” is kunnen we in de verzen zelf nagaan: “Wij kennen ten dele”-- wat is ten dele?  Kennis! Wat neemt gedeeltelijke kennis weg? Volledige kennis!

“Het volmaakte” heeft te maken met de voltooiing van de boodschap die aan de apostel Paulus is toevertrouwd. Het is een verwijzing naar de volheid van de kennis van de openbaring van het geheimenis aan hem gegeven. Efeze 4 geeft verder licht op dit proces:

“Daarom zegt Hij: Als Hij opgevaren is in de hoogte, heeft Hij de gevangenis gevangengenomen en heeft DEN MENSEN GAVEN GEGEVEN”.

“Totdat wij allen zullen komen tot de enigheid des geloofs en der kennis van den Zone Gods, TOT EEN VOLKOMEN MAN, tot de mate van de grootte der volheid van Christus”.   Efeze 4:8,13

De gaven waren nodig “totdat” de openbaring voltooid was. Hierover zegt  Kolossenzen 1:25,26 :

“Welker dienaar ik geworden ben naar de bedeling Gods, die mij gegeven is aan u, OM TE VERVULLEN HET WOORD GODS;

Namelijk de verborgenheid, die verborgen is geweest van alle eeuwen en van alle geslachten, maar nu geopenbaard is aan Zijn heiligen”.

Het geheimenis geopenbaard aan Paulus heeft het Woord van God volmaakt.  Het maakte een einde aan de noodzaak van verdere openbaring. Het geschreven Woord van God is nu voltooid.

Op dit punt is de aanspraak die de charismatische beweging op de tongentaal maakt het meest verontrustend. Want als mensen in tongen spreken maken ze er aanspraak op dat God door hen spreekt (vgl.Hand.2:4). Dit is een ontkenning van het volmaakte en de definitieve autoriteit van het geschreven Woord van God.

We kunnen niet geloven dat Gods Woord volmaakt is terwijl wij claimen dat Hij doorgaat met het geven van extra woorden en openbaringen. Dat gebeurde wel toen de tongen nog in werking waren. Zij werden gebruikt om openbaringen van God door te geven.

Vandaag is die openbaring volmaakt. God’s Woord is af.

De charismatische beweging is hierin niet alleen onschriftuurlijk, ze zit helemaal fout. Het spreken in tongen is hun meest gevaarlijke fout. Niet alleen door zijn excessen en emoties, maar omdat het de leer van doorgaande inspiratie in zijn meest elementaire vorm is, die het hart raakt van het geschreven Woord van God.

Wij hebben het complete en bewaarde Woord van God in de Staten Vertaling, een vertaling waar wij op kunnen vertrouwen.

God spreekt vandaag door het Woord der waardheid, geschreven in een boek, en ‘rechtgesneden’ bestudeert, waardoor wij opgroeien in Christus en arbeiders van God worden.

(Efeze 4:15; 2 Tim.2:15)

*1 Kor.13:8 verwijst naar de gaven van profetie, tongen en kennis(zie 12:7-11). Het is niet zo dat mensen nooit meer in tongen zullen spreken of profeteren. Het gaat hier om het verdwijnen van het gavenprogramma.