Door: C.R. Stam

De gedachte dat de belangrijkste indeling van de Bijbel is die tussen het Oude- en Nieuwe Testament, wordt dikwijls als volgt uitgedrukt: "Het Oude Testament is voor de Joden; het Nieuwe Testament is voor ons." Dit is niet helemaal juist. Ten eerste geven de titels Oude-en Nieuwe Testament geen goede beschrijving van de inhoud van de twee Bijbeldelen.

Het verbond van de wet, (later genoemd het oude verbond, of testament), werd niet eerder gesloten dan ongeveer 2500 jaren na de schepping van de eerste mens. Ongeveer 1500 v.Chr., "Is de wet door Mozes gegeven" (Joh. 1:17, Exodus 19 en 20). Verder weten wij over deze tijdsperiode dat: "van Adam tot Mozes er geen wet was" (Rom. 5:13,14). De wet was nog niet gegeven.

Dit houdt in dat er in het boek Genesis geen enkel woord te vinden is over het Oude Testament. Zelfs het volk Israël wordt niet eerder volk genoemd dan bij de uittocht uit Egypte (zie het boek Exodus). Indien dan het Oude Testament voor de Joden is, en het Nieuwe Testament voor ons, voor wie is dan het boek Genesis geschreven?

Het Nieuwe Testament ontstond na de dood van Christus: "...Hij is de Middelaar van het Nieuwe Testament (Verbond), opdat, de dood daartussen gekomen zijnde, tot verzoening ...degenen, die geroepen zijn, de beloftenis der eeuwige erve ontvangen zouden" (Heb. 9:15).

In het licht van de komende kruisiging, zei onze Here tegen Zijn discipelen: "Deze drinkbeker is het Nieuwe Testament in Mijn bloed, dat voor u vergoten wordt." (Luk. 22:20).

Dit betekent dat het grootste gedeelte van de zgn. vier evangelieën meer slaat op het Oude Testament, dan op de geschiedenis van het Nieuwe Testament. En dat onze Here en Zijn discipelen leefden onder het Oude Verbond en niet onder het Nieuwe */

Merk op, dat zowel het Oude- als het Nieuwe Testament, uitsluitend werden gesloten met het volk Israël. (uiteraad heeft dit ook invloed op ons). Het Nieuwe Testament belooft dat Israël op zekere dag, zal gehoorzamen aan wat in het Oude Testament staat geschreven. (Deut. 5:1-3, Jer. 31:31). De belangrijkste indeling in de Bijbel is dan niet, die tussen het zogenaamde Oude- en Nieuwe Testament. Maar die tussen profetie en geheimenis, zoals verkondigd door de apostel Paulus.

Juist in de openingswoorden van de Bijbel staat: "In den beginne schiep God de hemel en de aarde". Er staat niet dat Hij het heelal schiep, maar de hemel en de aarde. God heeft een doel met de aarde en een doel met de hemel. Het profetisch plan spreekt over Gods doel met de aarde en het regeren van Christus daarover (II Petr. 1:16-19). Het geheimenis spreekt over Gods doel met de hemel en onze ontmoeting daar met Christus, (Ef. 2:4-10, 3:1-4). Dit zijn in het kort de twee belangrijke onderwerpen die we in de Bijbel kunnen onderscheiden.

Met betrekking tot het Koninkrijk op aarde, zegt Zacharias: "Geloofd zij de Here, de God Israëls, want Hij heeft bezocht, en verlossing te weeg gebracht voor Zijn volk; "En heeft een hoorn der zaligheid ons opgericht in het huis van David, Zijn knecht; "GELIJK HIJ GESPROKEN HEEFT DOOR DE MOND VAN ZIJN HEILIGE PROFETEN, DIE VAN HET BEGIN DER WERELD GEWEEST ZIJN;" (Luk. 1:68-70).

-------------

"EN OOK AL DE PROFETEN, VAN SAMUEL AAN EN DIE DAARNA GEVOLGD ZIJN, ZOVELEN ALS ER HEBBEN GESPROKEN, DIE HEBBEN OOK DEZE DAGEN TE VOREN VERKONDIGD" (Hand. 3:21,24).

over de gemeente "het lichaam van Christus", en haar hemelse roeping en positie, wordt geen woord gesproken in de profetische Schriften. Dit plan hield God geheim totdat Hij het als eerste aan de apostel Paulus openbaarde. De apostel zegt hierover: "DE VERBORGENHEID, DIE VAN DE TIJDEN DER EEUWEN VERZWEGEN IS GEWEEST;" (Rom. 16:25). "EEN VERBORGENHEID, DIE BEDEKT WAS, WELKE GOD TEVOREN VERORDINEERD HEEFT TOT HEERLIJKHEID VAN ONS, EER DE WERELD WAS" (I Kor. 2:7)."IN ANDERE EEUWEN... NIET IS BEKEND GEMAAKT" (Ef. 3:5)."DIE VAN ALLE EEUWEN VERBORGEN IS GEWEEST IN GOD" (Ef. 3:9) "DE VERBORGENHEID, DIE VERBORGEN GEWEEST IS VAN ALLE EEUWEN EN VAN ALLE GESLACHTEN..." (Kol. 1:26).

Er is dan ook een groot verschil tussen dat wat werd "gesproken door de mond van alle (Gods) heilige profeten sedert de wereld begon" en dat wat werd verborgen gehouden sedert de wereld begon."

Zoals we al hebben gezien, was Gods plan om het Messiaanse Koninkrijk op aarde te vestigen, voor de Joden ten tijde van Christus geen geheim. Het Koninkrijk op aarde was juist het hoofdthema van de Oud - Testamentische profetieën. Enige van de belangrijkste kenmerken zijn:

1. Het Koninkrijk wordt op aarde gevestigd: "Ik zal u geven...de einden DER AARDE tot Uw bezitting" (Ps. 2:8). "DE AARDE zal vol zijn van de kennis des Heren" (Jes. 11:9). "Een koning zal regeren en voorspoedig zijn, en zal recht en gerechtigheid doen op DE AARDE" (Jer. 23:5). "Hij zal niet verdonkerd worden, en Hij zal niet verbroken worden, totdat Hij het recht OP AARDE zal hebben besteld" (Jes. 42:4).

De engelen bevestigden dit na de geboorte van Jezus door God te prijzen: "Ere zij God in de hoogste hemelen, en vrede OP AARDE, in de mensen een welbehagen!" (Luk. 2:14). Onze Here bevestigde dit ook Zelf: "Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen HET AARDRIJK beërven" (Matt. 5:5), en heeft Zijn discipelen geleerd om te bidden: "Uw koninkrijk KOME. Uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook OP DE AARDE" (Matt. 6:10).

Het Koninkrijk wat Johannes de Doper, onze Here, en de twaalf discipelen verkondigden als zijnde "nabij gekomen", was inderdaad "het koninkrijk der hemelen" (Matt. 3:1,2; 4:17; 10:5-7), Dit Koninkrijk zou uiteindelijk op aarde gevestigd worden. Omdat nu de vestiging van het koninkrijk werd vast gehouden, is het in Christus Zelf in de hemel (Kol. 1:13). Het doel van het profetische plan blijft de vestiging van het Koninkrijk op aarde (Rom. 11:25-29).

2. Het Koninkrijk zal een theocratie zijn. God Zelf zal in de persoon van Christus regeren: "Gij zult Zijn naam heten Emmanuël; dat is overgezet zijnde: God met ons." (Jes. 7:14, Matt. 1:23). "En men noemt Zijn naam...Sterke God" (Jes. 9:5). "En de Here zal tot koning over de ganse aarde zijn" (Zach. 14:9). "Koning, de Here der heerscharen" (Zach. 14:16).

3. Het centrum van het Koninkrijk zal Jeruzalem, Israëls hoofdstad, zijn: "Want uit Sion zal de wet uitgaan, en het woord des Heren uit Jeruzalem" (Jes. 2:3). "...als de Here der heerscharen regeren zal op de berg Sion en te Jeruzalem" (Jes. 24:23). "In die tijd zullen zij Jeruzalem noemen, de troon des Heren" (Jer. 3:17). Zo zal Hij allereerst regeren over Israël (Micha 5:1). De engel Gabriël (Luk. 1:32,33), de wijzen uit het oosten (Matt. 2:12), en de Here Zelf bevestigden dit allen (Matt.19:28).

4. Het Koninkrijk zal zich over de gehele aarde uitbreiden: "Ja, alle koningen zullen zich voor hem neerbuigen, alle heidenen zullen Hem dienen." (Ps. 72:11). "En Hem werd gegeven heerschappij, en eer, en het Koninkrijk, dat Hem alle volken, natiën en tongen eren zouden;" (Dan. 7:14). "Alzo zullen vele volken, en machtige heidenen komen, om de Here der heerscharen te Jeruzalem te zoeken, en om het aangezicht van de Heren te smeken." (Zach. 8:22).

5. Dan zal geheel Israël behouden worden: "want zij zullen Mij allen kennen, van hun kleinste af tot hun grootste toe" (Jer. 31:34). "Ik zal ze verlossen...en zal ze reinigen; zo zullen zij Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun tot een God zijn" (Ezech. 37:23). Paulus bevestigt dit o.a. in Rom. 11:26.

6. In het Koninkrijk zal Israëls lijden en verdriet voorbij zijn: "Spreekt naar het hart van Jeruzalem...dat haar strijd vervuld is, dat haar ongerechtigheid verzoend is," (Jes. 40:2). "...dat hun gegeven wordt sieraad voor as, vreugdeolie voor treurigheid, het gewaad des lofs voor een benauwde geest;" (Jes. 61:3). "vrolijkheid en blijdschap zullen zij verkrijgen, maar droefenis en zuchting zullen wegvluchten" (Jes. 35:10).

7. Dan zal Israël een zegen worden voor alle volkeren: "En de heidenen zullen tot uw licht gaan, en koningen tot de glans, die u is opgegaan." (Jes. 60:3). "En het zal geschieden, zoals gij, o huis van Juda! en gij, o huis Israëls, geweest zijt een vloek onder de heidenen, alzo zal Ik u behoeden, en gij zult een zegening wezen" (Zach. 8:13). "Het zal in die dagen geschieden, dat tien mannen, uit allerlei tongen der heidenen, grijpen zullen, ja, de slip grijpen zullen van een Joodse man, zeggende: Wij zullen met u gaan, want wij hebben gehoord, dat God met u is" (Zach. 8:23). Deze beloften dateren uit de tijd van het verbond van God met Abraham: "Ik zal uw zaad zeer vermenigvuldigen...en in uw zaad zullen gezegend worden alle volken der aarde," (Gen. 22:17,18).

8. De regering zal gezuiverd worden: "Maar Hij zal de armen met gerechtigheid richten, en de zachtmoedigen des lands met rechtmatigheid bestraffen;" (Jes. 11:4). "Want gelijk de aarde haar spruit voortbrengt, en gelijk een hof, wat in haar gezaaid is, doet uitspruiten; alzo zal de Here HERE gerechtigheid en lof doen uitspruiten voor al de volken" (Jes. 61:11). "Die zal Koning zijnde regeren, en voorspoedig zijn, en recht en gerechtigheid doen op de aarde." (Jer. 23:5).

__________

10. Het menselijk geslacht wordt weer gezond en de levensduur wordt langer: "Alsdan zullen de ogen der blinden opengedaan worden, en de oren der doven zullen geopend worden. Alsdan zal de kreupele springen als een hert, en de tong van de stomme zal juichen" (Jes. 35:5,6).

"Van daar zal niet meer wezen een zuigeling van weinig dagen, noch een oude man, die zijn dagen niet zal vervullen; want een jongeling zal sterven, honderd jaren oud zijnde, maar een zondaar, honderd jaren oud zijnde, zal vervloekt worden." (Jes. 65:20).**/

11. Er is vrede in het dierenrijk: "En de wolf zal met het lam verkeren, en de luipaard bij de geitenbok neerliggen; en het kalf, en de jonge leeuw, en het mestvee tezamen, en een klein jongske zal ze drijven. De koe en de berin zullen tezamen weiden, haar jongen zullen tezamen neerliggen, en de leeuw zal stro eten, gelijk de os. En een zuigeling zal zich vermaken over het hol van een adder; en een gespeend kind zal zijn hand uitsteken in de kuil van de basilisk. Men zal nergens leed doen noch verderven op de ganse berg Mijner heiligheid; want de aarde zal vol van de kennis des HEREN zijn." (Jes. 11:6-9).

__________

De gehele Bijbel is uiteraard Gods Woord, en belangrijk voor Gods kinderen. Toch zal de student van het Woord ontdekken, dat bepaalde Schriftgedeelten meer gericht zijn op anderen dan op zichzelf.

Neem bijvoorbeeld de opdracht van God om het Pascha te vieren. Deze opdracht werd aan het volk Israël gegeven, tijdens de bedeling van de wet, en was dus belangrijker voor hen, dan voor ons.

Op dezelfde wijze heeft profetie (behalve die van Paulus) direct betrekking op Israël en de volkeren, en niet op de gemeente "het lichaam van Christus". Interesse in het profetische woord is wel aan te bevelen, maar er is een andere belangrijke waarheid die meer betrekking heeft op ons. Wanneer God uiteindelijk het volk Israël (tijdelijk) terzijde stelt, zegt Hij, door de apostel Paulus:

Omdat het profetische programma met het volk Israël, tijdelijk terzijde gesteld is, bestaat de Gemeente, met Paulus als haar apostel, nu hoofdzakelijk uit heidenen naar het vlees.

Daarom spreekt de apostel over "deze verborgenheid onder de heidenen" (Kol. 1:27) en zegt tegen de gelovigen van vandaag: "Want ik wil niet, broeders, dat u DEZE VERBORGENHEID onbekend is (opdat gij niet wijs zijt bij uzelf), DAT DE VERHARDING (BLINDHEID) VOOR EEN DEEL OVER ISRAEL GEKOMEN IS, TOTDAT DE VOLHEID DER HEIDENEN ZAL INGEGAAN ZIJN" (Rom. 11:25).

Wanneer de bedeling van Gods genade beëindigd zal zijn, zal God Zijn plan met het volk Israël weer opnemen en het profetische programma voleindigen, zoals ook de volgende teksten weergeven: "En alzo zal GEHEEL ISRAEL ZALIG WORDEN, GELIJK GESCHREVEN IS: De Verlosser zal uit Sion komen en zal de goddeloosheden afwenden van Jakob. EN DIT IS HUN EEN VERBOND VAN MIJ..." (Rom. 11:26,27).

Dat het profetische programma onderbroken is, is een waarheid die wij goed in onze gedachten moeten houden. Het profetische woord is en blijft Gods woord, en is even belangrijk als elk ander deel van de Schrift, maar het heeft betrekking op Israël en de volkeren, en niet op de Gemeente "het lichaam van Christus".

Daarom zegt Petrus, en niet Paulus: */ "En wij hebben het profetische woord**/ dat zeer vast is, en gij doet wel dat gij daarop acht hebt, als op een licht, schijnende in een duistere plaats, totdat de dag aanlicht en de morgenster opgaat in uw harten." (II Petr. 1:19).

Het is juist Johannes, en niet Paulus, die in zijn inleiding tot het boek Openbaringen schrijft: "Zalig is hij die leest, en zijn zij, die horen de woorden van deze profetie, en die bewaren, hetgeen daarin geschreven is; want de tijd is nabij." (Openb. 1:3).

Natuurlijk zal eenieder die eerbiedig welk deel dan ook van het boek Openbaringen gaat lezen en bestuderen, zegen ontvangen. Maar degenen die het boek Openbaringen gaan lezen en gehoorzamen in de dagen van de naderende openbaring van Christus in Zijn glorie voor het volk Israël, zullen bijzondere zegen ontvangen.

__________

In de Bijbel lezen we over verschillende "geheimenissen", maar één van hen is buitengewoon, nl. het geheimenis wat door openbaring aan de apostel Paulus is bekendgemaakt.

Toen de Here Jezus, de Messias, voor 't eerst op aarde kwam, vestigde God Zijn Koninkrijk niet onmiddellijk. Het Koninkrijk werd eerst aangekondigd als zijnde "nabij". Deze aankondiging en het aanbod van het Koninkrijk was uiteraard gericht tot het volk Israël. De heidenen waren reeds lang opgegeven, "omdat zij het niet goed dachten God te erkennen" (Rom. 1:28). Maar Israël was niet beter dan de heidenen, vooral toen zij de uit de hemel gezonden Koning gevangen namen, en aan het kruis nagelden. Ook nadat God Hem uit de doden had opgewekt, bleven zij de opgestane en verheerlijkte Christus trotseren. Zij voerden tevens een meedogenloze oorlog tegen degenen, die Christus wel durfden te erkennen als hun Messias.

Wat is het jammer dat in deze bedeling van Gods genade, de kerk overloopt van "profetische experts", terwijl er zo weinig "experts" in "dit geheimenis onder de heidenen" zijn!

"Hij was in de wereld, en de wereld is door Hem gemaakt; en de wereld heeft Hem niet gekend. "Hij is gekomen tot het Zijne, en de Zijnen hebben Hem niet aangenomen." (Joh. 1:10,11).

Dit alles geschiedde voordat Christus werkelijk zou gaan regeren. God stond de mens toe om zijn eigen morele mislukking te uiten en te ontdekken dat de komst van het Koninkrijk niet het resultaat is van zijn eigen inspanningen, maar van Gods genade en kracht. De mens deed alles om de komst van het Koninkrijk te verhinderen.

Maar, "waar de zonde meerder geworden is, daar is de genade veel meer overvloedig geweest;" (Rom. 5:20). Toen Israël haar Messias afwees, stelde God haar (tijdelijk) opzij, tesamen met de andere volken, opdat Hij aan al Zijn vijanden, overal, verzoening door genade alleen, zou kunnen aanbieden, door geloof in de afgewezen Christus. Aldus werd "de bedeling van Gods genade" ingevoegd (Ef. 3:2), zodat zij, die gewillig waren om Gods genade te accepteren, met Hem verzoend zouden worden in één lichaam, door het kruis (Ef. 2:16).

"WANT GOD HEEFT HEN ALLEN ONDER DE ONGEHOOR-ZAAMHEID BESLOTEN, OPDAT HIJ HUN ALLEN BARMHARTIG ZOU ZIJN" (Rom. 11:32). "EN OPDAT HIJ DIE BEIDEN MET GOD IN ÉÉN LICHAAM ZOU VERZOENEN DOOR HET KRUIS, DE VIJAND-SCHAP DAARAAN GEDOOD HEBBENDE. "En komende, heeft Hij door het Evangelie vrede verkondigd u (heidenen) die verre waart, en hen, (Israëlieten) die nabij waren" (Ef. 2:16,17).

Wij kunnen niets hierover in de profetieën lezen. Het was een genadegeschenk, "verborgen sinds eeuwen en generaties"; "geheim gehouden sinds het begin van de wereld".

De belangrijkste kenmerken van dit, tot dan toe niet geopenbaarde programma, zijn:

1. Israël wordt tijdelijk terzijde gesteld, tesamen met de heidenen: "Israël heeft niet verkregen wat het zoekt" (Rom. 11:7). "De val van hen" (Rom. 11:12). "Hun verwerping" (Rom. 11:15). "Door ongeloof afgebroken" (Rom. 11:20). "Want God heeft hen allen besloten onder ongehoorzaamheid" (Rom. 11:32).

2. Aan allen wordt dezefde genade geschonken: "Want God heeft hen allen onder de ongehoorzaamheid besloten, OPDAT HIJ HUN ALLEN BARMHARTIG ZOU ZIJN." (Rom. 11:32). "Want er is GEEN ONDERSCHEID, noch van Jood noch van Griek; want EENZELFDE IS HERE VAN ALLEN, RIJK OVER ALLEN, DIE HEM AANROEPEN. Want een ieder, die de Naam des Heren zal aanroepen, zal zalig worden." (Rom. 10:12,13). "Want er is één God, er is ook één Middelaar Gods en der mensen, de Mens Christus Jezus;" (I Tim. 2:5).

3. De boodschap van het evangelie van Gods genade, door het volbrachte werk van Christus, is zoals Paulus dat getuigt "de dienst welke ik van de Here Jezus ontvangen heb, om te betuigen HET EVANGELIE DER GENADE GODS, die mij gegeven is aan u" (Hand. 20:24, Ef. 3:2).

4. Gelovigen worden verzoend met God door het kruis: "Want God was in Christus de wereld met Zichzelf VERZOENENDE" (II Kor. 5:19). "Opdat Hij die beiden (Joden en Heidenen) met God zou VERZOENEN ...DOOR HET KRUIS" (Ef. 2:16). "Toen wij vijanden waren, met God VERZOEND zijn DOOR DE DOOD VAN ZIJN ZOON" (Rom. 5:10). "En Hij heeft u, die eertijds vervreemd waart, en vijanden...nu ook VERZOEND, in het lichaam Zijns vleses, DOOR DE DOOD," (Kol. 1:21,22).

5. Joodse en heidense gelovigen worden aldus gedoopt in één lichaam: "Opdat Hij die beiden met God in ÉÉN LICHAAM zou verzoenen door het kruis" (Ef. 2:16). "Dat de heidenen medeërfgenamen zijn, en van HETZELFDE LICHAAM (van een samengevoegd lichaam) en mededeelgenoten van Zijn belofte in Christus, door het Evangelie" (Ef. 3:6). "ÉÉN LICHAAM is het" (Ef. 4:4). "Want ook wij allen zijn door één Geest tot ÉÉN LICHAAM gedoopt; hetzij Joden, hetzij Grieken" (I Kor. 12:13). "En gij zijt HET LICHAAM VAN CHRISTUS, en leden in het bijzonder." (I Kor. 12:27). "Alzo zijn wij velen ÉÉN LICHAAM in Christus, maar elkeen afzonderlijk zijn wij elkanders leden" (Rom. 12:5). "Want zovelen als gij in Christus gedoopt zijt, hebt gij Christus aangedaan. Daarin is noch Jood noch Griek...want gij allen zijt één in Christus Jezus." (Gal. 3:27,28).

6. Dit lichaam van gelovigen heeft een plaats gekregen in de hemelse gewesten: "En (God) heeft ons mede (samen) opgewekt, en heeft ons mede (samen) gezet in de hemel in Christus Jezus," (Ef. 2:6). "Die (God) ons gezegend heeft met alle geestelijke zegening in de hemel in Christus." (Ef. 1:3). "Maar onze wandel is in de hemelen" (Fil. 3:20). "Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zo zoekt de dingen die boven zijn, waar Christus is, zittende aan de rechterhand Gods. Bedenkt de dingen, die boven zijn...want... uw leven is met Christus verborgen in God." (Kol. 3:1-3).

Wat een verschil met de regering van Christus op aarde te Jeruzalem, over Israël en de heidenen! In die tijd zal er vrede op aarde zijn, en Israël zal als volk behouden worden. Er zullen geen oorlogen en ziekten meer zijn. Het dierenrijk zal getemd worden, en tenslotte zal de vloek van het plantenrijk weggenomen worden.

Vanwege het niet erkennen van het geheimenis: "het Lichaam van Christus", hebben sommigen verondersteld dat het nodig is om sommige Bijbelse profetieën aan de huidige situatie van Israël, en de kerk van deze tijd aan te passen. Men zag aan de ene kant dat de vervulling van profetie na de kruisiging van Christus ophield, terwijl er nog veel profetieën vervuld moesten worden.

Daarom veronderstelden zij dat God iets anders bedoelde toen Hij zei dat Christus, als Koning van Israël, op de troon van David in Jeruzalem zou regeren.

Zij zijn van mening, dat deze dingen een "geestelijke" bedoeling hadden, en kwamen tot de conclusie dat Christus nu op "Davids troon" aan Gods rechterhand zit. Zij hebben daarmee het aardse Jeruzalem met "het Jeruzalem dat van boven is" verward. Zij hebben ook andere conclusies getrokken, o.a. dat de kerk van vandaag het "geestelijke" Israël is, en dat de hemel Kanaän zou zijn.

In werkelijkheid is deze benadering van de Schrift helemaal niet geestelijk. Het is juist vleselijk; en niet geestelijk om God niet op Zijn Woord te geloven, en de moeilijkheden zomaar weg te redeneren, door wat duidelijk geschreven staat te veranderen...

Wij wijzen deze uitleg af omdat:

1. Het ons overlevert aan de genade van theologen. Als de Schriften iets anders bedoelen dan wat er staat, wie heeft de authoriteit om te beslissen wat zij bedoelen? Als theologen deze authoriteit hebben, dan moeten we de leer van Rome accepteren, dat de Kerk en niet de Bijbel, de belangrijkste authoriteit is. Het zal dan niet langer voldoende zijn om zich tot de Schriften te wenden, ten einde verlicht te worden, want het Woord van God bedoelt niet wat het zegt, en alleen opgeleide theologen kunnen ons vertellen wat wordt bedoeld.

2. Het tast Gods waarachtigheid aan. Het is zelfs een bedreiging van Zijn eer. Als het onmogelijk is om op de zichtbare, natuurlijke bedoeling van de Oud-Testamentische beloften te steunen, hoe kunnen we dan op enige andere belofte van God vertrouwen? Wanneer Hij zegt: "Hij die de naam van de Heer aanroept zal behouden worden", bedoelt God hier dan ook wat anders? Dit is ondenkbaar bij God, omdat het alleen maar juist is, dat degene aan wie iets beloofd is, ook een goed begrip heeft van de belofte, en dat men ook het recht heeft aanspraak te maken precies op datgene wat beloofd is. Een klein kind zal zeggen: "Indien God niet meent wat Hij zegt, waarom zegt Hij dan niet wat Hij meent"?

3. Het draagt bij tot afvalligheid. Dit is inderdaad de kern van afvalligheid. Wanneer Luk. 1:32.33 wordt "vergeestelijkt", dan stemt de modernist daar van harte mee in. Hij stemt erin toe dat de troon van David en het huis Israëls in dit gedeelte moet worden beschouwd in "geestelijke zin" -en zo ook de volgende paar verzen! Werd Christus werkelijk uit de maagd Maria geboren? Of is het alleen maar een geestelijk beeld om ons van Zijn bijzondere persoonlijkheid te overtuigen?

Op dezelfde wijze ontkent de modernist de wederopstanding. In verband met Hand. 2:30-32 wordt geargumenteerd dat omdat het bezetten van de troon van David door Christus niet werkelijk heeft plaatsgevonden, zo is Hij ook niet werkelijk uit de dood opgestaan! De Schriften die dit zeggen dienen "geestelijk" te worden geïnterpreteerd!

En dan komt er iemand naar u toe van de zgn. "Jehova's getuigen" en zegt dat hij behoort tot de 144.000. Als u dan aan hem vraagt "tot welke stam behoort u?", dan zal hij uitleggen dat in de profetie van de 144.000 niet de lichamelijke, maar "geestelijke" Israëlieten worden bedoeld. Toch wordt ons duidelijk verteld dat er 12.000 van iedere stam zullen zijn, en de stammen worden ook genoemd!

Rome gebruikt dezelfde redenering. Zij tracht het Koninkrijk van Christus op aarde te verwezenlijken! Omdat de Kerk van Rome een werkelijk politiek systeem is, met een staat en een heerser op aarde, lijkt het alsof zij op een letterlijke interpretatie van profetie steunt. Maar dit is niet zo, omdat de Kerk van Rome niet werkelijk Israël is, Rome niet Jeruzalem, en Christus niet Zelf regeert.

HET BELANG VAN HET GEHEIMENIS

Laat ons, voordat deze grote waarheid verder wordt beschouwd, kennis nemen van het grote belang hiervan voor ons. Wij zeggen voor ons, omdat Paulus in 't bijzonder met deze openbaring, tot de heidenen werd gezonden (Ef. 3:1-3).

1. God heeft het bekendgemaakt: "ONS BEKEND GEMAAKT HEBBENDE DE VERBORGENHEID VAN ZIJN WIL" (Ef. 1:9).

2. Het is Zijn wil dat allen het zullen zien: "EN ALLEN TE VERLICHTEN, DAT ZIJ MOGEN VERSTAAN, WAT DE GEMEENSCHAP (Gr.oikonomia, BEDELING) DER VERBORGENHEID (GEHEIMENIS) IS" (Ef. 3:9).

3. Paulus vroeg gebeden voor open deuren om het bekend te maken: "Biddende...DAT GOD ONS DE DEUR VAN HET WOORD OPENE OM TE SPREKEN VAN DE VERBORGENHEID VAN CHRISTUS" (Kol. 4:3).

4. Hij vroeg gebeden voor een open mond en vrijmoedigheid: "EN VOOR MIJ, OPDAT HET WOORD GEGEVEN WORDE IN DE OPENING VAN MIJN MOND MET VRIJMOEDIGHEID, OM DE VERBORGENHEID VAN HET EVANGELIE BEKEND TE MAKEN" (Ef. 6:19).

5. Kennis ervan bevat geestelijke bemoediging en verlichting: "OPDAT HUN HARTEN VERTROOST (BEMOEDIGD) MOGEN WORDEN...TOT ALLE RIJKDOM DER VOLLE ZEKERDHEID DES VERSTANDS, TOT KENNIS (Gr. epignosis, VOLLE KENNIS) DER VERBORGENHEID" (Kol. 2:2).

6. Gelovigen worden erdoor bevestigd: "HEM NU, DIE MACHTIG IS U TE BEVESTIGEN, NAAR MIJN EVANGELIE EN DE PREDIKING VAN JEZUS CHRISTUS, NAAR DE OPENBARING DER VERBORGENHEID" (Rom.16:25).