|
DE ZEVENTIG
WEKEN VAN DANIֻL
EN DE BEDELING
DER GENADE
Door Cornelius
R. Stam
Elke
Bijbelstudent weet iets over het ernstige gebed van Daniכl voor zijn volk vlak
voor het einde van zijn ballingschap in Babbel en hoe de engel Gabriכl naar
Daniכl gezonden werd om de voornaamste gebeurtenissen vanaf het bevel om
Jeruzalem te herbouwen tot aan de plaatsing van Christus op de troon als de
Messias de Koning, te voorspellen. De profetie luidt als volgt:
Daniכl 9:24-27
Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de
overtreding te
sluiten,
en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een
eeuwige
gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen,
en om
de
heiligheid der heiligheden te zalven.
Weet dan, en versta: van den
uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem
te bouwen, tot op Messias, den Vorst,
zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten,en
de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.
En
na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet
voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en
het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromende vloed, en
tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.
En
hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij
het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel
zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten
zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.
EEN BEKEND ONDERWERP DAT WIJ NOOIT IN
HET OPENBAAR HEBBEN BESPROKEN
Daniכls
profetie van de zeventig "weken" is op zijn minst enkele tientallen
jaren een bekend onderwerp voor Bijbelleraren van de bedelingen geweest.
Niettemin hebben wij in de meer dan dertig jaren Bijbelonderricht dit onderwerp
in het openbaar nooit mondeling of schriftuurlijk ter sprake gebracht.
Dit
stilzwijgen was vanwege een groot probleem dat niet werd opgelost door studies
die wij hoorden en lazen met betrekking tot deze 70 weken.
Het
is nog niet zo lang geleden dat Mike Singleton, ייn van onze jonge vrienden,
een opmerking maakte naar aanleiding van een uitdrukking die wij in het
maandblad "Searchlight" bezigden. Sedertdien voelen wij ons vrij om
over dit onderwerp te schrijven en onze lezers hieromtrent voor te lichten.
DE
BASISFEITEN VAN DE PROFETIE
Er
zijn verschillende basisfeiten omtrent deze profetie waarover de meesten die de
leer van de bedelingen geloven het ongetwijfeld eens zijn.
1.
De engel
Gabriכl kwam om Daniכl te laten weten dat zeventig "weken" (van
jaren)* of 490 jaren voor Israכl waren 'vastgesteld' vanaf het komende bevel om
Jeruzalem te herbouwen tot het zalven van de Messias als Koning (vers 24).
*Het woord shavua, in de oorspronkelijke taal
betekent eenvoudig, zeven, niet noodzakelijk
zeven dagen, en in dit geval ligt het
voor de hand dat het gebruikt is om
zeven -
of weken of jaren - aan te wijzen. De lezer dient dit te onthouden als wij het
woord "week" blijven gebruiken in dit artikel.
2.
Deze 70
"weken" zouden in 7+62+1 verdeeld kunnen worden (vers 25-27).
3..
Er zouden
7 "weken" (49 jaren) komen, vanaf het bevel om Jeruzalem te herbouwen
tot aan het voltooien daarvan (vers 25).
4.
Deze 7
"weken" zouden door nog 62 "weken"
(434 jaren) gevolgd worden totop Messias, den Vorst (vers 25).
5.
Daarna
zou de Messias worden uitgeroeid en de 70e "week" ( 7
jaren) volgen. Gedurende deze "week"
zou de "grote verdrukking" plaatsvinden en aan het einde daarvan zou
de Messias op de troon geplaatst worden.
6.
Tussen de
69e en 70e (laatste) "week" is er een
onderbreking in het profetische programma
( in het engels ook wel gap: hiaat genoemd). Dit
hiaat, onze huidige bedeling, is door God al voor de schepping uitgewerkt maar
niet geprofeteerd, alhoewel het wיl in het profetische woord voorkomt. Het is
dus geen onderdeel van de profetie maar - zoals Paulus het ons openbaart -
"het geheimenis" van de tegenwoordige bedeling. Dr. H.A. Ironside
noemde dit geheimenis "de grote parenthesis" (tussenzin/teksthaakje).
A.
Het bevel
om Jeruzalem te herbouwen.
B.
Jeruzalem
herbouwd en de muur voltooid.
C.
De
Messias "uitgeroeid" of "afgesneden".
D.
De
Messias als Koning gezalfd.
Het
probleem waar wij altijd moeite mee hadden was dat volgens de bekende uitleg van
dit gedeelte, verschillende belangrijke profetische gebeurtenissen in feite
werden uitgesloten van deze profetie die gaat over Israכls toekomst van
de tijd van Daniכl tot het einde. Let goed op.
Deze
profetische gebeurtenissen zijn er niet gewoon
uitgelaten - ze zijn doelbewust
verwijderd uit de profetische periode
en geplaatst in de parenthetische periode, waarover de profetie niets te zeggen
heeft.
Vers
26 zegt duidelijk: "… en na die twee en zestig weken zal de Messias
uitgeroeid worden…"Toegegeven - het woord "NA" kan ook
"aan het einde van" betekenen maar dan blijven nog steeds de
opstanding uit de doden en de Hemelvaart van Christus en de komst van de Heilige
Geest buiten de profetische periode.
Maar
de uitleg van sommige commentaren wil zelfs de kruisiging buiten de profetische
periode laten. Bijvoorbeeld: Sir Robert Anderson ging heel ver om te bewijzen
dat de 483 jaren (7+62 weken) van Daniכl's profetie slechts gaan tot de
Messias, de Vorst. Met andere woorden "tot Zijn openbare aanbod van
Zichzelf als Koning" toen Hij Jeruzalem op een ezelsveulen binnenreed, en
dit zou uitgerekend precies op
de dag af uitkomen*.
Op
deze manier wordt het kruis buiten de profetische periode gehouden, want de 70e
"week" begint pas in de
toekomst.
*Hoe
zeer wij altijd onder de indruk zijn geweest van Sir Robert Anderson, als
bijbelleraar, wij zijn nooit onder
de indruk geweest van zijn uitleg van dit Schriftgedeelte. Want ten eerste, onze
Heere bood Zichzelf nooit aan als Koning bij de zogenaamde intocht te Jeruzalem.
Hij wist dat Zijn heerlijkheid op Zijn lijden zou volgen ( 1 Petr.1:11), en ging
die dag binnen als een lam om te sterven en niet om als Koning te regeren.
HOE DIT PROBLEEM DE BEKENDE UITLEG
HEEFT BEINVLOED.
Sir Robert Anderson schreef met betrekking tot deze
profetie:
"Wat dan was de lengte van de periode die tussen
het geven van het bevel om Jeruzalem te herbouwen en de openbare aankomst van
een Gezalfde (Messias) en Vorst ligt"?
En hij antwoordde: "PRECIES….ZEVENMAAL NEGEN EN ZESTIG PROFETISCHE JAREN VAN 360
DAGEN (Daniכl in the critics).
Omdat Sir Robert Anderson van mening was dat de 70e week nog vervuld
moest worden, betekende dit dan dat de kruisiging, de opstanding uit de doden,
de Hemelvaart en Pinksteren allen buiten de profetische periode vielen? En waren
al deze gebeurtenissen niet ingesloten in Gods profetische programma voor Israכl?
Dr.Arno C. Gaebelein schreef over Daniכls profetie:
"….het is een grote openbaring over DE
GEHELE TOEKOMST VAN ISRAֻL VAN HET EINDE VAN HUN BALLINGSCHAP IN BABEL TOT DE
TIJD VAN HET EINDE…" (the prophet Daniכl blz.129). Toch schreef hij
met betrekking tot hetzelfde Schriftgedeelte: Precies 483 jaren (69 weken) nadat
het bevel werd gegeven om Jeruzalem te herbouwen ging de Heere Jezus deze stad
binnen om Zichzelf en Zijn aanspraken te verwerkelijken"(De profeet Daniכl,
blz.138). Bovengenoemde zin voltooide hij met de woorden: "Een paar dagen daarna (na de 69 weken) werd Hij aan het kruis genageld" en hij
vervolgt door Sir Robert Anderson te citeren om te bewijzen dat de intocht op
een ezelveulen in Jeruzalem de 69 weken tot exact de laatste dag volmaakte. Zodoende liet hij de kruisiging, de
opstanding uit de doden, de Hemelvaart en Pinksteren buiten de profetie, die verondersteld wordt de gehele toekomst van
Israכl van het einde van de Babylonische verbanning tot de eindtijd toe te
profeteren.
Dr. H.A. Ironside had dezelfde algemene opvatting en
liet hetzelfde probleem onbeantwoord. In zijn LECTURES ON DANIֻL schreef hij:
"Maar in antwoord op zijn (Daniכl's) gebed maakte God hem bekend dat in 70
weken van zeven jaren, "AL DE
PROFETIE IN VERBAND MET ZIJN VOLK VERVULD ZOU WORDEN"
(blz.167). Hij ging inderdaad zo ver te zeggen met betrekking tot de
kruisiging: "Tot nu toe had de grote profetische klok de jaren, het ene na
het andere afgetikt in vervulling van wat wij in dit hoofdstuk hebben, maar MET
DE KRUISIGING VAN DE HEERE JEZUS CHRISTUS STOND DE GROTE KLOK STIL. EN ER IS
GEEN TIK MEER VAN HEM GEHOORD SINDSDIEN; (Lectures on Daniכl blz.166,167).
Hoe nadrukkelijk heeft hij de opstanding uit de doden, de Hemelvaart en
Pinksteren van de profetie uitgesloten!
Zouden dan Anderson, Gaebelein en Ironside hebben
ontkend dat de kruisiging, de opstanding uit de doden, de Hemelvaart en
Pinksteren in verband met Israכl waren geprofeteerd? NATUURLIJK NIET. Alle drie
hebben te nadrukkelijk vermeld dat deze gebeurtenissen in verband met Israכl waren
geprofeteerd, maar vreemd genoeg schijnt dit probleem in verband met dit
Bijbelgedeelte niet bij hen opgekomen te zijn.
WACHTEND
OP LICHT
Vele
jaren studeerden en onderzochten wij dit Bijbelgedeelte haarfijn zonder de
oplossing te vinden. Gedurende deze jaren schreven wij nogal wat bekende
Bijbelleraren over deze kwestie aan, maar steeds zonder resultaten.
In 1953 stelden wij dit probleem tijdens een conferentie ter discussie.
Verscheidene dagen bespraken wij dit probleem, echter zonder resultaat. Wij
vonden gייn oplossing.
HET LICHT GAAT OP
Eindelijk
in April 1971 schreef onze dierbare broeder Mike Singleton, om te vragen waarom
wij de uitdrukking "uitgeroeid" gebruikten in verband met de
kruisiging van Christus. Als wij naar het Schriftgedeelte in Daniכl 9 verwezen,
zei Singleton te menen dat dit te maken had met Israכl's uiteindelijke verwerping van Christus in hoofdstuk 7 van Handelingen
toen zij onder de steniging van Stefanus, een boodschap naar God zonden
zeggende: "Wij willen niet, dat deze
(Christus) over ons koning zij". (Zie Lukas 19:11-14). Hoe kunnen wij
anders, vroeg hij, Daniכl 9:24-27 uitleggen?
Wij stonden enkele ogenblikken versteld van zijn bezwaar, en lazen zijn bezwaar
telkens weer, totdat wij zagen hoe duidelijk en eenvoudig de oplossing was voor
deze kwestie die ons zo vele jaren gekweld had.
Wij gingen terug naar de Schriften om de details na te gaan en ontdekten dat
onze broeder gelijk had. Gode zij dank voor het ontvangen licht.
De kruisiging, de opstanding uit de doden, de Hemelvaart en Pinksteren waren
allemaal inbegrepen in de profetie - wat Israכl en Jeruzalem betrof - precies
waar ze behoorden, zodat de bedeling van het geheimenis met de roeping van
Paulus kon beginnen - precies waar DIT behoorde.
Hier dient de lezer terug te kijken naar het tijdschema op blz. 6 om te zien hoe
het probleem werd opgelost en dat Christus niet bij het kruis door Israכl
"uitgeroeid" was, maar NA Pinksteren, toen Stefanus werd gestenigd.
Sedert die dag houdt God Zich bezig met individuele Joden maar niet met het
Joodse volk als natie. Het Koninkrijk is sedertdien niet meer aangeboden.
EN
DE VERWOESTING VAN JERUZALEM DAN?
Maar de verwoesting van het herbouwde Jeruzalem? Is dit niet in het profetische
plan omvat? Ja, in de 70e "week". Wij hebben nooit een
probleem hierover gehad, hoewel sommige mensen veronderstellen dat vers 26 van
ons Schriftgedeelte de verwoesting van Jeruzalem in AD 70 door Titus voorspelt.
Toegegeven, vele profetieכn hebben een eerste en een tweede vervulling en deze
profetie zegt dat "… en een volk des vorsten (Romeins), hetwelk komen
zal, zal de stad en het heiligdom verderven.." (vers 26), maar dit wijst
nog uitsluitend op de toekomstige
verwoesting van Jeruzalem in de "grote verdrukking", wanneer Jeruzalem
belegerd wordt, en niet door ייn natie maar door vele natiכn.
Ten
eerste, let op: deze aanval op Jeruzalem zal eindigen in een "
overstromende vloed" (vers 26). Deze "vloed" is duidelijk een
vloed van mensen uit alle volken. In verband met de gebeurtenissen waar deze
profetie naar verwijst lezen wij in Jesaja 59:19:
"…als
de vijand zal komen gelijk een stroom, zal de Geest des HEEREN de banier tegen
hem oprichten".
Ook
lezen wij in Jesaja 17:12,13:
Wee der veelheid der grote
volken, die daar bruisen, gelijk de zeeכn bruisen; en wee
het geruis der natiכn, die daar ruisen, gelijk de geweldige wateren ruisen!
De natiכn zullen wel ruisen,
gelijk grote wateren ruisen; doch Hij zal hem schelden, zo zal
hij ver wegvlieden, ja, hij zal gejaagd worden, als het kaf der bergen van den
wind en gelijk een kloot van den
wervelwind.
Aan
het einde van de grote verdrukking zal Jeruzalem belegerd worden, niet alleen
door de legers van het herstelde Romeinse Rijk, maar door alle volken.Zo
voorspelt Zacharia 14: 1-3 met
betrekking tot Jeruzalem
Ziet, de dag komt den HEERE, dat uw roof zal uitgedeeld worden in het
midden van u, o Jeruzalem!
Want Ik zal alle heidenen tegen Jeruzalem ten strijde verzamelen; en de
stad zal ingenomen, en de huizen zullen geplunderd, en de vrouwen zullen
geschonden worden; en de helft der stad zal uitgaan in de gevangenis; maar het
overige des volks zal uit de stad niet uitgeroeid worden.
En de HEERE zal uittrekken, en Hij zal strijden tegen die heidenen, gelijk
ten dage als Hij gestreden heeft, ten dage des strijd.
Ook
lezen wij in Openbaring 12: 13-15 dat de "vrouw", Israכl, bijna
verpletterd wordt door een overstroming.
Verder,
de verwoesting van Jeruzalem, die in Daniכl 9 voorspeld is, kan niet verwijzen
naar de verwoesting in AD 70 door Titus, want de "hij" van vers 27
verwijst duidelijk naar de arglistige "vorst" van vers 26 die in de
toekomst een verbond met de "velen" in Israכl zal sluiten voor ייn
"week" ( de 70e) en dan midden in die "week" zal
hij dit verbond verbreken door zichzelf te verheffen en als God op de troon in
de heilige tempel te gaan zitten.
Dit
wordt de "gruwel der verwoesting" genoemd en zal plaatsvinden
gedurende de komende "grote verdrukking" (Mat.24:15,21). Toen de
legers van Titus in het jaar AD 70 Jeruzalem verwoestten is iets dergelijks niet
gebeurd. Met betrekking tot de verwoesting van Jeruzalem zegt Daniכl 9:27 dat
dat niet "jaren later" zal plaatsvinden maar dat in verband met die verwoesting de antichrist met Israכl een
verbond zal sluiten en dat verbond later weer zal verbreken. Daarom spreekt
Dan.9:27 niet over de verwoesting van Jeruzalem welke plaats vond in het jaar AD
70, maar deze tekst spreekt van een toekomstige verwoesting die zal plaatsvinden
aan het einde van de "grote verdrukking".
HARMONIE VAN HET WOORD
Het
is zulk een ongekende zegen om de harmonie van het Woord van God te zien
speciaal wanneer het recht gesneden is.
Met
dit opgeloste probleem passen alle profetische gebeurtenissen vanaf Daniכl's
dag tot het einde op een natuurlijke wijze in de profetische periode, die in
grote trekken in Daniכl 9 staan. Wat meer is, de tegenwoordige bedeling der
genade is dus weer gedemonstreerd als inderdaad een geheimenis te zijn dat niet
bij de profetie inbegrepen is maar voor het eerst door de apostel Paulus bekend
gemaakt werd.
Kijk
weer eens naar het tijdschema en zie hoe de 69 "weken" ons van het
bevel om Jeruzalem te herbouwen brengen naar de komst van Christus, Zijn
kruisiging, Zijn opstanding uit de doden en Zijn Hemelvaart en zelfs door
Pinksteren totdat het volk de Messias uiteindelijk uitroeit doordat zij Zijn
dienaar Stefanus stenigen en oorlog voeren tegen God en Christus. Let er ook op
hoe God het profetische programma onderbrak, terwijl Hij in genade wacht op een
toekomstige dag ( de 70e "week") waarin Hij
hen de oorlog zal verklaren.
BEMOEDIGING
VOOR ONS
Zullen
wij, leden van het Lichaam van Christus, hier op aarde zijn wanneer God de
oorlog aan de verwerpers van Christus verklaart? Volstrekt niet! Vףףr de dag
des Heeren komt:
Want de Heere Zelf zal met
een geroep, met de stem des archangels, en met de bazuin Gods nederdalen van den
hemel; en die in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan;
Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen te samen met hen
opgenomen worden in de wolken, den Heere tegemoet, in de lucht; en alzo zullen
wij altijd met den Heere wezen.
Zo dan, vertroost elkander met deze woorden.
( 1 Thes.4:16-18)
En uit vrees dat dit niet genoeg zekerheid zou zijn gaat de apostel verder
met schrijven over
de profetische "tijden en gelegenheden". Hij legt uit dat wij
niet hoeven te wachten op Christus' komst als een dief in de nacht, omdat wij niet van de nacht zijn. Wij behoren niet tot
die categorie. Wij zien uit naar Zijn komst om ons weg te nemen uit deze
wereld vףףrdat Hij
Zijn toorn daarover zal uitstorten.
Want God heeft ons niet gesteld tot toorn, maar tot verkrijging der
zaligheid, door onzen Heere Jezus Christus.
Die voor ons gestorven is, opdat wij, hetzij dat wij waken, hetzij dat wij
slapen, te zamen met Hem leven zouden.
Daarom vermaant elkander, en sticht de een den anderen, gelijk gij ook
doet.
( 1 Thes.5:9-11)
Inderdaad, in zijn tweede brief aan de Thessalonicenzen verzocht Paulus, op
grond van de
"toekomst van onze Heere Jezus Christus en onze toevergadering tot Hem dat wij niet
haastelijk bewogen worden van verstand, of verschrikt alsof
"de dag van Christus"
aanstaande ware, want zegt de apostel, die komt niet tenzij dat eerst de
afval* ( het weggaan) gekomen is, en dat geopenbaard is de mens der zonde, de
zoon des verderfs. Die zich tegenstelt en verheft boven al wat God genaamd
genaamd of als God geכerd wordt, alzo dat
hij in den tempel Gods als een God zal zitten, zichzelven vertonende dat hij God
is.
De uitdrukking "de afval" moet hier
worden gelezen als "het weggaan"of "een verandering van
plaats". De apostel verwijst klaarblijkelijk naar het "weggaan"
van de gelovigen, een gebeurtenis waar hij in beide brieven naar verwijst. Dit
"weggaan" noemen wij "de opname van de gemeente, die het Lichaam
van Christus is".
Voor de gelovige is - Gode zij dank - de verwachting niet toorn maar hemelvaart! Dit moet
wel een bron van grote bemoediging voor ons zijn, in ogenschouw nemende
dat de wereld
recht op de grote verdrukking afkoerst.
|
