De Bijbel 

 is Gods Woord

Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht voor mijn pad.

Psalmen 119:105

Want ik heb ulieden ten eerste overgegeven, hetgeen ik ook ontvangen heb, dat Christus gestorven is voor onze zonden, naar de Schriften; 4 En dat Hij is begraven, en dat Hij is opgewekt ten derden dage, naar de Schriften;  1 Korinthiërs 15
Wie zijn wij?  Wij geloven

Links

15-01-2012

 

HUWELIJK EN CELIBAAT

 Het gezin is de hoeksteen van de samenleving, regering en de kerk. Als het gezin onder vuur ligt, als gevolg van de zonde of satan dan zal dat nadelig effect hebben op iedere vorm van menselijke relaties.

Degenen die dit betwijfelen; bekijk alleen maar eens naar de ziektes van onze eigen natie: onzedelijkheid, misbruik, aids, abortus, welvaart, jeugdige criminaliteit, zelfmoord onder jongeren enz. Zelfs de val van Rome werd veroorzaakt door moreel verval van binnenuit. De wereld is eigenlijk een ziekenhuis vol met leed. Helaas worden ook veel christelijke gezinnen geplaagd door ditzelfde leed.

Dit doet me denken aan de tijd dat Vince Lombardi, de legendarische coach van de “Green Bay Packers” een voetbal hoog in de lucht hield voor zijn beste team en zei:

“Heren, dit is een voetbal! “ Met andere woorden: terug naar het begin, de basis. Wat een geweldig advies!

Misschien moet iemand wel voor alle gelovigen gaan staan en een Bijbel omhoog houden en roepen: “Broeders, dit is een Bijbel!!” Natuurlijk gaat het er om gelovigen uit te dagen om terug te keren naar de fundamenten van God’s originele blauwdruk voor het gezin.

Aangaande nu de dingen waarvan gij mij geschreven hebt: Het is een mens goed geen vrouw aan te raken. Maar om der hoererijen wil zal een iegelijk man zijn eigen vrouw hebben en een iegelijke vrouw zal haar eigen man hebben. 1 Korinthe 7:1,2

Het zou onderschat zijn te zeggen dat de apostel Paulus zijn handen vol had aan de Korinthiërs. Ze zaten meer in de problemen dan een kind in de peuterpubertijd. De zin: “aangaande nu de dingen waarvan gij mij geschreven hebt”  suggereert dat de apostel het grootste deel van zes hoofdstukken besteed heeft aan de vleselijke daden van deze leden van het lichaam van Christus. Deze zaken even laten rustende gaat Paulus nu in op hun vragen met betrekking tot het huwelijk en zaken over offeren voor afgoden. Klaarblijkelijk waren er enkelen in de samenkomst die overspel pleegden en dit alarmeerde een paar broeders en terecht Hoewel immoraliteit gewoon was onder de Grieken was het toch onacceptabel gedrag voor een gelovige in Christus. Overspel wordt normaal gesproken gezien als buitenechtelijke relaties, maar het originele Griekse woord porneia gaat veel verder dan deze opvatting en omvat iedere vorm van sexuele perversiteit die je maar kan bedenken. Het gaat van incest tot homosexuele relaties en al het ongeoorloofde daar tussen in. Bijvoorbeeld:

Gelijk Sodom en Gomorra en de steden rondom dezelve, die op gelijke wijze als deze gehoereerd hebben, en ander vlees zijn nagegaan, tot een voorbeeld voorgesteld zijn, dragende de straf des eeuwigen vuurs. Judas 7 Men hoort ganselijk dat er hoererij onder u is, en zodanige hoererij, die ook onder de heidenen niet genaamd wordt, alzo dat er één zijns vaders huisvrouw heeft. En zijt gij nog opgeblazen en hebt niet veelmeer leed gedragen, opdat hij uit het midden van u weggedaan worde, die deze daad begaan heeft? 1 Korinthe 5:1,2 God’s antwoord op deze zonden is: huwelijk.

Dus om overspel, hoererij te voorkomen zegt de apostel heel duidelijk: “Om der hoererijen wil zal een ieglijk man zijn eigen vrouw hebben, en een iegelijke vrouw zal haar eigen man hebben”. Het huwelijk is een beveiliging tegen verleiding, ziekte en schuldgevoelens. Vanaf het begin heeft God één man voor één vrouw bedoeld. Maar hoe verklaren we dan dat Abraham, Jakob, Mozes en David meerdere vrouwen hadden?

Salomo had een grote harem van 700 vrouwen en prinsessen en 300 bijvrouwen van wie de meesten als vrouw dienden.Hier hebben we te maken met de directe en tolerante wil van God. Terwijl er een groot punt zou kunnen worden gemaakt  van het hebben van meer dan één vrouw in de oosterse cultuur blijft staan dat de Heere Zelf zegt: Doch Hij antwoordende zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, Die van den beginne den mens gemaakt heeft, dat Hij hen gemaakt heeft man en vrouw? En gezegd heeft: Daarom zal een mens vader en moeder verlaten en zal zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn? Alzo dat zij niet meer twee zijn, maar één vlees. Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet. Mattheüs 19:4-6

Merk op dat de Heere het woord “vrouw” in het enkelvoud gebruikt en niet “vrouwen”. Dit wordt ook bevestigd door Zijn apostel hier in de Korinthebrief: “een ieglijk man zal zijn eigen vrouw hebben”. Hoewel God het in het verleden toeliet om meer dan één vrouw te hebben hadden degenen die aan dit verraderlijke leven deelnemen meestal spijt. Want in zulke relaties ontstonden altijd vurige jaloezieën. In sommige gevallen leidde dat zelfs tot het verlaten van de bekende wil van God. Toen Hagar beviel van Ismaël was Sarah woedend: En hij ging in tot Hagar en zij ontving. Als zij nu zag, dat zij ontvangen had, zo werd haar vrouwe veracht in haar ogen. Genesis 16:4

Waarschijnlijk was een klein percentage van de vrouwen van Salomo’s huwelijken gemotiveerd, dat betekent dat sommige van zijn vrouwen dat alleen in naam waren. Maar desalniettemin, toen hij zo dom was om toch buiten God om te trouwen waren zijn heidense vrouwen er de oorzaak van dat hij God’s wegen verliet: Want het geschiedde in den tijd van Salomo’s ouderdom, dat zijn vrouwen zijn hart achter andere goden neigden; dat zijn hart niet volkomen met de HEERE zijn God was, gelijk het hart van zijn vader David.

Alzo deed Salomo wat kwaad was in de ogen des HEEREN, en volhardde niet den HEERE te volgen, gelijk zijn vader David. 1 Koningen 11:4,6

Ondanks de tekortkomingen en het falen van de aartsvaders en profeten gebruikte God hun omstandigheden vaak in het vervolgen van Zijn plannen en doelen. Hij wordt dus uiteindelijk verheerlijkt ook door onze onvolkomenheden. Maar het is voor ons bestwil toch beter om in het middelpunt van Zijn wil te blijven. Want ik wilde, dat alle mensen waren gelijk als ik zelf ben; maar een iegelijk heeft zijn eigen gave van God, de één wel aldus, maar de ander alzo. Doch ik zeg den ongetrouwden en den weduwen: Het is hun goed, indien zij blijven gelijk als ik. Maar indien zij zich niet kunnen onthouden, dat zij trouwen; want het is beter te trouwen dan te branden. 1 Korinthe 7:7-9

De verklaring van Paulus: “Want ik wilde, dat alle mensen waren gelijk als ik zelf ben” en “Het is hun (de ongetrouwden en weduwen) goed, indien zij blijven gelijk als ik” (ongetrouwd) deden sommigen de conclusie trekken dat Paulus met afschuw tegen het huwelijk aankeek. Maar dit is echter een onterechte beschuldiging. Er is een algemene opvatting dat Paulus voor het ontvangen van het apostelschap getrouwd was maar dat hij later zijn vrouw op tragische wijze verloor. Deze veronderstelling is gebaseerd op zijn verklaring dat hij een farizeeër was geweest. Volgens geschiedschrijvers was men verplicht om getrouwd te zijn om tot die sekte te kunnen behoren.  De kwestie hier is dus: waarom moedigt Paulus de gelovigen aan om ongetrouwd te blijven? De oplossing van het probleem wordt gevonden in vers 26:

Ik houd dan dit goed te zijn om den aanstaanden nood, dat het, zeg ik, den mens goed is alzo te zijn.

1 Korinthe 7:26

Het sleutelvers hier is: “aanstaande nood”. Paulus vermaant ze als een vader dat het onder de gegeven omstandigheden het beste voor hen was om niet te trouwen als ze ongebonden waren. Het bloed van de martelaren begon al te vloeien door de straten van de oude wereld en de apostel wist dat de vervolgingen steeds heviger zouden worden. De geschiedenis getuigt van vele christenen die trachtten te vluchten in de catacomben ( een ondergronds “kerkhof”). Toen kostte het wat om de naam van Christus te noemen, in Paulus’woorden tot de heiligen te Thessalonica: Alzo dat wij zelven van u roemen in de gemeenten Gods, over uw lijdzaamheid en geloof in al uw vervolgingen en verdrukkingen, die gij verdraagt. 2 Thessalonicenzen 1:4

Paulus kende het hartzeer dat echtparen zouden ervaren als christenechtgenoten weggenomen werden en aan de leeuwen gevoerd werden. Dus tijdens perioden van vervolging is het beter ongetrouwd te blijven. Dus wijsheid zegt: “Zijt gij ongebonden van een vrouw? Zoek geen vrouw”. Paulus voegt er aan toe: “Indien zij zich niet kunnen onthouden, dat zij trouwen, want het is beter te trouwen dan te branden”, dat wil zeggen om wellustige wensen. Het is interessant dat wie trouwt om zulke wensen niet zondigt. Maar ze stellen zichzelf ontvankelijk voor verdrukkingen in het vlees in de handen van slechterikken: Maar indien zij zich niet kunnen onthouden, dat zij trouwen; want het is beter te trouwen dan te branden. Zijt gij aan een vrouw verbonden? Zoek geen ontbinding. Zijt gij ongebonden van een vrouw? Zoek geen vrouw. Maar indien gij ook trouwt, gij zondigt niet; en indien een maagd trouwt, zij zondigt niet. Doch dezulken zullen verdrukking hebben in het vlees; en ik spaar ulieden. 1 Korinthe 7:9,27,28 Dus, Paulus is niet de boeman die sommigen van hem maken, hij was gewoon bezorgd om het welzijn van de heiligen. De apostel gaf het instituut huwelijk de hoogste waarde door het te vergelijken met een gave. Want ik wilde, dat alle mensen waren gelijk als ik zelf ben; maar een iegelijk heeft zijn eigen gave van God, de één wel aldus, maar de ander alzo. 1 Korinthe 7:7

Voor het grootste deel geloven wij dat het God’s wil is dat mannen en vrouwen trouwen. Maar natuurlijk zijn er uitzonderingen op de regel. Paulus zegt: “de één wel aldus, maar de ander alzo”. Met andere woorden, sommigen hebben de gave van huwelijk en anderen de gave van celibaat(ongetrouwd).Degenen die de laatste gave hebben krijgen een speciale mate van genade om alleen te blijven.We weten dat celibaat altijd nauw in verband stond met religieuze monniken of priesters die in kloosters woonden. Maar als degenen die vroom deel uitmaken van deze religieuze orden niet de gave van celibaat hebben dan zal het duidelijk eindigen in immoraliteit.Dat dit klopt is de afgelopen 10jaar wel bewezen toen het éne na het andere schandaal nieuws werd.Echt celibaat is een gave van God.

Degenen die deze gave bezitten hebben geen verlangen om te trouwen. Dit geldt ook voor degenen die nooit meer hertrouwen na de dood van hun partner. Zij vinden hun voldoening bij God en zijn normaal gesproken helemaal tevreden om alleen te leven. De Schrift zegt hierover: “De ongetrouwde vrouw houdt zich bezig met de dingen van de Heere zodat ze zal heilig zijn in lichaam en Geest” (1 Korinthe 7:34).

Terwijl de getrouwde vrouw tevreden is met een huwelijk waarin Christus centraal staat, zo vindt de ongetrouwde vrouw vervulling door zich geheel te concentreren op de dingen van de Heere. Ik had een tante die bovenstaande in het kort weergaf. Zij was zo puur als vers gevallen sneeuw. De dag dat mijn vrouw en ik gered werden haastten we ons naar onze families, ervan overtuigd dat ze net zo opgewonden zouden zijn over onze bekering als wij. De meesten dachten dat we een hersenschudding hadden door één of andere val. De reaktie van mijn tante was jubelend gevolgd door deze woorden: “Ik heb 3 jaar gebeden voor jou en Vicky dat jullie de Heere zouden leren kennen”. Dat waren niet zomaar woorden, ze meende het!! Ze voegde eraan toe: “Nu ga ik bidden dat God jullie zal roepen om Hem fulltime te dienen”. Nou, je kunt denk ik wel zeggen dat wij de vruchten zijn van het gebedsleven van mijn tante. Maar hoe besluit men als men de gave van huwelijk heeft? Sinds celibaat een uitzondering is op de regel is dit relatief makkelijk na te gaan.

Degenen die deze gift hebben willen graag trouwen. Ze voelen zich ongelukkig met het idee de rest van hun leven alleen te blijven. Alleenstaanden besteden gewoonlijk veel tijd aan dromen dat ze op een dag hun eigen thuis en eventueel hun eigen gezin zullen hebben.

En jonge mannen en vrouwen voelen bijna altijd dat het leven aan hen voorbijgaat als ze op hun 22e nog niet getrouwd zijn. In het kort zijn degenen die de gave van huwelijk hebben vertrouwd met deze gedachte.  Voorbereiden op het huwelijk

Normaal gesproken begint het proces van kiezen voor de juiste levenspartner verkeerd. De verkondiging van de wereld gaat meestal zo: Uiterlijk, overeenkomsten, opleiding en financiële status. Helaas is de kerk zo beinvloed door de wereld vandaag de dag dat ook gelovigen het idee hebben dat al deze factoren een gelukkig huwelijk garanderen. Bedenk uiterlijk eens even.

Het maakt erg weinig uit of een man groot, donker en knap is als om 2.30 uur ’s nachts de eerstgeborene het op een krijsen zet. En hetzelfde geldt als hij is getrouwd met zijn visie van schoonheid: lang blond haar tot haar middel en ze heeft het kort laten knippen om praktische redenen. En zijn overeenkomsten echt noodzakelijk? Is het essentieël om dezelfde liefhebberijen te hebben en dezelfde dingen die je niet leuk vindt? Maar wat is het voordeel als beide man en vrouw computerexperts zijn en het leuk vinden om te tennissen en de kostwinner op een dag thuiskomt om z’n vrouw te vertellen dat ie z’n baan kwijt is omdat z’n bedrijf failliet is?

Maar begrijp me alsjeblieft niet verkeerd, er is niets mis mee om dezelfde interesses te hebben of een goede opleiding of financieël verantwoordelijk te zijn. Dit zijn inderdaad dingen die aan te raden zijn maar gelovigen die dat als fundament voor hun huwelijk stellen zijn net als de man die zijn huis op zand bouwde: En een iegelijk die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;

En de slagregen is nedergevallen en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.   Mattheus 7:26,27

Gelovigen zouden de zoektocht naar de ware Jacob moeten beginnen volgens het voorbeeld van God’s Woord. De vier noodzaken voor een Christus-gericht huwelijk zijn: Redding, geestelijkheid, overtuiging en de wil om problemen Bijbels op te lossen. Redding is de eerste noodzaak omdat gelovigen eenvoudigweg geen ongelijk juk aan kunnen gaan met ongelovigen. Het is God’s wil dat gelovigen alleen in de Heere trouwen. Een vrouw is door de wet verbonden, zo langen tijd haar man leeft, maar indien haar man ontslapen is, zo is zij vrij om te trouwen dien zij wil, alleenlijk in den Heere.

1 Korinthe 7:39 Trekt niet een ander juk aan met de ongelovigen, want wat mededeel heeft de gerechtigheid met de ongerechtigheid, en wat gemeenschap heeft het licht met de duisternis? 2 Korinthe 6:14

 Degenen die deze duidelijke geboden geweld aandoen zullen alleen ellende over zichzelf afroepen. Een jonge dame mag dan goede voornemens maken haar verloofde ná haar huwelijk tot Christus te doen bekeren, maar dit is zelden het geval. Het is juist zo dat de ongelovige meestal de gelovige meetrekt in de wereldse dingen. De afgelopen jaren hebben een aantal gelovige vrouwen mij verteld dat waar ze het meest spijt van hadden in hun leven was getrouwd te zijn met een ongelovige.Bijna allemaal zeiden ze dat het niet zo was dat hun man geen goede echtgenoot was, dat waren ze wel, maar er was geen gemeenschap met hem in het Evangelie. God’s Woord ongehoorzaam zijn heeft altijd konsekwenties! Alhoewel het Bijbels gezien geen vereiste is dat een partner de andere 3 geestelijke gaven heeft, ze zorgen toch voor de middenweg waardoor een relatie beter verloopt.

Bijvoorbeeld: Als een jonge vrouw een genadegelovige is en ze trouwt met een door de wol geverfde baptist dan zal hij er sterk van overtuigd zijn dat ze een baptistenkerk moeten bezoeken. In zijn overtuiging was hij geboren als baptist, opgegroeid als baptist en zal hij sterven als baptist. Uiteraard wordt de kwestie honderd keer zo ingewikkeld als er kleintjes komen. Wat moet aan hen geleerd worden? De baptistenleer of de genadeleer?  De vrouw zou een compromis kunnen sluiten maar dit gaat tegen haar overtuiging in, die net zo diep gaat als van haar man.Ze zouden verschillende kerken kunnen bezoeken maar dit verdeelt het gezin.Een andere optie zou zijn om thuis te blijven, maar de Schrift leert ons dat we de bijeenkomsten niet moeten verzaken.  Wordt vervolgd. 

 

Genade bijbel stichting - nieuwegein 2011